پاراف آخرین اخبار مطالب و قوانین اداری شغلی استخدامی مالی

بایدها و نبایدهای حقوق دستیاران پزشکی

پاراف بایدها و نبایدهای حقوق دستیاران پزشکی : معاون آموزشی وزارت بهداشت اخیرا اعلام کرده است حقوق دستیاران تخصصی به‌زودی افزایش خواهد یافت. این خبر بسیار خوشحال‌کننده و نویدبخشی است. مقصود این یادداشت اثبات این مدعاست که حقوق اندک دستیاران تخصصی یکی از نکات کلیدی نظام سلامت، نتیجه و علت بسیاری از مشکلات و نشانگر صادق‌بودن بسیاری از مشکلات فرهنگی و اجتماعی سیستم سلامت است و اینکه هر تلاشی در بهبود آن، گامی اساسی برای اصلاح ساختار نظام سلامت به‌شمار می‌رود.

واقعیت این است که در بیمارستان‌های آموزشی ما که بخش عمده درمان کشور را برعهده دارند، بخش مهمی از مسئولیت‌های درمانی برعهده دستیاران است و این در حالی است که آنها مسئولیت‌های آموزشی و تحقیقاتی زیاد دیگری را نیز برعهده دارند. نگاهی که در طول سالیان اخیر به این موضوع وجود داشته همه را به وضعیت نابهنجاری عادت داده است که ظلمی مضاعف به طرفین، بیماران و دستیاران، هیأت‌علمی وحتی مسئولان به‌شمار می‌رود.

استفاده از پزشکانی که بالاجبار حقوق اندکی می‌گیرند، در بالاترین سطوح تخصصی، سیستم سلامت را به هزینه‌های پایین عادت می‌دهد و بخش مهمی از درمان را برعهده پزشکانی می‌گذارد که هنوز مشغول گذران دوره‌های آموزشی خود هستند. در بسیاری از بیمارستان‌های آموزشی دنیا، آموزشی‌شدن یک بخش درمانی مستلزم افزایش متخصصان آن بخش در حدی است که بتوانند ضمن درمان، مسئولیت آموزش حین درمان را هم برعهده بگیرند و اگر قرار شد در آن بخش تحقیقاتی هم صورت بگیرد، قطعا به متخصصان تحقیقاتی بیشتری هم نیاز خواهد بود.

از سوی دیگر، دستیاران تخصصی پیش از هرچیز پزشکانی هستند که شماره نظام‌پزشکی دارند؛ همان شماره‌ای که تا همین چند سال پیش باعث اطمینان مردم یک شهر و احساس راحتی آنها در حضور یک پزشک جوان می‌شد؛ بنابراین خود این خدمت با هر کیفیتی مستلزم مابازای مادی مناسبی است.

این مطلب را هم بخوانید :   مهمترین اخبار کارمندان و کارگران در هفته گذشته

خدمات درمانی این پزشکان جوان با همین تعرفه غیرواقعی هم رقمی به‌مراتب بیش از دریافت‌های فعلی این پزشکان خواهد بود؛ مبالغی که به بهانه آموزش نمی‌توان از زیر بار آن شانه خالی کرد؛ آن‌هم درحالی‌که دانشگاه‌ها نه فقط هزینه هیأت‌علمی اضافه را برای خدمات آموزشی نمی‌پردازند، بلکه با اتکا به خدمات دستیاران، به تعداد کمتری از متخصصان اکتفا می‌کنند و قانون هم برای ممنوعیت استخدام هیأت‌علمی تصویب می‌کنند! ازآنجاکه اهمیت کار تخصصی از چشم دور می‌ماند، به هیأت‌علمی موجود هم مبلغی رقابت‌پذیر با درآمد خصوصی پرداخت نمی‌کنند بنابراین نمی‌توانند از حداکثر ظرفیت متخصصان موجود استفاده کنند.

متخصصان موجود یا به شیوه کهن، همت عالی هستند یا آنها هم که بالاجبار و نه با قراردادی مرضی‌الطرفین، تمام‌وقت شده‌اند، معمولا بعدازظهرها بدون دستیاران در بیمارستان آموزشی کار درمانی انفرادی را که شیوه معیوب مطب‌های خصوصی است، الگوی خود قرار می‌دهند! افزایش حقوق دستیاران تخصصی، گامی است برای اصلاح دایره‌های معیوب و تودرتویی که برشمردم! اصلاح معیشت دستیاران، کار پزشکی را از قبل تا بعد از تخصص تبدیل به روندی یکنواخت می‌کند و با تأمین نیازهای مادی آنها در زمان مناسب، این مسئله را به‌صورت اشتیاقی دیررس به تعویق نمی‌اندازد تا به تصاعد اشتیاق مبتلا نشود.

از سوی دیگر، واقعی‌‎کردن دریافت‌های دستیاران، «کار آموزشی» را که سبب غنای علمی خدمات پزشکی می‌شود و در سودای آن سال‌ها پیش بخش مهمی از وزارت علوم منحل شد، احیا می‌کند. آموزش حین خدمت مستلزم کار طولانی در شرایطی است که تعداد توجه‌برانگیز هیأت‌علمی درمانی، آموزشی و تحقیقاتی در حال کار باشند و مستلزم ارزیابی کارایی عملی به‌صورت رودررو و تأیید صلاحیت‌ها سوای امتحانات کتبی، به‌وسیله تأییدات و توصیه‌نامه‌های شخصی اساتید است. *شرق.