ضرورت تربیت معلم کیفی

ضرورت تربیت معلم کیفی

پاراف ضرورت تربیت معلم کیفی: تعرض یک آموزگار به یک دانش آموز دختر ۹ ساله که متأسفانه چندی پیش در یکی از روستاهای زنجان انجام گرفت باعث شد که در فضای مجازی و رسانه‌ها، گفت‌و‌گوهای زیادی درگیرد. از خبرنگاران که بگذریم بی‌گمان خود آموزگاران،قشری بودند که بیشترین واکنش را به این کار شرم آور نشان دادند و در شمار چشمگیری از روزنامه ها،به بررسی این رخداد تلخ پرداختند.

پرورش آموزگار، تنها محدود به سال‌های آغازین ورود به پیشه آموزشگری نیست و آموزش‌های ضمن خدمت را هم دربرمی‌گیرد. شوربختانه در آموزش‌های ضمن خدمت نیز، آن کیفیت بایسته و روزآمدی دیده نمی‌شود. شاید رخدادهای تلخی همچون تعرض به دانش آموز زنجانی، تلنگری جدی باشد برای بالا بردن کیفیت دوره‌های پرورش آموزگار و کلاس‌های ضمن خدمت و اهمیت دادن به گزینش علمی آموزگاران. یک پیشنهاد می‌تواند این باشد که در دوره‌های ضمن خدمت، «منشور ملی حقوق دانش آموز» به آموزگاران تدریس شود

کانون صنفی معلمان ایران هم تشکلی بود که به این موضوع واکنش نشان داد و با صدور بیانیه‌ای نسبتاً مفصل، به محکومیت و بررسی آن پرداخت. البته از همان نخستین تحلیل ها،به درستی، پای دوره‌های پرورش آموزگار یا تربیت معلم به این جریان باز شد. دلیل آن هم روشن است (بویژه به نزد آموزگاران): متأسفانه دوره‌های تربیت معلم در ایران،از کیفیت بایسته برخوردار نیستند. یک دانشجو- آموزگار، افزون بر درس‌های تخصصی رشته خود،حدود ۲۰ واحد درس‌های مربوط به فنون تدریس، روانشناسی رشد، فلسفه آموزش و پرورش و… می‌گذراند.

در حالی که یک آموزگار موفق، افزون بر باورهای اخلاقی و انسانی، نیاز به ویژگی‌های روحی هم دارد؛ ویژگی‌هایی که از او انسانی سالم، شکیبا و اهل گفت‌و‌گو بار می‌آورد. ولی در گزینش‌های ما برای پیشه مهم آموزش، به ویژگی‌های روحی و سلامت روانی، توجهی نمی‌شود. در برابر این وضعیت، در کشورهای پیشرو در آموزش و پرورش جهان،دوره‌های تربیت معلم و سلامت روحی – روانی آموزگار از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است آن چنان که برخی از اندیشه وران آموزشی جهانی یکی از نقاط قوت آنها را همین‌ها می‌دانند. زبانزدترین این کشورها، فنلاند است.

ناگفته پیداست که این ارزیابی،همه این کلاس‌ها و استادان را دربرنمی گیرد و بی‌گمان کار شماری از استادان این درس ها،بیرون از این ارزیابی منفی است اما در کل می‌توان گفت که متأسفانه سپهر چیره بر درس‌های تربیتی،سپهری زنده و پویا نیست. در درس‌های تربیتی،از حقوق دانش آموز کمتر سخنی می‌رود،کمتر به صورت مصداقی به موارد چالش برانگیز میان آموزگار و دانش آموز پرداخته می‌شود و کمتر از آگاهی‌های نوین حقوقی – آموزشی بحثی درمی گیرد. بسیاری از آموزگاران، هنگامی که پا به عرصه آموزش می‌نهند درمی‌یابند که تا چه‌اندازه می‌توانسته‌اند از آن کلاس‌ها بهره بگیرند؛ولی متأسفانه زمان را از دست داده‌اند. در کشور ما،گزینش دوره‌های پرورش آموزگار تا حد زیادی اعتقادی است و بیشتر پیرامون احکام شرعی انجام می‌گیرد.

در فنلاند دوره‌های پرورش آموزگار پنج ساله است. پس از پنج سال به همه آموزگاران مدرک فوق لیسانس داده می‌شود اما ورود به این دوره ها،کار آسانی نیست. پاسی سالبرگ، یکی از اندیشمندان آموزشی فنلاند،در کتاب «درس‌های فنلاندی» یکی از ویژگی‌های مهم آموزش و پرورش فنلاند را دوره‌های پرورش آموزگار و گزینش علمی و سخت دانشجو- آموزگاران می‌داند.

شوربختانه در آموزش‌های ضمن خدمت ، آن کیفیت بایسته و روزآمد دیده نمی‌شود. شاید رخدادهای تلخی همچون تعرض به دانش آموز زنجانی، تلنگری جدی باشد برای بالا بردن کیفیت دوره‌های پرورش آموزگار و کلاس‌های ضمن خدمت و اهمیت دادن به گزینش علمی آموزگاران.شرق.

یک پیشنهاد می‌تواند این باشد که در دوره‌های ضمن خدمت، «منشور ملی حقوق دانش آموز» به آموزگاران تدریس شود- منشوری که شوربختانه هم اکنون سال‌هاست در شورای عالی آموزش و پرورش دارد خاک می‌خورد! هیچ گاه از اهمیت آگاهی بخشی نباید غافل ماند. در منشور ملی حقوق دانش آموز بندهایی این چنین دیده می‌شود: «دانش آموز مصون از تعرضات جسمانی، روانی و حیثیتی می‌باشد و کرامت والای شخصیت انسانی وی باید مورد احترام قرار گیرد. دانش آموز از حق حریم شخصی برخوردار است