مادران باردار کارمند و مادران شاغل نیازمند مهد کودک

پاراف مادران باردار کارمند و مادران شاغل نیازمند مهد کودک به نقل از جام جم : مادر شدن قسمت بسیار مهم زندگی یک زن است و طبیعی است که بسیاری از مادران بویژه آنهایی که برای اولین بار حامله می شوند، نگران این باشند که شغلشان چه تاثیری بر بارداری دارد و آیا بهتر نیست از شغل خود دست بردارند و استعفا دهند تا فرزند سالمی داشته باشند؟

در پاسخ باید گفت در صورتی که بارداری با مشکل خاصی همراه نباشد می توان بیشتر مشاغل را تا زمان زایمان ادامه داد حتی در مواردی به نفع مادر است که از خانه خارج شود و با انجام کار، کمی از توجه به بارداری خود و استرس ناشی از ناآگاهی ها درباره مشکلات بارداری کاسته شود. این مساله بویژه در سه ماهه اول که مادر با تهوع و ویار بارداری مقابله می کند، بارزتر می شود.

موارد استثنا کسانی هستند که سابقه سقط مکرر دارند یا تهدید به سقط شده اند (لکه بینی در اوایل بارداری از علائم آن است)، کسانی که دچار نارسایی دهانه رحم هستند، کسانی که دچار فشار خون بالا در بارداری (بویژه در سه ماهه سوم) شده اند یا کسانی که سابقه زایمان زودرس در حاملگی قبلی دارند یا در این حاملگی احتمال این مشکل وجود دارد.

گذشته از موارد خاص برخی مشاغل در دوران بارداری مشکل ایجاد می کنند مثل شغل هایی که نیاز به ایستادن طولانی دارند (مثل دندانپزشکی یا کسانی که جراحی های طولانی را انجام می دهند مثل جراحان ارتوپدی یا مغز و اعصاب وکمک های ایشان)، زیرا احتمال سقط و زایمان زودرس در این افراد بیشتر است. همین طور کسانی که در اتاق عمل در معرض گازهای بیهوشی هستند، احتمال سقط در ایشان زیاد است، مگر این که اتاق عمل دارای سیستم تهویه مناسبی باشد.

همچنین شغل هایی که نیاز به نشستن طولانی پشت میز دارند، خطرناک است زیرا این شرایط موجب لخته شدن خون در وریدها بویژه در وریدهای پا می شود. راه حل آن است که خانم باردار هر یکی دو ساعت از پشت میز بلند شود و تحرک داشته باشد یا دست کم پاهایش را تکان دهد تا احتمال این مشکل کمتر شود.

مادران شاغل نیازمند مهد کودک

باید مادر بود و شاغل تا دانست فکر مشوش یعنی چه. شیرخوارت را گذاشته‌ای خانه یا سپردی‌اش به مادری، مادربزرگی، خاله‌ای، عمه‌ای و خودت خروس‌خوان راهی محل کار شده‌ای. مادر همیشه فکرش پیش فرزند است و از راه دور حساب شیرخوردن‌ها و گریه‌های او را نگه می‌دارد و خدا می‌داند از این بابت چه استرسی می‌کشد.

مادران شاغل زیاد زحمت می کشند و با یک دست شغل را و با دست دیگر زندگی را می چسبند در حالی که زیر این دو فشار، نرم نرمک تحلیل می روند. اغلب مادران شاغل پریشانند، کودکانشان را که به خانواده می سپارند حس مزاحمت می کنند و به مهدکودک هم که می فرستندش مدام دو دوتا چهارتا می کنند و به صرفه بودن یا نبودن این کار فکر می کنند.

اما اگر در محیط های کاری به این نیاز توجه می شد نه زن ها و نه بچه ها این همه سختی نمی کشیدند. مهدکودک نیاز هر فضای کاری است که زنان در آن مشغولند. بودن مادر و فرزند در یک محیط به هر دو آرامش می دهد و این امنیت خاطر، یکی را در کارش موفق و دیگری را عضوی از نسلی با آرامش اعصاب می کند.

حالا گفته می شود دولت قصد دارد روی این نقیصه دست بگذارد و تاسیس مهدکودک ها (مراکز نگهداری فرزندان زنان شاغل) در ادارات را در کمیسیون اجتماعی تصویب کند. اگر این اتفاق که راوی اش معاون امور زنان و خانواده ریاست جمهوری است، عملی شود تحولی در زندگی زنان شاغل بخش دولتی و فرزندانشان رخ می دهد که ضامن بهداشت روانی آنها خواهد بود.

اما اگر چنین شود باز هم زنان بخش خصوصی از این مزیت محروم می مانند، چون دولت تاکنون نتوانسته مصوبه ای داشته باشد که زنان هر دو بخش دولتی و خصوصی را در بر بگیرد و البته نیز نتوانسته بخش خصوصی را با مشوق های دندان گیر به برداشتن گام های رفاهی برای زنان ترغیب کند.