محیط کار خانه دوم است، چگونه در آن آرامش داشته باشیم؟

0
102
مهارت و مدیریت
مهارت و مدیریت

پاراف محیط کار خانه دوم است، چگونه در آن آرامش داشته باشیم؟ : هرگاه سخن از محیط کار مناسب و شایسته به میان می‌آید، بلافاصله به یاد محیطی سرشار از آرامش و سرزندگی و کارآیی می‌افتیم. محل کار هرکس به نوعی خانه دوم او تلقی می‌شود چراکه بیشتر وقت روزانه‌اش را در آنجا می‌گذراند. بنابراین خیلی مهم است فرد در این خانه احساس خوبی داشته باشد و بتواند از وقتش در پیشبرد اهداف سازمان و موفقیت‌های فردی‌اش بهره ببرد.

هنگام انتخاب محیط کار، پیش از هر چیزی خود افراد باید مراقب نوع انتخاب‌شان باشند. محیط کار باید با ویژگی‌های شخصیتی افراد متناسب باشد. برخی افراد محیط‌های آرام و کم ارتباط را دوست دارند و برخی بودن در یک محیط اجتماعی و تعامل با دیگران را ترجیح می‌دهند، یا ممکن است به محیط‌های پژوهشی که کنجکاوی‌هایشان را ارضاء می‌کند علاقه‌مند باشند، یا اصلا اهل حساب و کتاب باشند و کار در یک محیط قراردادی راضی‌شان کند.

وظایف سازمانی

برای ایجاد یک محیط کار مناسب و شایسته که کارآیی افراد را تضمین کند، سازمان‌ها وظایفی به‌عهده دارند. در واقع با اعمال مدیریت صحیح باید بین همکارها و مدیران ارتباط مناسب برقرار کنند، از هر نظر به کارمندان خود توجه نشان دهند، روابط‌شان با کارمندان بر پایه صداقت و انصاف باشد و اگر کارمندی دچار مشکل بود، به او اهمیت داده و بی‌توجه از کنار او نگذرند.

مدیر یک مجموعه برای افزایش انگیزه کارکنان خود باید چند مساله را مدنظر داشته باشد: اول این که باید نوع شخصیت، پتانسیل‌ها و توانمندی‌های هر کس را شناسایی کرده و در جایگاه خودش از آن ظرفیت‌ها استفاده کند.

مثلا اگر کسی در نویسندگی قوی‌تر است، از او در نوشتن گزارش‌ها استفاده کند و کسی که روابط اجتماعی بهتری دارد، مسئول پاسخگویی به ارباب رجوع شود و فردی که اخلاق وجدانی‌اش بیش از دیگران است، مسئول امور مهم‌تری مانند حسابداری و مالی شود.

از طرف دیگر مدیر یک سازمان، باید شاخص‌های یک شغل را در نظر گرفته و به منظور رسیدن به بهترین نتیجه، به توانمندسازی کارکنان اقدام کند. به‌طور مثال برای برطرف کردن ضعف کارمندان در حوزه‌های کاری خود، برنامه‌های آموزشی مناسب در نظر بگیرد.

مدیر هرگز نباید بین کارمندان خود تبعیض قائل شود زیرا این روش انگیزه کار و فعالیت را از کارکنان مورد تبعیض واقع شده، می‌گیرد. نکته دیگر که برای داشتن محیط مناسب کاری مهم است، تغییر شغلی از مرتبه‌ای به مرتبه دیگر است. این تغییر شغلی باید با عدالت همراه باشد و فرد هنگام شروع حرفه خود بداند که مثلا ده سال آینده با تامین کردن شرایطی خاص مانند، گذراندن دوره‌های آموزشی، پر کردن ساعات کاری مدنظر سازمان و غیره، می‌تواند به جایگاه شغلی بهتری دست یابد و چشم‌انداز آینده شغلی‌اش امیدوار‌کننده باشد.

در این صورت چنین کارمندی برای رسیدن به این آینده نوید‌بخش، فعالیت‌های خود را جهت می‌دهد و با آرامش بیشتری در محیط کاری خود، فعالیت می‌کند.

نشانه‌های یک محیط کاری مسموم

در محیط کاری که مدیران مدام از تنبیه و اخطار حرف می‌زنند، نمی‌توان انتظار آرامش داشت. کارکنان دایم نگران هستند که اگر خطایی مرتکب شوند یا از موضوعی انتقاد داشته باشند، با رفتار نامناسب کارفرمای خود مواجه شده و ممکن است تنبیه شوند. چنین شرایطی موجب می‌شود کارکنان حتی در خصوص مسائل کاری هم پیشنهادی ندهند و به این ترتیب به‌تدریج کارآیی اداره پایین آمده و نمی‌تواند به اهداف خود دست یابد.

گاهی اوقات مدیریت غلط و شرایط نامناسب کار، تمام انگیزه کارکنان را گرفته و حتی جلوی فعالیت‌های سودمند کارکنان مسلط به کارشان را نیز می‌گیرد. مدیریت بی‌کفایت دست و پای افراد کارآ را بسته و فرصت موفقیت را نه تنها از خود فرد، بلکه از سازمان می‌گیرد. مدیران موفق، معمولا با برداشتن موانع از پیش پای افراد با استعداد راه را برای پیشرفت هموار می‌کنند.

صرفه‌جویی ناکارآمد

برخی سازمان‌ها فقط و فقط به منافع مالی خودشان می‌اندیشند و دست به صرفه جویی و کم کردن هزینه‌ها می‌زنند و کوچک‌ترین توجهی به نقش حیاتی کارمندان در موفقیت سازمان ندارند. چنین محیطی بدترین محیط کاری برای کارکنان و حتی خود سازمان محسوب می‌شود. زیرا در درازمدت با بی‌انگیزه شدن کارکنان بر اثر نرسیدن به خواسته‌های به حق‌شان، سازمان نیز به اهداف خود نمی‌رسد.

راههای کاهش عصبیت در محیط کار

اضطراب و عصبیت محیط کار، باعث بروز فشارخون، بیماریهای قلبی، آسم، افسردگی، سردرد در انسان می گردد. کسالتهای ناشی از اضطراب و استرسهای شغلی سالانه میلیاردها دلار هزینه دربرداشته است. تحقیقاتی که در مرکز پرنیستون آمریکا صورت گرفته نشان داد که نسل امروز ۷۵ درصد بیشتر نسبت به نسل قبل دچار استرس شده است که نتایج این مسئله در محل کار بـــــاعث افزایش ضایعات، غیبت، کاهش بهره وری، اعمال تهاجمی و دزدی ازکارکنان می شود.

راههای کاهش استرس در محیط کار

  • به کارکنان و احساسات و آرزوهای آنها احترام بگذارید؛
  • محیط فیزیکی مناسب فراهم آورید؛
  • کار و مسئولیتهای افراد را با قابلیت آنها هماهنگ کنید؛
  • انگیزه ها و امنیت و فرصت لازم را برای کارکنان جهت استفاده از مهارت آنها فراهم آورید؛ نقشها و مسئولیتهای افراد را مشخص و آنها را تشویق به مشارکت در تصمیم
    گیریها سازید؛ یک راه ارتباطی برای تقابل اجتماعی بین کارکنان و مدیران ایجاد کنید؛
  • اطلاعات و منابع موردنیاز جهت انجام درست کارها، برای پرسنل فراهم سازید

هرگز در محل کار این حرف‌ها را نگویید

۱- صحبت کردن در مورد مشکلات پزشکی یا بیماری باعث نمی شود تا همکاران برای شما دلسوزی یا شما را تیمار کنند. پس دلیلی وجود ندارد در مورد بیماری های خود با آنها صحبت کنید. این حرف ها شاید برای آن دست‌آویزی برای غیبت باشند.

۲- با اینکه شوخی کردن با دوستان در محل کار بد نیست اما باید حواستان جمع باشد تا در زمان مناسب این صمیمیت و شوخی ها را تمام کنید و دیگر ادامه ندهید.

۳- مبلغ حقوق و خرج های ماهیانه هرگز در مورد حقوق خود با همکاران حرف نزنید. پولی که در می آورید و هزینه هایی که به طور ماهانه برای خانه و زندگی خود دارید، مسایلی هستند که فقط به شما مربوط هستند. صحبت در این زمینه ها فقط باعث برانگیخته شدن حسادت همکاران می شود و ممکن است برایتان گران تمام شود.

۴- جزئیات رابطه عاشقانه یا زندگی مشترک شاید در رابطه عاشقانه خود بسیار خوشحال و خوشبخت باشید یا شاید احساس ناراحتی و بدبختی زیادی داشته باشید. هر چه هست در این رابطه با همکاران خود حرف نزنید. جزئیات رویدادهای زندگی خود را برای دیگران شرح ندهید.

۵- عقاید سیاسی در مورد مسایل جامعه، مسایل سیاسی یا مشکلات اقتصادی همه‌گیر با همکاران خود حرف نزنید. اجازه ندهید آنها بدانند شما چه عقاید سیاسی و باورهای اجتماعی دارید. این بحث ها و حرف ها بسیار خطرناک هستند. از صحبت در این رابطه به شدت پرهیز کنید.

۶- عقاید مذهبی عقاید و باورهای مذهبی نیز جزو مسایلی هستند که هرگز نباید در مورد آنها با غریبه ها و به ویژه با همکاران صحبت کرد.

۷- مسخره کردن دیگران همه ما خندیدن و شوخی کردن در محل کار را دوست داریم زیرا بیشتر زمان خود را در این فضا سپری می کنیم. اما شوخی و خنده ما نباید در نتیجه مسخره یا ناراحت کردن یک فرد خاصی باشند. نباید طوری رفتار کنیم که فردی در میان همکاران ناراحت و رنجیده شود.

۸- غیبت در مورد همکاران دیگر حتی اگر کارهای همکارتان به نظرتان عجیب و ناراحت کننده است هرگز آن را به زبان نیاورید. هرگز پشت سر او با همکاران دیگران حرف نزنید. غیبت بسیار ناپسند است زیرا علاوه بر تخریب شخصی دیگر، برای خود غیبت کننده نیز عواقب بدی دارد. حرف های شما شاید به گوش آن طرف برسد و این جا است که ناراحتی ها، کدورت ها، بدبینی ها و دشمنی ها آغاز می شوند.

۹- اگر از کار کنونی خود راضی نیستید و می خواهید آن را عوض کنید، لازم نیست به همکاران خود بگویید. هر وقت کار مناسب پیدا کردید از آنجا می روید و دلیلی وجود ندارد که آنها را در بوق و کرنا به همه اعلام کنید.

راهکار برای رهایی از ناراحتی ها و رنج ها

  • یک مهارت جدید یاد بگیرید. به جای اینکه به کارهایی بچسبید که هیچ وقت در آنها پیشرفت نمی کنید.
  • دیدگاه خود را تغییردهید. به مشکلات به دید یک موهبت پنهان بنگرید.
  • گریه کنید. طبق گفته دکتر ویلیام فری دوم متخصص شیمی حیاتی در مرکز پزشکی رامست در مینیاپلیس با گریه کردن احساست منفی را از خود دور کنید و موادشیمیایی مضری را که در نتیجه استرس در بدن تولید می شوند را دور بریزید.
  • نگرانی تان را فورا به یک عمل مثبت تبدیل کنید. برای موقعیت های شغلی جدید چند جا زنگ بزنید یا برای یک کار داوطلبانه به گروه های های اجتماعی بپیوندید.
  • در ذهن خود یک جعبه به نام “توقعات” در نظر بگیرید. هر زمان که شروع کردید به فکر کردن به اینکه چگونه امور باید پیش بروند و یا باید تا بحال پیش می رفتند،این افکار را داخل جعبه بیندازید.
  • در یک فعالیت ورزشی شرکت کنید. ورزش هورمون های استرس زا را کم می کند و اندروفین و مواد شیمیایی را که باعث تقویت ذهن میشوند، در بدن بالا میبرد.
  • تمام انرژی خود را صرف چیزهایی کنید که واقعا می توانید کنترل کنید، به جای اینکه به چیزهایی بپردازید که نمیتوانید آنها را کنترل کنید.
  • راهی خلاقانه برای بیان احساساتتان پیدا کنید کارهایی مانند وبلاگ نویسی یا نقاشی. این کار را در لیست کارهای ضروری خود قرار دهید و وقتی آن را انجام دادید روی آن خط بزنید. این کار به شما یاد آوری می کند که احساساتتان را بیرون بریزید.

یک دیدگاه بفرستید

دیدگاه خود را بنویسید
لطفا نام خود را وارد کنید