سرنوشت امضای الکترونیکی در ایران، دیجیتالی شدن فشار کار را بیشتر می‌کند

1
58
سرنوشت امضای الکترونیکی در ایران،
سرنوشت امضای الکترونیکی در ایران،

پاراف سرنوشت امضای الکترونیکی در ایران، دیجیتالی شدن فشار کار را بیشتر می‌کند : امضای الکترونیکی عبارت است از هر نوع علامت که به صورت الکترونیک ایجاد شده و ممکن است یک علامت، رمز، کلمه، عدد، یک نام تایپ شده، تصویر دیجیتال یک امضای دست‌نویس، و یا هر نشان الکترونیک اثبات هویت باشد که به طریق منطقی به داده پیام متصل شده و برای شناسایی امضاکننده داده پیام مورد استفاده قرار می‌گیرد.

این نوع امضا همانند امضای دست‌نویس دارای آثار حقوقی احزار هویت امضاکننده سند و التزام وی به مندرجات آن است. امضای الکترونیک در اغلب قراردادها، تراکنش‌ها و معاملات الکترونیکی در حکم کارت ملی، شناسنامه یا هر نوع سند دیگری که ضامن صحت آن قرارداد است، عمل می‌کند و با استفاده از آن می‌توان سندیت متون الکترونیکی را بررسی کرد و اسناد قابل پیگیری می شوند.

بسیاری از کشورها، بین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ میلادی، با استفاده از مقررات بین‌المللی موجود و رهنمون‌های ارائه شده در خصوص امضای الکترونیک مبادرت به قانونگذاری در این زمینه کرده‌اند. در حال حاضر می‌توان گفت امضای الکترونیک در تمام نظام‌های حقوقی مورد پذیرش قرار گرفته‌است. در ایران بحث امضای الکترونیک و شرایط آن ابتدا در قانون تجارت الکترونیک (مصوب سال ۱۳۸۲) مورد توجه قرار گرفت.

با داشتن امضای دیجیتال در صورتی که بخواهید در فضای اینترنت، مبادله الکترونیکی با هویت مجازی داشته باشید، می‌توانید خود را به‌ گونه ای معرفی کنید که طرف مقابل به شما اعتماد کند و گیرنده می‌تواند از ماهیت فرستنده و اینکه اطلاعات حین انتقال تغییر پیدا نکرده مطمئن باشد؛ علاوه بر این مزایا، فرستنده نمی‌تواند امضای داده را انکار کند.

انواع امضاهای الکترونیکی

در روش ساده و رایج گذرواژه‌ها، از یک گذر واژه منحصر به فرد با استفاده از یک شماره هویت شخصی در انتهای اسناد استفاده می‌شود که امنیت آن بسیار پایین است و به راحتی توسط نفوذگرها شناسایی شده و به سرقت می‌رود. امضای بیت‌مپ با استفاده از اسکن امضای دست‌نویس افراد که شخص روی کاغذ امضا می‌کند، به دست می‌آید و سپس شخص این اسکن را به‌عنوان امضاء به هر داده پیامی ضمیمه می‌کند.

در فناوری قلم نوری فرد با این قلم روی صفحه مخصوص دیجیتالی امضا می‌کند و همان امضا روی نمایشگر رایانه پدیدار می‌شود؛ درواقع چیزی شبیه اینکه فرد در صفحه مانیتور امضا می‌کند، اتفاق می‌افتد. این روش ساده نیز امنیت بالایی ندارد و امکان جعل آن زیاد است.

در روش امضای بیومتریک با استفاده از مولفه‌های فردی از قبیل خصوصیات رفتاری همانند نحوه انجام امضای دست‌نویس و خصوصیات فیزیولوژیک همانند اثر انگشت، امضا حاصل می‌شود. مشکل اساسی این روش در این است که علی‌رغم منحصر به فرد بودن، با افزایش سن افراد، بیماری و … امضای بیومتریک افراد ممکن است تغییر کند و می‌توان گفت این امضا نیز مصون از اشتباه نیست.

امضای دیجیتال بهترین و پیشرفته‌ترین و پرکاربردترین نوع از امضاهای الکترونیک است که به دلیل امنیت بالای آن، جایگزین سایر روش‌های موجود شده و اکثر قانون‌گذاران از جمله قانون‌گذاران تجارت الکترونیک ایران که مرکز توسعه تجارت الکترونیک است، این شیوه امضا را پذیرفته است.

گواهی امضای دیجیتال، یک سند الکترونیکی امضا شده است و برای یک شخص یا سازمان صادر می‌شود و با استفاده از اطلاعات آن می‌توان دارنده گواهی را برای برقراری ارتباط امن با وی، شناسایی کرد. صاحبان این گواهی الکترونیکی افراد حقیقی یا حقوقی، سازمان‌ها، موسسات یا شرکت و یا مولفه‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری هستند.

لازم به توضیح است که امضای الکترونیکی در ایران از سال ۱۳۸۲ در قانون تجارت الکترونیک مورد توجه قرار گرفت و کارهای نرم‌افزاری و سخت‌افزاری آن در سازمان ثبت اسناد و املاک انجام شده است.ایسنا.

دیجیتالی شدن بیشتر فشار کار را زیاد می‌کند

یک تحقیق جدید در آلمان نشان می‌دهد که دیجیتالیزه شدن بیشتر محیط کار گرچه منجر به بالا رفتن سرعت کار می‌شود اما در عین حال باعث می‌شود که کارکنان فشار روحی بیشتری را هم متحمل شوند. فناوري‌هاي جديدي كه روزانه مورد استفاده قرار مي‌گيرند،‌ مانند گوشی‌های هوشمند، ای میل و پاورپوینت درواقع بخشي از فرايند دیجیتالیزه شدن زندگی هستند كه همزمان می‌تواند باعث آسايش و راحتی باشد و هم مایه عذاب.

در بسیاری موارد زندگی با وسایل دیجیتال آسان‌تر می‌شود، اما در عین حال فشار کار هم با آن افزایش می‌یابد. میلیون‌ها نفر به دلیل افزایش استفاده از ابزارهای دیجیتال احساس می‌کنند که استرس و فشار زمان بر آنان نیز بیشتر شده است.

نتیجه تحقیقی که به درخواست سندیکاهای کارگران و کارکنان آلمان انجام گرفته است نشان می‌دهد که استفاده از وسایل و دستگاه‌های دیجیتال در محیط کار اگر چه از فشار بدنی کار می‌کاهد، اما به فشار روحی می‌افزاید.

کارکنان از افزایش میزان کار و فشار برای انجام آن در مدتی کوتاه سخن می‌گویند. آنها همچنین از مزاحمت‌ها و عواملی که بوسیله ابزار دیجیتال ایجاد و موجب حواس پرتی در سر کار می‌شود شکوه کرده‌اند. نزدیک به 60 درصد شاغلان در آلمان با وسایل دیجیتال کار می‌کنند. این تحقیق در سال 2016 صورت گرفته و 6500 نفر از بخش خدمات در آن شرکت داشته‌اند.همشهری.

برای آگاهی از آخرین اخبار اداری، شغلی، مالی و اقتصادی با کانال پاراف در تلگرام همراه شوید: عضویت در کانال پاراف

یک دیدگاه

یک دیدگاه بفرستید

دیدگاه خود را بنویسید
لطفا نام خود را وارد کنید