مدرسه و دانشگاه یا محل کسب و تجارت؟!

مدرسه و دانشگاه یا محل کسب و تجارت؟!

پاراف مدرسه و دانشگاه یا محل کسب و تجارت؟! : دیگر باید چه بلاهایی بر سر مدارس بیاید که باورکنیم اوضاع وخیم است؟ اگر بگویند می‌خواهند درحیاط مدارس مغازه بسازند تا خودشان خرجشان را دربیاورند، تائید می‌کنید که اوضاع واقعا بحرانی است؟

تصور کنید… مدرسه‌ای حیاطی بزرگ دارد اما دخل و خرجش با هم نمی‌خواند پس گوشه‌ای از این حیاط را درز می‌گیرند و درآن ساخت و ساز می‌کنند و می‌کنند واحدی تجاری، انگار نه انگار که اینجا جزئی از حیاط مدرسه بوده، فضایی بوده برای جنب‌وجوش بچه‌ها، جایی برای ورزش و آسودن در زنگ‌های تفریح.

موضوع برمی‌گردد به سال ۹۱، به دولت قبل، به زمانی که مجوز تجاری سازی ۲۰درصد فضاهای آموزشی در شهرستان ساوجبلاغ صادر شد، به این دلیل که فرماندار و رئیس شورای آموزش و پرورش این شهر، تجاری‌سازی را بهترین راه برای استقلال مالی مدارس، تامین هزینه‌های جاری و تهیه تجهیزات آموزشی تشخیص داده بود.

راه دوری نرویم، همین سال پیش، ماه دهم سال، عبدالله رحیمی، معاون توسعه منابع و پشتیبانی آموزش و پرورش خراسان‌شمالی نیزازاجرایی شدن این تجاری‌سازی خبرداد و با حساب و کتابی سرانگشتی به ایسنا توضیح داد که اگربه طورمتوسط اجاره هر واحد تجاری در مدارس مرکز استان دو میلیون تومان باشد، در شهرستان بجنورد ماهانه ۱۲ میلیون تومان درآمد جذب می‌شود.

پیداست اگر مدرسه‌ای ماهی دو میلیون تومان از گوشه‌ای از حیاطش عایدی داشته باشد ترجیح می‌دهد اموراتی مثل ورزش دانش‌آموزان، ضرورت توسعه فضای سبز درمدرسه، حتی ساخت کتابخانه و سالن ورزشی را که ازملزومات تعلیم و تربیت استاندارد است، فدای حل مشکلات مالی کند واین دقیقا همان نگاهی است که نباید درآموزش و پرورش جا بیفتد.

علی‌اصغر فانی تاکید کرد که مجلس اجازه تجاری‌سازی مدارس را داده، و هیچ منع قانونی در این زمینه وجود ندارد. او اینها را گفت ولی نگفت که اگر مدارس، پیشتاز این کار شوند ازاین پس دانشگاه‌ها نیزکه زیربارکسری بودجه کمرخم کرده‌اند روی دست مدارس بلند می‌شوند و در فضاهای اضافه شان پاساژ و سوپرمارکت می‌سازند یا مراکز پژوهشی که دادشان از بودجه اندک همیشه بلند است پژوهش را کنار می‌گذارند و اصلا می‌شوند هایپر مارکت.

وزیر گفت مساجد نیز همین کار را کرده‌اند، واحدی تجاری راه انداخته‌اند و خودکفا شده‌اند بدون این که به کارکردهای مسجد لطمه بخورد. تحلیل وزیر به جای خود، ولی باید انصاف داد که قضیه مسجد با مدرسه فرق می‌کند چون آموزش و پرورش موظف به این کاراست، مدرسه باید روح و جسم دانش‌آموزان را بسازد و نیروهای متخصص و متعهد فردا را تولید کند، نیروهایی شاداب، سالم و باانگیزه.

باید برای حل مشکلات مالی آموزش و پرورش به فکر راه‌های بهتری بود، باید خانواده‌ها را با مدرسه آشتی داد و مشارکت‌شان را در اداره امور جلب کرد، باید بخشی از امورات مدرسه را به اولیای دانش‌آموزان تفویض کرد تا آنها مدرسه را از خودشان بدانند و برای حل مشکلاتش پیشقدم شوند، نه این‌که مدرسه را با نگاهی تجاری پیوند زد و همین خرده اعتماد کنونی را از بین برد

حرف فاطمه قربان هم همین است، معاون سابق وزیر آموزش و پرورش که در گفت‌وگو با ما تاکید می‌کند: «آموزش و پرورش چون دستگاهی حاکمیتی است نمی‌تواند نگاه تجاری داشته باشد و مجاز نیست مثل بقیه دستگاه‌های دولتی به راه‌های اینچنینی کسب درآمد فکر کند.» او می‌گوید: «به این ترتیب آموزش و پرورش به سمت مادی‌گرایی می‌رود، هویتش را از دست می‌دهد و وجهه اش خدشه‌دار می‌شود.»

 مخالفان تجاری سازی فضاهای آموزشی نگران خدشه‌دار شدن وجهه مدارس‌اند، نگران این‌که همه بفهمند آموزش و پرورش برای حل مشکلاتش به یک راه دم‌دستی متوسل شده، به باز کردن مغازه که به ذهن هر فرد بیکار جویای شغلی نیز می‌رسد. شاید بهتر بود آموزش و پرورش به چابک‌سازی فکر می‌کرد، به کاستن از طول و عرض این وزارتخانه تنومند، به تبدیل به احسن کردن املاک مازادش و سرمایه‌گذاری در بخش‌های پول‌ساز، به استفاده بهتر از ظرفیت‌های بانک سرمایه (بانک متعلق به آموزش و پرورش)، به مشارکت‌گیری غول‌های اقتصادی در حمایت از آموزش و پرورش و به خانواده‌ها به‌عنوان سرمایه‌ای بیکران که اگر بدانند آموزش و پرورش برایشان تب می‌کند قطعا برایش خواهند مُرد.جام حم.

همچنین در خبری دیگر شهریه‌های ترم تابستان در دانشگاه دولتی صدای دانشجویان را درآورد

 هزینه گذراندن یک واحد تابستانی در سال ٩۵ برای دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شیراز که یک دانشگاه سراسری و دولتی است، ٢۴٠‌هزارتومان شده و اگر دانشجویی بخواهد یک درس چهارواحدی را در تابستان بگذراند باید یک‌میلیون‌تومان شهریه بپردازد. این در حالی است که در اصل ۳۰ قانون اساسی به‌صراحت آمده است: «دولت موظف است وسائل آموزش‌وپرورش رایگان را برای همه ملت تا پایان دوره متوسطه فراهم سازد و وسائل تحصیلات عالی را تا سرحد خودکفائی کشور به طور رایگان گسترش دهد».

ترم تابستان در دانشگاه‌های دولتی پیش از این هم پولی بوده، اما مبلغی که این‌بار برای هر واحد درسی تعیین شده است کمتر از گرفتن هر واحد در دانشگاه‌های پولی کشور نیست. با اعلام هزینه هر واحد تحصیلی در دانشگاه علوم پزشکی شیراز و با بالارفتن تصاعدی نرخ ترم تابستانی، دانشجویان شیراز دست به اعتراض زدند و بیانیه‌ای را در باب این اتفاق و در نقد بنگاه اقتصادی‌شدن دانشگاه منتشر کردند.

صادق آرامش، دبیر انجمن اسلامی امید دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شیراز، در گفت‌وگو با «شرق» در این‌باره گفت: «دو، سه‌سالی می‌شود که دانشگاه ما برای ترم‌های تابستانی از دانشجویان پول می‌گیرد، اما این‌بار در اتفاقی نادر هزینه ترم تابستانی به‌شدت بالا رفته. تا سال گذشته درس‌های تئوری ۴٢‌هزار تومان و درس‌های عملی ٨۴‌ هزارتومان در تابستان ارائه می‌شدند، اما حالا مبلغ هر واحد تابستانی ٢۵٠‌هزار تومان است…». وی در ادامه افزود: «از طرفی هم به ازای هر واحدی که دانشجویان نمره زیر ١٠ بگیرند برای گذراندن مجدد آنها باید شهریه پرداخت کنند.

مسئله دیگر این است که روزبه‌روز ظرفیت پذیرش بین‌الملل یا همان واحدهای خودگردان پزشکی و دارو‌سازی را بیشتر می‌کنند و مدیریت دانشکده پزشکی دولتی و بین‌الملل را هم یکی می‌کنند و می‌خواهند دو دانشکده را با هم ادغام کنند و مسئله سوم این است که دانشگاه برای درآمدزایی، تعداد بسیار زیادی دانشجو از کشورهای اطراف مثل عراق، افغانستان و سوریه می‌گیرد و بعد آنها را سر کلاس و بخش و بیمارستانی می‌آورند که بچه‌های دولتی خود دانشگاه با زحمت قبول شده‌اند و درس می‌خوانند.

یعنی کلا جهت و مسیر دانشگاه به سمتی است که هم به‌خاطر پول کیفیت آموزشی را فدا می‌کنند و هم به دانشجویان بی‌بضاعت فشار وارد کرده و ظرفیت دانشگاه را زیاد می‌کنند». آرامش در ادامه افزود: «تا پیش از این در تابستان به دانشجویان دروس تخصصی نمی‌دادند اما امسال واحدهای تخصصی هم ارائه می‌دهند و قیمت آن ٢۴٠‌هزارتومان است و ما اگر بخواهیم یک درس چهارواحدی برداریم، یک‌میلیون‌تومان هزینه برمی‌دارد».

دبیر انجمن اسلامی امید دانشگاه علوم پزشکی شیراز با بیان اینکه بیم دانشجویان از این است که هر سال مبلغ ترم تابستان بالا برود، تصریح کرد: «وقتی ما کارهای دانشگاه را در کنار هم قرار می‌دهیم می‌ترسیم که آن‌چیزی که به‌عنوان تحصیل رایگان داریم از بین برود. به نظر می‌رسد دانشگاه حالت بنگاهی پیدا کرده و این باعث می‌شود که به دانشجوی بی‌بضاعت فشار وارد شود و مجبور شود برای اینکه این شهریه‌ها را بدهد کار کند و همین کار باعث افت تحصیلی او بشود. این سیکل معیوبی است که نگرانمان می‌کند». این دانشجو در ادامه با اشاره به اینکه پس از اعتراضات دانشجویان فضا به سمتی رفته که این مصوبه لغو شود، تصریح کرد: «ما نگران آن هستیم که آنها کل ماجرا را لغو کنند و دیگر دروس را در تابستان ارائه نکنند، ما می‌خواهیم همه دروس در تابستان به صورت رایگان که حق طبیعی ماست ارائه شود. ما دانشجویان دانشگاه دولتی هستیم و در سیستم روزانه درس می‌خوانیم و مطابق مقررات نباید برای تحصیلمان پول پرداخت کنیم…».

از سوی دیگر اما دکتر نجابت، معاون آموزشی دانشگاه علوم پزشکی شیراز، در گفت‌وگو با «شرق» درباره حواشی پیش‌آمده در دانشگاه توضیحاتی ارائه کرده و گفت: «اول درباره پرداخت هزینه دانشجویان برای ترم تابستانی صحبت کنیم. این مسئله در هیأت‌امنای دانشگاه سه‌سال پیش تصویب شده و من نمی‌دانم چرا حالا دانشجویان به آن اعتراض کرده‌اند. من از مبلغی که باعث اعتراض آنها شده بی‌خبرم و باید آن را بررسی کنم تا ببینم این اعتراض موجه بوده یا نه. اما در همین مسئله هم اگر دانشجویی برای پرداخت شهریه ترم تابستان مشکل داشت، کمیسیون تخفیف تشکیل می‌شد و به او کمک می‌کرد».

دکتر نجابت در ادامه با اشاره به اینکه گرفتن شهریه از دانشجویانی که موفق به پاس‌کردن درسشان نشده‌اند، با یک کار کارشناسی صورت گرفته، افزود: «راجع به افتادن دانشجویان و مشروطی ریشه‌یابی و علل افت دانشجویان در نظر گرفته شده است.شرق.