کسور بازنشستگی

رای هیات تخصصی دیوان عدالت در مورد کسور بیمه و بازنشستگی فوق العاده کار با اشعه

پاراف رای هیات تخصصی دیوان عدالت در مورد کسور بیمه و بازنشستگی فوق العاده کار با اشعه : موضوع: ابطال بخشنامه ۹۷۳۶ مورخ ۲۲/۵/۹۲

دادنامه ۸۰
مــرجــع رسـیــدگــی : هیات تخصصی پژوهشی فرهنگی
طرف شکایت : دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
خلاصه دادخواست شاکی با ذکر دلیل مغایرت مصوبه با قانون یا شرع :
شاکی طی دادخواست تقدیمی نسبت به بخشنامه صدرالذکر که ضمن بیان موارد پرداختی به کارکنان قراردادی که مشمول برداشت کسور بیمه و بازنشستگی می باشد فوق العاده کار با اشعه را در عداد مواردی که مشمول برداشت کسور بیمه و بازنشستگی است قرار نداده ، اعتراض و خواهان ابطال آن شده است.

شاکی در لایحه تکمیلی که در پاسخ به اخطار رفع نقص برای بیان موارد مغایرت قانونی ارسال داشته، بند ۴ ماده ۲۰ قانون حفاظت در برابر اشعه را دلیل مغایرت بخشنامه عنوان داشته است، همچنین بخشنامه را مغایر مقررات کسور بازنشستگی تأمین اجتماعی دانسته است .

طرف شکایت در پاسخ عنوان داشته بخشنامه مورد شکایت باتوجه به بخشنامه تأمین اجتماعی ابلاغ شده است و ارتباطی به بند ۴ ماده ۲۰ قانون حفاظت در برابر اشعه ندارد . بخشنامه نحوه پرداخت حق اشعه نیز از سوی وزارت بهداشت ابلاغ شده و دانشگاه مرجع تصویب آن نبوده است .

نـظـریـه تـهـیـه کـنـنـده گـزارش :
بخش اول بخشنامه مورد اعتراض چون مبین شمول کسر حق بیمه به تمامی مزایای پرداختی است مغایر قانون به نظر نمی رسد و بخش دوم بخشنامه چون مضمون ابلاغ بخشنامه شماره ۲۸۳۸/۲۰۹/د – ۲۹/۸/۱۳۹۱ وزارت بهداشت است قابل طرح به نظر نمی رسد.

تهیه کننده گزارش : ذبیح اله واحدی

موضوع در جلسه مورخ ۳۱/۱/۹۴ هیأت تخصصی پژوهشی فرهنگیمطرح ، نظریه هیأت به شرح آتی اعلام می گردد .

اعـضـاء هـیـأت بـه اتـفـاق آراء : با نظر تهیه کننده گزارش موافق اند.

رأی هیأت تخصصی پژوهشی فرهنگی:
در خصوص شکایت مطروحه مبنی بر ابطال بخشنامه شماره ۹۷۳۶ -۲۲/۵/۹۲ دانشگاه علوم پزشکی اصفهان از حیث عدم لحاظ کلیه مزایای قانونی برای کسر بیمه و بازنشستگی بشرح فراز اول بخشنامه و عدم پرداخت فوق العاده کار با اشعه براساس آخرین حکم کارگزینی که مغایر با قوانین تامین اجتماعی و قانون حفاظت در برابر اشعه است با عنایت به اینکه فراز اول بخشنامه مزایای مستمر را بطور کلی مشمول کسر حق بیمه قرار داده است بنابراین، این فراز مغایر قانون و خارج از حدود اختیارات مرجع صدور تشخیص نمی گردد و در خصوص فراز پایانی بخشنامه از حیث چگونگی پرداخت فوق العاده کار با اشعه نظر به اینکه مفاد آن عیناً مندرجات بخشنامه شماره ۲۸۳۸/۲۰۹/د مورخ ۲۹/۸/۱۳۹۱ وزارت متبوع می باشد و این فراز از بخشنامه ابلاغ بخشنامه وزارتی بوده و مستقلاً واجد قاعده آمره ای        نمی باشد.

لذا در این بخش موضوع شکایت به جهت فوق قابل طرح تشخیص نمی گردد . بخش اول این رأی ظرف مهلت ۲۰ روز پس از صدور از سوی رئیس محترم دیوان یا ده تن از قضات محترم دیوان عدالت اداری قابل اعتراض می باشد .

ذبیح اله واحدی

رئیس هیأت تخصصی پژوهشی فرهنگی دیوان عدالت اداری