فلسفه پرداختهای متفرقه دولت به کارمندان و کارکنان دولت

پاراف فلسفه پرداختهای متفرقه دولت به کارمندان و کارکنان دولت : یکی از مشکلات اساسی و با تبعات منفی زیاد در حوزه کارمندی توجه بیش از حد به پرداختهای متفرقه،متغیر و بی ثبات است.پرداختهایی همچون پاداش،فوق العاده،حق العمل،رفاهی،کارانه،اضافه کار و بسیاری موارد دیگر که از دستگاهی به دستگاه دیگر متفاوت است. مشخص نیست چرا وقتی در دولت، عملکرد ، کیفیت ارائه خدمات و رضایت ارباب رجوع ملاک عمل نیست ، چرا وقتی بجای همه اینها فقط رضایت رئیس ملاک عمل است ، اینهمه پرداخت متفرقه وجود دارد.

پرداختهایی که گاها تا چند برابر حقوق اصلی و ثابت کارمند هم میشوند و برای برخی کارمندان زندگی بدون آنها امکان پذیر نیست.

وقتی رضایت رئیس که یک نفر است ، جای خود را به نتایج عملکرد فردی کارمند که فرآیند است بدهد ، وقتی رضایت مدیر که همیشه موقتی و در نوسان است جای خود را به فرآیند عملکرد که با ثبات است بدهد ، بی ثباتی و نوسان وجود کارمند را فرا خواهد گرفت. رضایت مدیر بر عملکرد مقدم شمرده خواهد شد و گرفتن حقوق و مزایای بیشتر بجای اصلاح عملکرد و پیشرفت در کار در راس امور قرار خواهد گرفت.

رضایت مدیر امری نسبتی، شخصی، سلیقه ای و موقتی بوده و با توجه به شرایط به هر سویی ممکن است که تغییر کند. بی ثباتی و نامشخص بودن رضایت مدیر و پرداختی های یک ماه از ماه دیگر و یکسال از سال دیگر فضای بلاتکلیفی را هم ایجاد میکند. و کارمندان بجای توجه به عملکرد بیشتر سعی می کنند در مسیر باد سلایق مدیر به این سو و ان سو بروند تا لااقل مواجبشان دستخوش ” تشخیص بالترین مقام مجاز” نگردد.

در این فضا اهداف دولت بخوبی اجرا نمی شود ، خدمات با کیفیت مناسب ارائه نمی شود و در نتیجه صدای نارضایتی ها از همه جا به گوش خواهد رسید. باید در روشهای کاری و فکری و تصمیم گیری بازنگری اساسی کرد. اگر اینگونه پرداختها و اینگونه تصمیم گیری ها جوابگو بود تا کنون می بایست نتایج خود را نشان میداد.

فلسفه پرداختهای متفرقه دولت به کارمندان و کارکنان دولت