پاراف آخرین اخبار مطالب و قوانین اداری شغلی استخدامی مالی

آشنایی با واژه‏ ها و اصطلاحات اداری ، استخدامی و مالی

آشنایی با واژه‏ ها و اصطلاحات اداری ، استخدامی و مالی

پاراف آشنایی با واژه‏ ها و اصطلاحات اداری ، استخدامی و مالی :

 واژه‏ ها و اصطلاحات اداری و استخدامی

  1. ساختار سازمانی : رابطه میان واحدهای سازمانی که حدود اختیارات، سلسله مراتب، سطوح فرماندهی و نحوه تقسیم و توزیع وظایف میان واحدها را نشان می دهد، و شامل شرح وظایف، نمودار سازمانی و پست های سازمانی می باشد.
  2. سطح سازمانی : هر یک از مقاطع تشکیل دهنده سلسله مراتب سازمانی است که جزء رده فرماندهی قرار می گیرد، سطوح سازمانی به ترتیب زیر می باشد: – وزیر یا مقامات هم طراز – معاونت  – اداره کل – دفتر – مدیریت  – گروه _ اداره
  3. واحد سازمانی: از اجزای ساختار سازمانی است که در قالب یکی از انواع تشکل های سازمانی: معاونت، اداره کل، دفتر، مدیریت، اداره، گروه، مرکز، و… عهده دار انجام وظایف متجانس و مرتبط با اهداف دستگاه اصلی می باشد.
  4. حکم رسمی: عبارت از دستور کتبی مقامات صلاحیت دار وزارتخانه ها و شرکت ها یا موسسات دولتی در حدود قوانین و مقررات مربوط است.
  5. مستخدم رسمی: کسی است که به موجب حکم رسمی در یکی از گروه های جداول حقوق موضوع ماده ۳۰ برای تصدی یکی از پست های سازمانی وزارتخانه ها یا مؤسسات دولتی مشمول این قانون استخدام شده باشد.
  6. مستخدم پیمانی: کسی است که به موجب قرارداد به طور موقت برای مدت معین و کار مشخص استخدام می‌شود. شرایط استخدام این قبیل مستخدمین به موجب آئین نامه ای خواهد بود که توسط سازمان امور اداری و استخدامی کشور تهیه و به تصویب هیات وزیران می رسد.
  7. شغل: عبارت از مجموعه وظایف و مسئولیت های مرتبط و مستمر و مشخص است که از طرف سازمان امور اداری و استخدامی کشور به عنوان کار واحد شناخته شده باشد.
  8. رشته: عبارت است از مجموعه رشته های مشاغلی که از لحاظ نوع کار و حرفه و رشته تحصیلی و تجربی وابستگی نزدیک داشته باشد.
  9. پست ثابت سازمانی: عبارت از محلی است که در سازمان وزارتخانه ها و مؤسسات دولتی بطور مستمر برای یک شغل و ارجاع آن به یک مستخدم در نظر گرفته شده اعم از اینکه دارای متصدی یا بدون متصدی باشد.
  10. گروه: سطح سازمانی است که عهده دار انجام چند وظیفه از وظایف دفتر یا مدیریت می باشد، ماهیت وظایف گروه مطالعاتی و تحقیقاتی است؛ گروه فاقد واحد تابعه است و در راس آن رئیس گروه قرار دارد.
  11. اداره: سطح سازمانی است که عهده دار انجام چند وظیفه از وظایف اداره کل و مدیریت می باشد. وجه غالب وظایف « اداره » اجرایی است. اداره فاقد واحد تابعه است و در راس آن «رئیس» قرار می گیرد.
  12. دفتر: سومین سطح سازمانی است، که عهده دار انجام بخشی از وظایف متجانس معاونت و یا دستگاه می باشد و وجه غالب وظایف آن مطالعاتی، آموزشی یا تحقیقاتی است؛ در راس دفتر “مدیر کل” قرار می گیرد.
  13. اداره کل: سطح سازمانی است که عهده دار انجام بخشی از وظایف متجانس معاونت و یا دستگاه می باشد و وجه غالب وظایف آن اجرایی است، در راس اداره کل، مدیر کل قرار می گیرد.
  14. مدیریت: سطح سازمانی است که انجام بخشی از وظایف معاونت یا دستگاه را در زمینه فعالیت های مطالعاتی، تحقیقاتی و اجرایی بر عهده دارد و در مقایسه با دفتر و اداره کل از نظر اندازه و حجم فعالیت ها در حد نازلتری است. در راس «مدیریت» مدیر قرار می گیرد.
  15. مرکز: واحد سازمانی است که انجام بخشی از وظایف دستگاه یا معاونت را در زمینه فعالیت های مطالعاتی، تحقیقاتی، آموزشی یا اجرائی به صورت متمرکز در سطح ملی بر عهده دارد و در مقایسه با سایر واحد های تابعه از اختیارات اداری و مالی بیشتری برخوردار می باشد.
  16. معاونت: معاونت بالاترین سطح سازمانی پس از بالاترین مقام مؤسسه دولتی می باشد که انجام بخشی از وظایف، مرتبط با اهداف دستگاه را بر عهده دارد.
این مطلب را هم بخوانید :   سخنی با متقاضیان آزمون استخدامی دولتی

واژه‏ ها و اصطلاحات مالی

  1. اعتبار: عبارت است از مبلغی که برای اجرای برنامه ها و طرحها و فعالیتهای مؤسسه در بودجه پیش بینی شده است.
  2. سال مالی: عبارت است از یک سال شمسی که از اول فروردین شروع و به پایان اسفند ماه ختم می شود.
  3. درآمد اختصاصی: عبارت است از درآمدهایی که پس از کسر هزینه های مربوط در بودجه پیش بینی می شود و در جهت اهداف مؤسسه به مصرف می رسد.
  4. تأمین اعتبار: عبارت است از اختصاص دادن تمام یا قسمتی از اعتبار مصوب برای انجام هزینه معین.
  5. بودجه مؤسسه: برنامه مالی است که برای یکسال مالی تهیه و حاوی پیش بینی کمکهای دولت، درآمدهای اختصاصی و سایر منابع تامین اعتبار و برآورد هزینه ها برای انجام برنامه ها و عملیاتی که منجر به وصول به هدفهای موسسه می گردد، می‌باشد.
  6. برنامه موسسه: بالاترین سطح طبقه بندی کارهای اجرایی برای انجام مسئولیت هایی است که به موسسه محول شده است.
  7. تشخیص: عبارتست از تعیین و انتخاب کالا و خدمات و سایر پرداختهایی که تحصیل یا انجام آنها برای نیل به اهداف موسسه ضروری است.
  8. تعهد: عبارتست از ایجاد الزماتی بر ذمه موسسه ناشی از: تحویل کالا یا انجام دادن خدمت اجرای قراردادهایی که با رعایت مقررات منعقد شده باشد احکام صادره از مراجع قانونی و ذیصلاح پیوستن به قراردادهای بین المللی و عضویت در سازمانها یا مجامع بین المللی با اجازه قانون کمک و اعانه به اشخاص حقیقی یا حقوقی که در جهت اهداف موسسه صورت می گیرد
  9. تسجیل: تعیین میزان بدهی قابل پرداخت به موجب اسناد و مدارک اثبات کننده بدهی را تسجیل گویند.
  10. حواله: اجازه ای است که کتباً‌ بوسیله مقامات مجاز موسسه برای تادیه، تعهدات و بدهیهای قابل پرداخت از محل اعتبارات مربوط عهده ذیحساب یا فرد مجاز از طرف وی در وجه ذینفع صادر می‌شود.
  11. درخواست وجه: سندی است که ذیحساب برای انجام پرداختها از محل اعتبارات مصوب به عهده خزانه در وجه حسابهای بانکی موسسه صادر می نماید.
  12. هزینه: عبارت است از بدهیهای قابل پرداخت در قبال تعهد یا تحت عنوان کمک با عناوین مشابه.
  13. پیش پرداخت: عبارت است از پرداختی که از محل اعتبارات مربوط قبل از انجام تعهد صورت می گیرد.
  14. علی الحساب: عبارتست از پرداختی که به منظور ادای قسمتی از تعهد از محل اعتبار مربوط صورت می گیرد.
  15. سپرده: عبارتست از وجوهی که طبق قوانین و مقررات و قراردادها به منظور تامین و یا جلوگیری از تضییع حقوق موسسه دریافت می گردد و استراد و یا ضبط آن تابع شرایط مقرر در قوانین و مقررات و قراردادهای مربوط است.
  16. سند از دیدگاه اصول حسابداری: هر نوشته ای که ذمه سازمان یا شخص حقیقی یا حقوقی را که به نحوی با سازمان طرف حساب و معامله است مشغول یا بری نماید یا مبین پرداخت وجهی جهت خرید کالا یا خدمات و یا حاکی از انعقاد قرارداد یا وقوع عقدی باشد و یا از آثار ناشی از حقوق خاصی حکایت نماید به شرط وجود اهلیت و دارا بودن امضاء مجاز لازم برای رسیدن به یکی از مقاصد سند محسوب می‌شود.
  17. نصاب معاملات : حدی است که از طرف دولت هرساله تعیین شده و به کوچک،متوسط و بزرگ تقسیم بندی می شود.
  18. اموال مصرفی: اموالی هستند که بر اثر استفاده، تغییر وضعیت داده یا کلاً‌از بین می روند.
  19. اموال غیر مصرفی: اموالی هستند که بدون تغییر محسوس و از دست دادن مشخصات اصلی بتوان آنها را بطور مکرر مورد استفاده قرارداد.
  20. اموال در حکم مصرفی: اموالی هستند که ظاهراً با اموال غیر مصرفی مشابهت داشته لکن به لحاظ طبع و ماهیت و یا قلت ارزش آنها تنظیم حساب اموال غیر مصرفی برای آنها ضرورت ندارد.
این مطلب را هم بخوانید :   ابلاغ قانون پرداخت حق بیمه تامین اجتماعی افراد با کمتر از ده سال