قانون استخدامی وزارت اطلاعات

پاراف قانون استخدامی وزارت اطلاعات : ‌فصل اول – تعاريف و كليات:

‌ماده ۱ –

‌الف – در اين قانون منظور از ‌وزارتخانه و ‌وزير به ترتيب، ‌وزارت اطلاعات جمهوري اسلامي ايران و ‌وزير اطلاعات است.

ب – استخدام : عبارت است از پذيرفتن شخص به خدمت در وزارتخانه.

ج – خدمت وزارتخانه: عبارت از اشتغال به كاري است كه مستخدم به موجب حكم رسمي مكلف به انجام آن مي‌شود.

‌د – حكم رسمي: عبارت است از دستور كتبي مقامات صلاحيت‌دار وزارتخانه در حدود قوانين مربوطه.

ه – شغل : عبارت است از مجموع وظايف و مسئوليت‌هاي مرتبط، مستمر و مشخصي كه از طرف وزارتخانه به عنوان كار واحد شناخته مي‌شود.

‌و – رسته شغلي: عبارت از مجموع رشته‌هاي مشاغلي است كه از لحاظ نوع كار، اهميت، وظايف، مسئوليت‌ها، رشته تحصيلي و تجربي و‌آموزش وابستگي و ارتباط نزديكي با هم داشته باشند.

‌ز – پست سازماني: عبارت از جايگاهي است كه در سازمان وزارتخانه به طور مستمر براي يك شغل و ارجاع به يك مستخدم در نظر گرفته شده‌است. اعم از اين كه داراي متصدي با فاقد آن باشد.

ح – گزينش: عبارت از احراز صلاحيت داوطلبان از نظر عقيدتي، سياسي، اخلاقي و توانايي انجام كار مي‌باشد.

ط – مأموريت عبارت است از:

۱ – محول شدن وظيفه موقت به مستخدم غير از وظيفه اصلي كه در پست سازماني خود دارد.

۲ – اعزام مستخدم به طور موقت به ديگر وزارتخانه‌ها، مؤسسه‌ها و شركت‌هاي دولتي و غير دولي، نيروهاي نظامي و انتظامي، نهادهاي انقلاب‌اسلامي، شهرداري‌ها و شركت‌هايي كه شمول قانون بر آن‌ها مستلزم ذكر نام است و يا داراي قانون خاص مي‌باشند.

۳ – اعزام مستخدم براي طي دوره‌هاي آموزشي يا كارآموزي در داخل يا خارج از كشور.

ي – انتقال: عبارت است از به خدمت درآمدن مستخدم رسمي وزارتخانه با موافقت و صلاحديد مسئولان ذيربط و حفظ پيشينه خدمت بدون‌قطع جريان خدمت وي در ساير وزارتخانه‌ها، سازمان‌ها، مؤسسات و شركت‌هاي دولتي يا وابسته به دولت، نهادهاي انقلاب اسلامي، نيروهاي نظامي‌و انتظامي و شهرداري‌ها.

‌تبصره – اصطلاحات ديگري كه در اين قانون تعريف نشده است، تابع تعاريف مندرج در قانون استخدام كشوري مي‌باشند.

‌ماده ۲ – مستخدمين وزارتخانه از حيث نوع استخدام، سه دسته مي‌باشند:

‌الف – رسمي، كه به موجب حكم رسمي براي تصدي يك از مشاغل وزارتخانه استخدام شده است.

ب – پيماني، كه براي مدت معين و كار مشخص به خدمت وزارتخانه درآمده است.

ج – خريد خدمت و قراردادي.

‌تبصره – آيين‌نامه استخدام پيماني و خريد خدمت توسط وزارتخانه حداكثر ظرف مدت سه ماه پس از تصويب قانون تهيه و به تصويب هيأت‌وزيران خواهد رسيد.

‌ماده ۳ – وزارتخانه مي‌تواند از كاركنان رسمي ديگر وزارتخانه‌ها، مؤسسات، شركت‌هاي دولتي، نهادهاي انقلاب اسلامي، نيروهاي نظامي و‌انتظامي و شهرداري‌ها با موافقت بالاترين مقام مسئول در دستگاه‌هاي ياد شده در صورت احراز صلاحيت لازم، در وظايف مورد نياز تحت عنوان‌مأموريت يا انتقال، استفاده نمايد.

‌ماده ۴ – وزارتخانه از شمول ماده ۱۰۴ و تبصره ماده ۱۱۲ قانون استخدام كشوري مستثني است.

‌ماده ۵ – هر نوع وضع، اصلاح و تغيير تشكيلات وزارتخانه با پيشنهاد وزير و تصويب رئيس جمهوري قابل اجراست.

‌فصل دوم – شرايط عمومي استخدام

‌بخش اول – گزينش :

‌ماده ۶ – استخدام رسمي از طريق شناسايي، معرفي و گزينش بر اساس لياقت، كارآيي و صلاحيت و انتخاب اصلح انجام مي‌گيرد.

‌تبصره – استخدام پيماني و خريد خدمت نيز به طريق ياد شده با توجه به صلاحديد وزارتخانه صورت مي‌پذيرد.

‌ماده ۷ – به منظور گزينش از داوطلبان ورود به خدمت و تأمين نيروي انساني مورد نياز، هيأتي تحت عنوان ‌هيأت مركزي گزينش مركب از سه نفر‌از افراد متعهد شاغل در وزارتخانه با معرفي وزير و تأييد رئيس جمهور تشكيل مي‌شود. اين هيأت مي‌تواند به تعداد مورد نياز هسته‌هاي گزينش را ايجاد‌نموده و به كار گيرد.

‌تبصره ۱ – هيأت فوق در چهارچوب ضوابط و مقررات گزينش و اين قانون و آيين‌نامه‌هاي مربوطه با تصويب وزير، وظيفه تعيين سياست‌هاي‌گزينش و تدوين دستورالعمل‌هاي لازم و تشكيل هسته‌هاي گزينش و نظارت بر كار آن‌ها را برعهده دارد. مصوبات اين هيأت پس از تأييد وزير قابل‌اجراست.

‌تبصره ۲ – تصميمات اين هيأت نافي اختيارات رياست جمهوري در امر گزينش نمي‌باشد.

‌بخش دوم – شرايط ورود به خدمت

‌ماده ۸ – شرايط ورود به خدمت وزارتخانه عبارت است از:

‌الف – اعتقاد به مباني اسلام ناب محمدي (ص)، انقلاب اسلامي، نظام جمهوري اسلامي ايران و آمادگي فداكاري در راه تحقق اهداف آن.

ب – اعتقاد التزام عملي به ولايت مطلقه فقيه و مقام رهبري.

ج – التزام عملي به مباني و احكام اسلام، قوانين جمهوري اسلامي ايران و رعايت موازين اخلاق اسلامي.

‌د – تابعيت جمهوري اسلامي ايران، مشروط بر اين كه اكتسابي نباشد.

ه – – عدم عضويت يا وابستگي به احزاب و گروه‌ها و سازمان‌هاي سياسي.

‌و – نداشتن سابقه عضويت يا وابستگي يا هواداري از احزاب، گروه‌ها و سازمان‌هاي غير اسلامي، التقاطي، الحادي و غير قانوني.

‌ز – عدم همكاري مؤثر و فعاليت مستقيم و غير مستقيم در تحكيم پايه‌هاي رژيم گذشته.

ح – عدم اعتياد به مواد مخدر.

ط – نداشتن سوء‌سابقه، محكوميت جزايي مؤثر و محروميت از خدمات دولتي و حقوق اجتماعي.

ي – داشتن هوش و استعداد لازم و سلامت و توانايي جسمي و رواني متناسب با خدمت مورد نياز.

ك – داشتن حداقل ۱۸ سال تمام و حداكثر ۴۰ سال تمام.

ل – داشتن حسن شهرت و سابقه از نظرت اعتقادات، تعهد و صداقت، امانت‌داري، رازداري، دلسوزي و حسن خلق.

م – داشتن شرايط تحصيلي و تخصصي مورد نياز.

ن – نداشتن همسر خارجي يا همسري كه تابعيت ايراني او اكتسابي باشد.

س – پذيرفتن شرايط و ضوابط اختصاصي ورود به خدمت و انجام كار در وزارتخانه و رعايت آن‌ها در طول دوران خدمت.

ع – حداقل مدت تعهد مستخدمين در آغاز خدمت ۱۰ سال تمام خواهد بود.

‌تبصره ۱ – اولويت استخدام با ايثارگران انقلاب اسلامي و جنگ تحميلي و بستگان درجه يك آنان مي‌باشد.

‌تبصره ۲ – در موارد استثنايي كه به خدمت فردي به صورت قراردادي يا خريد خدمت، نياز مبرم باشد و وي فاقد بعضي از شرايط ياد شده باشد،‌مراتب بايد به تأييد وزير برسد.

‌تبصره ۳ – آيين‌نامه اجرائي اين ماده توسط وزارتخانه تهيه و با تأييد وزير اجرا مي‌شود.

‌ماده ۹ – وزارتخانه مجاز است جهت تأمين كادر سازماني خود، از ميان افراد مشمول خدمت نظام وظيفه عمومي، طبق ضوابط مندرج در ماده (۱۴)‌قانون ‌خدمت وظيفه عمومي مصوب ۱۳۶۳ – گزينش و استخدام نمايد.

‌تبصره ۱ – وزارتخانه، مشمول مفاد تبصره‌هاي (۱) و (۲) و (۳) ماده (۱۴) قانون ‌خدمت وظيفه عمومي بوده و مي‌تواند از مزاياي آن‌ها استفاده‌نمايد.

‌تبصره ۲ – مشمولان پس از پايان مدت تعهد با رعايت ساير ضوابط مربوط، از خدمت نظام وظيفه معاف خواهند شد.

‌ماده ۱۰ – داوطلباني كه پس از گزينش، پذيرفته مي‌شوند، به خدمت آزمايشي وزارتخانه درخواهند آمد.

‌تبصره ۱ – مدت خدمت آزمايشي داوطلبان در وزارتخانه، حداقل ۶ ماه و حداكثر ۲ سال است.

‌تبصره ۲ – مستخدمين در طول دوره آزمايشي در حكم مستخدم رسمي بوده و از حقوق و مزاياي مستخدمين رسمي برخوردار خواهند بود.

‌ماده ۱۱ – مستخدميني كه خدمت آزمايشي خود را به پايان برسانند، در صورتي كه صلاحيت خدمت آنان از طرف وزارتخانه و صلاحيت عقيدتي،‌اخلاقي و سياسي آن‌ها از طرف هيأت مركزي گزينش تأييد شود، به استخدام رسمي درخواهند آمد.

‌تبصره – پس از تغيير وضعيت استخدامي مستخدم از آزمايشي به رسمي، مدت دوره آزمايشي جزو سابقه خدمت رسمي وي محسوب خواهد‌شد.

‌ماده ۱۲ – در صورتي كه ضمن دوره خدمت آزمايشي يا در پايان آن، مستخدم واجد شرايط براي خدمت مورد نظر تشخيص داده نشود، به خدمت‌آزمايشي وي خاتمه داده مي‌شود و مراتب به وي ابلاغ مي‌گردد.

‌تبصره – افرادي كه به خدمت آزمايشي آنان خاتمه داده مي‌شود، حقوق و مزاياي ايام مرخصي استحقاقي استفاده نشده همچنين كسور پرداختي‌توسط آنان بابت بازنشستگي و پس‌انداز را دريافت خواهند نمود.

‌ماده ۱۳ – حقوق و مزاياي اعضاي هيأت علمي مؤسسه‌هاي آموزش عالي وابسته به وزارتخانه كه به تصويب مراجع ذي‌صلاح قانوني رسيده باشد‌و همچنين پرداخت حق‌التدريس به استادان و مربيان در كليه سطوح بر اساس مقررات استخدامي اعضاي هيأت علمي دانشگاه‌ها تعيين خواهد شد.

‌تبصره – بكارگيري مربي و پرداخت حق‌التدريس براي آموزش‌هاي كاملا تخصصي تابع آيين‌نامه‌اي است كه توسط وزارتخانه تهيه و پس از تأييد‌وزير اجرا خواهد شد.

‌ماده ۱۴ – استخدام رسمي افراد در وزارتخانه بدون وجود پست سازماني بلامتصدي ممنوع است.

‌فصل سوم – سازمان و طبقه‌بندي مشاغل

‌ماده ۱۵ – وزارتخانه مكلف است مجموعه وظايف و تشكيلات تفصيلي خود را ضمن احتراز از گستردگي بي‌رويه با تعيين پست‌هاي سازماني تهيه‌و به تصويب رئيس جمهور برساند.

‌ماده ۱۶ – وزارتخانه مكلف است بر اساس اهميت وظايف و مسئوليت‌ها، تجارب و معلومات و ارزش‌هاي اسلامي و با رعايت شرايط احراز كليه‌مشاغل خود را ارزشيابي و طبقه‌بندي نموده و شرايط تصدي هر يك از آن‌ها را تعيين و در گروه‌هاي مربوطه تخصيص دهد و ضوابط مربوط را پس از‌تأييد وزير، به تصويب رئيس جمهور برساند.

‌تبصره – هر گونه تغيير و اصلاح طرح طبقه‌بندي مشاغل به طريق فوق صورت مي‌گيرد.

‌ماده ۱۷ – وزارتخانه در آغاز استخدام تخصص و مهارت مستخدمين را ارزيابي نموده (‌تطبيق شغل با شاغل) و با توجه به ضوابط مقرر، جايگاه‌شغلي، گروه و رسته آنان را تعيين مي‌نمايد.

‌ماده ۱۸ – وزارتخانه مي‌تواند بنا به درخواست وزير و تصويب رئيس‌جمهور، براي انجام وظايف پيش‌بيني نشده، پست‌هاي موقت ايجاد نموده و‌حداكثر ظرف يك سال، تكليف آنها را از لحاظ حذف شغل يا درج آن در جدول‌هاي سازمان تفصيلي وزارتخانه، معين نمايد.

‌تبصره – در صورت حذف شغل، وزارتخانه موظف است حتي‌الامكان با توجه به ضوابط مقرر، مستخدم را در محل مناسب ديگري به كار گمارد.

‌فصل چهارم – حقوق و مزايا و امور رفاهي

‌بخش اول – حقوق و مزاياي مستمر:

‌ماده ۱۹ – حقوق و مزاياي مستخدمين وزارتخانه در ازاي انجام وظايف سازماني و خدمت تمام وقت بر اساس قانون نظام هماهنگ پرداخت‌كاركنان دولت و اصلاحات بعدي آن و آيين‌نامه مصوب هيأت وزيران محاسبه و پرداخت مي‌شود.

‌تبصره – ضريب افزايش سنواتي كاركنان وزارتخانه تابع قانون ياد شده و اصلاحات بعدي آن است.

‌ماده ۲۰ – به مستخدمين وزارتخانه كه از خانه‌هاي سازماني استفاده نمي‌نمايند مبلغي بابت كمك هزينه مسكن مطابق آيين‌نامه‌اي كه به تصويب‌هيأت وزيران خواهد رسيد پرداخت مي‌گردد.

‌تبصره – مبلغ مذكور از حداقل حقوق مبناي جدول موضوع ماده (۱) قانون نظام هماهنگ پرداخت كاركنان دولت كمتر نخواهد بود.

‌ماده ۲۱ – به مستخدمين وزارتخانه مبلغي به عنوان فوق‌العاده خطرپذيري بر اساس آيين‌نامه‌اي كه توسط وزارتخانه تهيه و به تصويب رئيس‌جمهوري مي‌رسد پرداخت مي‌گردد.

‌بخش دوم – فوق‌العاده يا مزاياي غير مستمر:

‌ماده ۲۲ – مزايا يا فوق‌العاده غير مستمر در اين قانون عبارت است از وجهي كه به اقتضاي مسئوليت‌ها، زمان، مكان و كيفيت اجراي وظايف شغلي‌يا به منظور جبران هزينه‌هاي تحميل شده بر مستخدم در موارد زير به مستخدم پرداخت مي‌شود:

‌الف – فوق‌العاده اضافه كار كه فقط در قبال ساعات كار اضافي و براي انجام وظايف مشخص به طور غير مستمر قابل پرداخت است.

ب – فوق‌العاده سختي شرايط محيط كار و خارج از مركز كه با توجه به عواملي از قبيل بدي آب و هوا، دوري از مركز، محروميت از تسهيلات‌زندگي، مناطق ناامن و جنگي تعيين و قابل پرداخت است.

ج – فوق‌العاده نوبت كاري و كشيك و آماده‌باش كه فقط به مستخدميني كه در ساعات غير متعارف مجبور به انجام وظيفه هستند، قابل پرداخت‌است.

‌د – فوق‌العاده روزانه (‌مأموريت) كه فقط در قبال روزهايي كه مستخدم در خارج از محل جغرافيايي خدمت خود انجام وظيفه مي‌كنند، پرداخت‌مي‌شود.

ه – فوق‌العاده سفر و نقل مكان كه فقط به مستخدمي كه به خارج از محل خدمت خود – حسب مورد – مأمور يا منتقل مي‌شود قابل پرداخت‌است.

‌و – فوق‌العاده كسر صندوق كه فقط به تحويلداران و تحصيلداران و مأموران پرداخت، قابل پرداخت است.

‌ز – حق نگهداري خودرو كه در ازاي خسارات احتمالي رانندگي به رانندگان تيم‌هاي عملياتي ناشي از كار در مشاغل عملياتي پرداخت مي‌شود.

ح – هزينه لباس كه فقط براي مشاغل خاصي كه مستلزم استفاده از لباس معيني است قابل پرداخت است.

ط – به مستخدمين وزارتخانه كه از سرويس‌هاي حمل و نقل يا وسايل نقليه واگذاري استفاده نمي‌نمايند، هزينه اياب و ذهاب مطابق آيين‌نامه‌مربوط پرداخت مي‌شود.

ي – در صورتي كه ضرورت و مقتضيات خدمتي، ادامه خدمت روزانه مستخدمين را ايجاب نمايد، هزينه خوراك و ساير هزينه‌هاي ضروري آنان‌توسط وزارتخانه تأمين مي‌شود.

‌تبصره ۱ – پرداخت هر گونه فوق‌العاده ديگر طبق قانون نظام هماهنگ پرداخت كاركنان دولت بر اساس آيين‌نامه‌اي خواهد بود كه به تصويب هيأت‌وزيران مي‌رسد.

‌تبصره ۲ – آيين‌نامه اين ماده توسط وزارتخانه تهيه و به تصويب رئيس جمهوري مي‌رسد.

‌ماده ۲۳ – به كليه مستخدمين وزارتخانه كه به مأموريت موقت يا ثابت خارج از كشور اعزام مي‌شوند مبلغي به عنوان فوق‌العاده مأموريت و اشتغال‌خارج از كشور پرداخت مي‌شود.

‌تبصره – آيين‌نامه ‌چگونگي محاسبه و چگونگي پرداخت توسط وزارتخانه تهيه مي‌شود و پس از تصويب رئيس جمهور قابل اجراست.

‌بخش سوم – ساير دريافت‌هاي مستخدمين و امور رفاهي – خدماتي

‌ماده ۲۴ – وزارتخانه مي‌تواند تا معادل يك ماه حقوق و مزاياي شغل در آخر هر سال به عنوان عيدي به مستخدمين خود پرداخت نمايد.

‌ماده ۲۵ – وزارت مجاز است به مستخدميني كه خدمات برجسته‌اي انجام دهند، پاداش پرداخت نمايد. جمع اين نوع پاداش‌ها در سال نبايد از دو‌برابر مجموع حقوق و مزاياي ماهانه مستخدم تجاوز نمايد.

‌ماده ۲۶ – به مستخدمين مجردي كه متأهل مي‌شوند، مبلغي برابر دو ماه حقوق و مزاياي ماهانه، منوط به آنكه از دويست هزار (۲۰۰۰۰۰) ريال‌كمتر نباشد، به عنوان هديه ازدواج براي يك بار در طول خدمت پرداخت مي‌شود.

‌ماده ۲۷ – وزارتخانه مكلف است علاوه بر حقوق و مزاياي اين فصل، به مستخدمين خود مانند ساير مستخدمين دولت، كمك‌هاي غير نقدي بر‌اساس مقررات مربوط، پرداخت نمايد.

‌ماده ۲۸ – به كليه خانواده تحت تكفل مستخدمان شهيد به ازاي هر شهيد مبلغ دو ميليون (۲۰۰۰۰۰۰) ريال به عنوان هديه ايثار براي يك بار تعلق‌مي‌گيرد.

‌تبصره – بودجه مربوط همه ساله در بودجه وزارتخانه منظور و به خانواده مستخدمين مربوط اهداء مي‌گردد.

‌ماده ۲۹ – دريافتي ماهانه كاركنان اسير و گروگان و مفقودالاثر بر مبناي حقوق و مزاياي شغل مستخدمين در حال خدمت هم طراز آنان محاسبه‌مي‌شود.

‌ماده ۳۰ – وزارتخانه مكلف است ضمن حفظ بهداشت و ايمني محيط كار، اقدامات لازم را براي تأمين بهداشت و درمان مستخدمين خود و عائله‌تحت تكفل آنان معمول نمايد.

‌تبصره – بازنشستگان، جانبازان و معلولان، مستمري‌بگيران و عائله تحت تكفل آنان و همچنين خانواده تحت تكفل شهداء وزارتخانه نيز از‌خدمات درماني و بهداشتي مزبور استفاده خواهند كرد.

‌ماده ۳۱ – وزارتخانه مي‌تواند در جهت رفع مشكل مسكن و كمك به تأمين مايحتاج مستخدمين خود در جهت ايجاد تعاوني‌هاي ذيربط اقدامات‌لازم را مبذول دارد.

‌ماده ۳۲ – به منظور جبران خسارات ناشي از شغل وزارتخانه به حداكثر تا پنج درصد (۵%) از مستخدمين خود و حداكثر تا يك دوم حقوق و‌مزاياي سالانه مستخدم بر اساس ضوابط خود، كمك بلاعوض پرداخت خواهد نمود.

‌تبصره – اعتبارات موضوع اين ماده همه ساله در بودجه وزارتخانه پيش‌بيني شده و بر اساس ضوابط مقرر پرداخت مي‌شود.

‌ماده ۳۳ – وزارتخانه مكلف است صندوق پس‌انداز ثابتي را جهت تأمين مالي آتيه مستخدمين خود و به منظور اعطاي وام در حين خدمت و تأديه‌وجوه پس‌انداز حاصل از سهم دولت و مستخدم، پس از اتمام خدمت به مستخدمين تشكيل دهد.

‌تبصره – مستخدمين مي‌توانند عضو اين صندوق باشند و آيين‌نامه ‌چگونگي استفاده از خدمات اين صندوق توسط وزارتخانه تهيه و پس از‌تصويب وزير اجرا مي‌شود.

‌ماده ۳۴ – وزارتخانه موظف است كليه مستخدمين خود را در قبال حوادثي كه منجر به شهادت، فوت، بيماري، جانبازي و معلوليت، همچنين‌پرداخت ديه شود، برابر قوانين و مقررات رأساً بيمه نمايد.

‌ماده ۳۵ – به علت فرسايش و مشكلات ناشي از سختي كار در وزارتخانه، ساعات كار مستخدمين مشاغل خاص به تشخيص وزير در شرايط عادي‌پنج ساعت از ساعات كار عمومي هفتگي در كشور كمتر خواهد بود.

‌ماده ۳۶ – وزارتخانه موظف است هزينه تحصيلي مستخدميني را كه به درخواست وزارتخانه در رشته‌هاي مورد نياز در دانشگاه‌ها تحصيل‌مي‌نمايند، همچنين ساير هزينه‌هاي آموزشي را پرداخت نمايد.

‌ماده ۳۷ – آيين‌نامه اجرايي اين بخش توسط وزير تهيه و به تصويب هيأت وزيران خواهد رسيد.

‌بخش چهارم – كسور:

‌ماده ۳۸ – وجوه زير ماهانه از دريافتي مستخدمين رسمي كسر مي‌شود:

‌الف – حق بازنشستگي به ميزان ده درصد (۱۰%) حقوق و فوق‌العاده شغل و مزاياي مستمر (‌حق مسكن و خطرپذيري براي افراد واجد شرايط).

ب – حق بيمه خدمات درماني به ميزان يك و نيم درصد (۱.۵%) حقوق و فوق‌العاده شغل.

ج – سهم ماهانه پس‌انداز به ميزان دو و نيم درصد (۲.۵%) حقوق و فوق‌العاده شغل.

‌تبصره – مشمولان قانون استخدام وزارتخانه از پرداخت ماليات بر حقوق معاف هستند.

‌ماده ۳۹ – وجوه زير از دريافتي ماهانه مستخدمين رسمي كسر مي‌شود:

‌الف – حقوق و فوق‌العاده شغل اولين ماه مستخدم.

ب – هرگونه افزايش كه در طول خدمت مستخدم انجام مي‌شود، در ماه اول افزايش.

‌ماده ۴۰ – ماهانه پانزده درصد (۱۵%) حقوق و فوق‌العاده شغل و مزاياي مستمر بابت بازنشستگي و سه و نيم درصد (۳.۵%) حقوق و فوق‌العاده‌شغل بابت پس‌انداز از اعتبارات وزارت كسر و به اضافه وجوه موضوع بندهاي (‌ الف و ج) ماده (۳۸)، همچنين وجوه موضوع ماده (۳۹) اين قانون، به‌حساب صندوق بازنشستگي و پس‌انداز ثابت حسب مورد واريز مي‌شود.

‌ماده ۴۱ – كسورات بازنشستگي مستخدمين وزارتخانه‌ها، سازمان‌ها، مؤسسه‌ها و شركت‌هاي دولتي و غير دولتي وابسته به دولت و شهرداري‌ها و‌نيروهاي نظامي و انتظامي و مؤسساتي كه شمول قانون بر آنها مستلزم ذكر نام است در صورتي كه به اين وزارتخانه منتقل شوند اعم از سهم فرد يا‌سازمان برابر قوانين و مقررات مربوط به صندوق بازنشستگي وزارتخانه واريز خواهد شد.

‌فصل پنجم – آموزش

‌ماده ۴۲ – وزارتخانه مكلف است به منظور تزكيه و ايجاد روح ابتكار و خلاقيت، ارتقاي بينش و توانايي‌هاي علمي و عملي مستخدمين، با توجه به‌احتياجات خود، نسبت به تشكيل دوره‌هاي آموزشي يا كارآموزي ضمن خدمت در زمينه‌هاي عقيدتي، سياسي و تخصصي اقدام نمايد.

‌تبصره – تعيين خط مشي و سياست‌هاي آموزشي و نيز چهارچوب برنامه‌هاي آموزشي در زمينه‌هاي عقيدتي، سياسي و تخصصي، به موجب‌آيين‌نامه‌اي است كه به تصويب وزير مي‌رسد.

‌ماده ۴۳ – وزارتخانه مي‌تواند به منظور تأمين و تربيت كادر فني و متخصص مورد نياز در رشته‌هاي دانشگاهي كه امكان تأمين آن از دانشگاه‌هاي‌كشور نباشد، بر اساس ضوابط و مقررات قانوني نسبت به تأسيس ‌دانشكده يا مؤسسه آموزش عالي مورد نياز اقدام نمايد.

‌تبصره ۱ – اساسنامه و مواد و برنامه‌هاي مراكز آموزش عالي وابسته به وزارتخانه (‌مقاطع كارداني و بالاتر) و چگونگي اعطاي مدارك تحصيلي بايد‌به تأييد شوراي عالي انقلاب فرهنگي و در بقيه موارد به تأييد وزير برسد.

‌تبصره ۲ – مدارك تحصيلي فارغ‌التحصيلان پس از طي دوره تعهد خدمت، به مستخدمين اعطاء خواهد شد.

‌ماده ۴۴ – وزارتخانه مي‌تواند بخشي از نيازهاي تخصصي خود را به روش اعطاي بورس از دانشگاه‌ها و مؤسسه‌هاي آموزش عالي خارج از وزارت،‌تأمين نمايد.

‌فصل ششم – ارزشيابي

‌ماده ۴۵ – وزارتخانه مكلف است در فواصل معيني كه كمتر از يك بار در سال نباشد استعداد، شايستگي، تعهد، رفتار و عملكرد كمي و كيفي‌مستخدمين خود را از نظر كارآئي، تخصص، تجربه و آگاهي‌هاي سياسي و اجتماعي مورد ارزشيابي قرار دهد. نتايج حاصله از ارزشيابي، ملاك‌استحقاق مستخدم براي واگذاري شغل مناسب، انتصابات، ارتقاء گروه، تعيين ميزان افزايش سنواتي، پرداخت فوق‌العاده كارانه و پاداش خواهد بود. در‌صورت قابل قبول نبودن نتايج ارزشيابي مستخدم، وزارتخانه مكلف است نسبت به تغيير شغل و يا ايجاد تمهيدات لازم براي ارتقاء دانش و بينش‌مستخدم از طريق برگزاري دوره‌هاي كارآموزي مناسب اقدام نمايد.
‌ضوابط و نحوه ارزشيابي به موجب آيين‌نامه‌اي خواهد بود كه به تصويب وزير مي‌رسد.

‌فصل هفتم – وضعيت خدمتي مستخدمين و پايان آن

‌بخش اول – وضعيت خدمتي مستخدمين:

‌ماده ۴۶ – وضعيت مستخدمين وزارتخانه از لحاظ خدمت – حسب مورد – به يكي از حالت‌هاي زير خواهد بود:

‌الف – اشتغال:
‌شامل: ۱ – خدمت اعم از رسمي و آزمايشي.
۲ – خدمت پيماني
۳ – خريد خدمت

ب – مرخصي

ج – مأمور

‌د – مأمور به خدمت

ه – – غايب

‌و – آماده به خدمت

‌ز – اسير يا گروگان

ح – مفقودالاثر

ط – انفصال موقت

ي – تعليق

‌تبصره – آيين‌نامه ‌نحوه اجراي مأموريت مستخدمين توسط وزارتخانه تهيه و به تأييد وزير مي‌رسد.

‌ماده ۴۷ – مستخدمين وزارتخانه مي‌توانند به يكي از اشكال زير از مرخصي استفاده نمايند:

‌الف – مرخصي استحقاقي: مستخدمين رسمي و پيماني حق استفاده از يك ماه مرخصي سالانه با استفاده از حقوق و مزاياي مربوط را دارا هستند.‌مدت مرخصي در مناطق بد آب و هوا و محروم براي پرسنل غير بومي چهل و پنج روز خواهد بود. فهرست مناطق بد آب و هوا و محروم تابع مقررات‌عمومي كشور خواهد بود.

ب – مرخصي استعلاجي، مستخدميني كه به علت بيماري قادر به خدمت نيستند، با تجويز پزشك معتمد، حداكثر تا چهار ماه در سال مي‌توانند از‌مرخصي استعلاجي با دريافت حقوق و مزايا استفاده نمايند. در مورد بيماري‌هاي صعب‌العلاج و مرخصي بيش از چهار ماه برابر قوانين استخدام‌كشوري عمل خواهد شد.

‌تبصره – مستخدمين زن از نظر مرخصي دوران زايمان، تابع ضوابط قانون ‌استخدام كشوري خواهند بود.

ج – مرخصي اضطراري: مستخدميني كه استحقاق مرخصي سالانه را نداشته باشند، ولي بناچار نياز به مرخصي دارند، مي‌توانند از مرخصي‌هاي‌استحقاقي سال بعد حداكثر تا پانزده روز استفاده نمايند.

‌د – مستخدمين در صورت نياز به تناسب مدت خدمت و با موافقت وزارتخانه مي‌توانند حداكثر سه سال در طول خدمت از مرخصي بدون حقوق‌استفاده نمايند. اين مدت جزء سنوات خدمتي محسوب نمي‌شود. در موارد استثنايي و با تأييد وزير، حداكثر دو سال به اين مدت افزوده مي‌شود.

‌تبصره – ترتيب چگونگي استفاده از مرخصي‌هاي ياد شده و مرخصي‌هاي ساعتي، ميزان قابل ذخيره مرخصي استحقاقي و كيفيت خريد مرخصي‌مزبور، حدود اختيارات مسئولان و مديران در دادن مرخصي‌ها به موجب آيين‌نامه‌اي است كه توسط وزارتخانه تهيه و به تصويب وزير مي‌رسد.

‌ماده ۴۸ – در صورتي كه مستخدم وزارتخانه بدون اطلاع يا اخذ مرخصي، در محل خدمت خود حاضر نشود، غايب محسوب شده و پرونده وي‌جهت رسيدگي به هيأت رسيدگي به تخلفات اداري احاله مي‌شود.

‌تبصره – در صورتي كه غيبت غيرموجه مستخدم پانزده روز متوالي به طول انجامد به تشخيص هيأت رسيدگي به تخلفات اداري به محاكم صالحه‌قضائي معرفي و حسب مورد به مجازات حبس از يك تا سه سال محكوم مي‌شود. صدور حكم برائت مانع از رسيدگي هيأت رسيدگي به تخلفات اداري‌نخواهد بود.

‌ماده ۴۹ – مستخدميني كه به واسطه حذف پست سازماني بدون شغل شوند آماده به خدمت شده و وزارتخانه موظف است ظرف شش ماه‌وضعيت شغلي اين قبيل مستخدمين را از لحاظ تعيين محل كار مناسب ديگر و يا بازخريدي و بازنشستگي روشن نمايد. مستخدمين مزبور در طول اين‌مدت، از حقوق و مزايا برخوردار خواهند بود.

‌ماده ۵۰ – مستخدماني كه به دست دشمنان خارجي اسير شده با توسط ضد انقلابيون يا عوامل ديگر كه ضد امنيت ملي و با نيت مقابله به نظام‌فعاليت مي‌نمايند، به گروگان گرفته شده باشند، تمام مدت اسارت يا گروگان بودن آنان جزو سنوات خدمتي‌شان محسوب مي‌شود و خانواده تحت‌تكفل آنان از حقوق و مزاياي او استفاده خواهند كرد.

‌ماده ۵۱ – مستخدميني كه در مأموريت‌ها و مقابله‌ها عليه دشمنان خارجي و ضد انقلابيون در جهت مصالح كشور و ايفاي وظايف محول شده،‌مفقودالاثر شوند، مدت زمان مذكور از موقع مفقودالاثر شدن تا تعيين وضعيت اين قبيل پرسنل، جزو سنوات خدمتي محسوب مي‌شود و در طول اين‌مدت، خانواده تحت تكفل آنان از حقوق و مزاياي مربوطه استفاده خواهند كرد.

‌بخش دوم – پايان خدمت مستخدمين:

‌ماده ۵۲ – خدمت مستخدمين در وزارتخانه، به يكي از اشكال زير پايان مي‌يابد:

‌الف – جانباز شدن به گونه‌اي كه قادر به كار نباشد.

ب – بازنشستگي

ج – بازخريدي

‌د – معلوليت به گونه‌اي كه قادر به كار نباشد.

ه – فوقت

‌و – استعفا

‌ز – انفصال دائم

ح – اخراج

ط – انتقال

‌ماده ۵۳ – مستخدمين وزارتخانه در موارد زير، شهيد يا در حكم شهيد محسوب مي‌شوند:

۱ – مواردي كه شهيد محسوب مي‌شوند:

‌الف – كشته شدن به دست دشمنان نظام.

ب – كشته شدن در هر گونه مأموريت رزمي يا عملياتي.

ج – كشته شدن يا فوت در اسارت دشمن يا گروگان ضد انقلاب و مخالفان نظام.

‌د – كشته شدن حين تعقيب و مراقبت دشمنان اسلام و نظام جمهوري اسلامي ايران.

ه – كشته شدن به سبب خدمت از طريق سؤقصد.

۲ – مواردي كه در حكم شهيد محسوب مي‌شوند:

‌الف – كشته شدن در هر گونه مأموريت اطلاعاتي در طول رفت و برگشت.

ب – فوت حين تعقيب و مراقبت دشمنان اسلام و نظام جمهوري اسلامي ايران.

ج – كشته شدن در هرگونه آموزش رزمي و اطلاعاتي.

‌د – فوت بر اثر جراحت‌ها و صدمه‌هاي حاصل از موارد مندرج در بندهاي اين ماده.

‌تبصره – مأموريت‌هاي مندرج در اين ماده در صورتي است كه از سوي مسئولان وزارتخانه به صورت انفرادي يا دسته جمعي به مستخدمين واگذار‌شود.

‌ماده ۵۴ – مستخدميني كه به موجب يكي از موارد ياد شده در ماده (۵۳) اين قانون، يك يا چند عضو خود يا بخشي از آن را براي هميشه از دست‌بدهند يا به علت جراحت‌ها و صدمه‌هاي وارده شده بيش از يك سال مورد معالجه قرار گيرند يا به علت فقدان سلامتي، تمام يا بخشي از توان كاري‌خود را از دست بدهند، جانباز و در ساير موارد معلول معلول شناخته مي‌شوند.

‌تبصره ۱ – مستخدميني كه صدمه‌هاي وارد شده بر عضو يا اعضاي آنان يا ميزان كارآيي از دست رفته ايشان در حدي باشد كه امكان ادامه خدمت را‌از آنان سلب نمايد يا بيش از دو سال بستري باشند و نتوانند ادامه خدمت دهند، حسب مورد بازنشسته يا مستمري‌بگير مي‌شوند.

‌تبصره ۲ – تشخيص تطبيق وضعيت مستخدمين از نظر پزشكي با مفاد اين ماده بر عهده كميسيون پزشكي وزارتخانه به موجب دستورالعمل مشابه‌بنياد مستضعفان و جانبازان انقلاب اسلامي است.

‌تبصره ۳ – مستخدمين موضوع اين ماده چنانچه حداكثر تا سه سال پس از بازنشستگي يا ازكارافتادگي سلامت خود را به گونه‌اي بازيابند كه به‌تشخيص كميسيون پزشكي، امكان ارجاع شغل به آنان وجود داشته باشد، در صورتي كه واجد صلاحيت اعاده به خدمت باشند، با تمايل شخصي و با‌موافقت وزارتخانه با گروه قبلي به خدمت اعاده مي‌شوند.

‌ماده ۵۵ – وزارتخانه مي‌تواند به جانبازان به تناسب آسيب وارد شده، يك تا دو گروه به عنوان تشويق و تجليل از ايثارگري‌هاي آنان اعطاء نمايد.

‌تبصره – تعيين درصد جانبازي موضوع اين ماده بر عهده كميسيون پزشكي وزارتخانه و طبق آيين‌نامه‌اي خواهد بود كه با توجه به آيين‌نامه‌هاي‌مشابه در بنياد مستضعفان و جانبازان انقلاب اسلامي توسط وزارتخانه تهيه شده و به تصويب هيأت وزيران مي‌رسد.

‌ماده ۵۶ – مستخدميني كه به درجه رفيع شهادت نايل شده يا بشوند و يا جانباز ازكارافتاده كلي شده يا بشوند از لحاظ وضعيت استخدام و حقوق‌تابع قانون حالت اشتغال مستخدمين شهيد، جانباز ازكارافتاده و مفقودالاثر انقلاب اسلامي و جنگ تحميلي مصوب ۱۳۷۲.۶.۳۰ مجلس شوراي‌اسلامي خواهند شد.

‌ماده ۵۷ – مستخدمين رسمي وزارتخانه با داشتن سي سال سابقه خدمت قابل قبول يا شصت سال سن، بازنشسته مي‌شوند.

‌ماده ۵۸ – مستخدمين رسمي مشمول اين قانون مي‌توانند با دارا بودن شرايط زير و موافقت وزارتخانه بازنشسته شوند:

۱ – مستخدمين مرد با پنجاه سال سن و بيست و پنج سال سابقه خدمت.

۲ – مستخدمين زن با داشتن حداقل بيست سال سابقه خدمت.

‌تبصره ۱ – مستخدمين شاغل در خدماتي كه به موجب قوانين خاص، شرايط ويژه‌اي از نظر سنوات بازنشستگي براي آنان پيش‌بيني شده است (‌از‌قبيل مشاغل سخت و زيان‌آور و كار با اشعه و نظاير آن) مشمول مقررات مربوط به مشمولان قانون ‌استخدام كشوري خواهند بود.

‌تبصره ۲ – مشاغل سخت و زيان‌آور توسط وزارتخانه تهيه و به تصويب هيأت وزيران خواهد رسيد.

‌ماده ۵۹ – وزارتخانه مي‌تواند از مستخدمين بازنشسته مشمول اين قانون و ساير بازنشستگان دولت و نيروهاي مسلح به صورت خريد خدمت،‌طبق آيين‌نامه مربوط استفاده نمايد.

‌ماده ۶۰ – وزارتخانه مي‌تواند در موارد ضروري و در صورت نياز، مستخدمين مشاغل اصلي بازنشسته‌اي را كه آمادگي اعاده به خدمت داشته باشند‌و سن آنان بيش از شصت و پنج سال نباشد، با تمايل شخصي آنان و موافقت وزارتخانه و تصويب رئيس جمهور با گروه و سنوات خدمت قبل از‌بازنشستگي براي مدت حداكثر تا سن شصت و پنج سالگي به خدمت اعاده نمايد، مشروط بر اين كه بيش از سه سال از بازنشستگي آنان نگذشته باشد.

‌تبصره ۱ – تقاضاي بازنشستگي مجدد در مدت ياد شده و قبل از پايان يافتن آن، ممنوع است، وزارتخانه مي‌تواند قبل از پايان يافتن مدت، دوباره‌آنان را بازنشسته نمايد.

‌تبصره ۲ – مستخدميني كه به خدمت اعاده مي‌شوند، از تاريخ اعاده به خدمت حقوق بازنشستگي آنان قطع شده و از حقوق و مزاياي گروه خود و‌مزاياي شغل مربوط استفاده مي‌نمايند و از نظر كليه امور استخدامي مانند ساير شاغلان خواهند بود. مدت خدمت جديد اين قبيل مستخدمين، بر‌سنوات خدمتي قبلي اضافه مي‌شود.

‌تبصره ۳ – در صورتي كه خدمت مستخدم مازاد بر سي‌سال سابقه خدمت باشد، افزايش سنواتي آنان به صورت مضاعف محاسبه و پرداخت‌مي‌شود.

‌ماده ۶۱ – مستخدمين وزارتخانه مي‌توانند در صورت داشتن حداقل پانزده سال سابقه خدمت، تقاضاي بازخريدي نمايند كه قبول آن موكول به‌موافقت وزير است.

‌ماده ۶۲ – وزارتخانه مي‌تواند در صورت تشخيص فقدان شرايط لازم در مستخدم، در صورتي كه سابقه خدمت او كمتر از بيست سال باشد،‌بازخريد نمايد.

‌تبصره – به مستخدميني كه بازخريد مي‌شوند، به ازاي هر سال خدمت قابل قبول، مبلغي معادل جهل و پنج روز آخرين حقوق و مزاياي آنان‌پرداخت مي‌شود. كسري سال به نفع مستخدم محاسبه مي‌شود.

‌ماده ۶۳ – وزارتخانه مي‌تواند در صورت نياز، مستخدمين بازخريد شده موضوع ماده (۶۱) را كه آمادگي اعاده به خدمت داشته باشند و از مدت‌بركناري آن‌ها بيش از سه سال نگذشته باشد، با تقاضا و تمايل شخصي و موافقت وزير و تصويب رئيس جمهور فقط براي يك بار با گروه و سنوات‌خدمت قبلي به خدمت اعاده نمايد.
‌اين قبيل مستخدمين بايد وجوهي را كه بابت بازخريدي دريافت داشته‌اند، يكجا مسترد نمايند.

‌ماده ۶۴ – وزارتخانه مي‌تواند با درخواست كتبي مستخدم مبني بر انتقال به وزارتخانه‌ها، سازمان‌ها، مؤسسه‌ها و شركت‌هاي دولتي يا وابسته به‌دولت، شهرداريها، نيروهاي نظامي و انتظامي يا نهادهاي انقلاب اسلامي، مشروط به اعلام درخواست و پذيرش كتبي دستگاه درخواست‌كننده،‌موافقت نمايد.

‌تبصره – در صورت انتقال، كسور پرداختي مستخدم و وزارتخانه، كلا به صندوق مربوط دستگاه انتقال گيرنده منتقل مي‌شود.

‌ماده ۶۵ – سوابق خدمت تمام وقت رسمي و غير رسمي مستخدمين وزارتخانه‌ها، سازمان‌ها، مؤسسه‌ها و شركت‌هاي دولتي و وابسته به دولت،‌نهادهاي انقلاب اسلامي، نيروهاي نظامي و انتظامي و شهرداري‌ها كه در اين وزارتخانه استخدام مي‌شوند، به شرط پرداخت كسور بازنشستگي سهم‌مستخدم بر اساس اولين حقوق و مزاياي دريافتي از اين وزارتخانه به صندوق بازنشستگي آن، در ازاي سنوات ياد شده، جزو سنوات خدمت رسمي‌آنان محسوب و منظور خواهد شد.

‌ماده ۶۶ – مستخدميني كه به يكي از بيماري‌هايي كه طبق قوانين جاري، شرايط ويژه‌اي براي مستخدمين مبتلا به آن‌ها پيش‌بيني شده است، (‌از‌قبيل سل)، مبتلا شوند، از تسهيلات آن قوانين برخوردار خواهند شد.

‌ماده ۶۷ – موارد فوت، هنگام انجام وظيفه يا به سبب آن در غير از موارد ياد شده در ماده (۵۳) اين قانون به شرح زير است:

‌الف – فوت حين انجام وظيفه.

ب – فوت در طول مأموريت از لحظه شروع تا خاتمه آن.

ج – مستخدمين وزارتخانه كه در ساعات خدمت به سبب انجام كار يا در طول مأموريت، بيمار شده يا در اثر جراحت‌ها و سوانح مصدوم و‌مجروح گرديده و بعداً فوت شوند.

‌تبصره – فوت در غير موارد ياد شده در اين ماده و ماده (۵۳) اين قانون، فوت عادي محسوب مي‌شود.

‌ماده ۶۸ – در تطبيق عناوين شهيد، جانباز، فوت هنگام انجام وظيفه يا به سبب آن، فوت عادي و همچنين تشخيص موارد مختلف معلوليت،‌كميسيوني در وزارتخانه مركب از اعضاي زير تشكيل مي‌شود و در خصوص مورد تصميم‌گيري مي‌نمايد:

‌الف – مسئول نيروي انساني وزارتخانه.

ب – مسئول حفاظت.
ح – مسئول واحد مربوط مستخدم.
‌د – مسئول حقوقي وزارتخانه.
ه – – مسئول بهداري وزارتخانه.

‌ماده ۶۹ – استعفاي مستخدم در صورت تقاضاي شخصي و طي حداقل مدت خدمت كه در تعهد اوليه استخدامي تعيين مي‌شود در صورت‌موافقت وزير با رعايت بندهاي زير انجام مي‌پذيرد و در هيچ موردي تقاضاي استعفا رافع تعهدات مستخدم در برابر وزارتخانه نخواهد بود:

‌الف – نيروهاي مشمول دوره‌هاي آموزشي آغاز خدمت، دانشجويان دانشكده وزارتخانه و دانش‌آموزان و دانشجويان متعهد خدمت كه با هزينه‌وزارتخانه تحصيل مي‌نمايند با پرداخت دو برابر هزينه‌هاي تحصيلي و هزينه‌هاي ديگر كه وزارتخانه در اين جهت متحمل شده و تعيين مي‌نمايد.

ب – مستخدميني كه بخشي از تعهدات موضوع بند الف را انجام داده‌اند، به نسبت باقيمانده مدت تعهد ياد شده، هزينه را پرداخت خواهند كرد.

ج – ساير مستخدمين پس از طي حداقل مدت خدمت طبق قرارداد استخدامي.

‌تبصره ۱ – ميزان خدمت در قبال آموزش‌هاي وزارتخانه و شرايط بورس تابع آيين‌نامه‌هاي داخلي وزارتخانه خواهد بود.

‌تبصره ۲ – كسور بازنشستگي و پس‌انداز سهم مستخدم و حقوق و مزاياي مرخصي استحقاقي استفاده نشده مستخدمي كه استعفاي وي مورد‌قبول واقع شده است، به او پرداخت مي‌شود.

‌ماده ۷۰ – استخدام مجدد مستخدمي كه استعفا داده است، در صورت داشتن صلاحيت و احتياج وزارتخانه و در صورتي كه بيش از سه سال از‌استعفاي وي نگذرد، مجاز است.

‌تبصره – سوابق خدمت اين قبيل مستخدمين، به شرط آن كه وجوهي را كه طبق ماده (۶۹) دريافت داشته‌اند به صورت يكجا مسترد دارند، جزو‌سنوات خدمت آنان محسوب خواهد شد.

‌فصل هشتم – تكاليف، امور انضباطي و رسيدگي به تخلفات و شكايات

‌ماده ۷۱ – مستخدمين وزارتخانه اعم از شاغلين و بازنشستگان و منفصلين از خدمت مكلفند هنگام خروج از كشور از وزارتخانه مجوز لازم را اخذ‌نمايند در غير اين صورت تخلف به عنوان لغو دستور محسوب گرديده و پس از معرفي به محاكم صالحه قضائي، مفاد ماده (۲۳) قانون مجازات جرائم‌نيروهاي مسلح در مورد آن‌ها اجرا خواهد شد.

‌تبصره – اخذ مجوز خروج از كشور براي بازنشستگان و منفصلين از خدمت وزارتخانه براي مدت دو سال از شروع بازنشستگي و انفصال الزامي‌است.

‌ماده ۷۲ – مستخدمين وزارتخانه مكلفند با رعايت سلسله مراتب اداري و سازماني، دستورات و احكام مسئولان مافوق خود را در حدود قوانين و‌مقررات و وظايف محوله، اطاعت و اجرا نموده و كليه ضوابط و مقررات عمومي، حفاظتي، امنيتي و انضباطي را رعايت نمايند.

‌ماده ۷۳ – مستخدمين بنا به تشخيص وزارتخانه مكلفند حداقل پنج سال از سنوات خدمت خود را در مناطقي كه وزارتخانه تعيين و ابلاغ مي‌كند‌طي نمايند.

‌ماده ۷۴ – هر گونه تماس با بيگانگان براي مستخدمين وزارتخانه، مگر بنا به مقتضيات اداري و با اطلاع مسئولان ذيربط، منوع است.

‌تبصره – قبول هر گونه هديه و نشان و عنوان از بيگانگان و معامله با آن‌ها جز با اطلاع مسئولان ذيربط و بنا به وظايف اداري، ممنوع است.

‌ماده ۷۵ – مستخدمين وزارتخانه مكلفند هرگونه تغيير و تحول در وضعيت شخصي خود را از قبيل تغيير محل سكونت، ازدواج به اطلاع وزارتخانه‌برسانند.

‌ماده ۷۶ – ازدواج مستخدمين وزارتخانه با اتباع بيگانه يا كساني كه قبلاً به تابعيت ايران درآمده‌اند، ممنوع است.

‌ماده ۷۷ – مستخدمين وزارتخانه موظف به حفظ اسرار اداري و سازماني خود هستند.

‌ماده ۷۸ – مستخدمين وزارتخانه حق عضويت و هرگونه وابستگي به احزاب و گروه‌هاي سياسي را ندارند.

‌تبصره ۱ – مستخدمين وزارتخانه حق شركت در مجامع و جلسات تشكيلاتي احزاب و گروه‌هاي سياسي را ندارند، مگر اين كه وظايف اداري‌اقتضاء نمايد و مسئولان ذيربط مطلع باشند.

‌تبصره ۲ – مستخدمين وزارتخانه حق هيچ گونه موضع‌گيري له يا عليه احزاب و گروه‌هاي سياسي قانوني در مجامع و محافل عمومي به گونه‌اي كه‌باعث تأييد يا تكذيب آن‌ها شود را ندارند.

‌ماده ۷۹ – اقدام به خروج از تابعيت جمهوري اسلامي ايران براي مستخدمين وزارتخانه ممنوع است و موجب پيگرد قانوني خواهد شد.

‌ماده ۸۰ – كليه اسناد، اماكن و اطلاعات وزارتخانه، غير قابل افشاء بوده و اظهار آن به هر صورت مگر در حدود .‌ وظايف اداري، ممنوع است.

‌ماده ۸۱ – مستخدمين تا زماني كه در استخدام وزارتخانه هستند حق اشتغال در ساير مشاغل موضوع اصل (۱۴۱) قانون اساسي را ندارند.

‌تبصره – مشاغل غير دولتي كه مستخدمين حق اشتغال به آن‌ها را ندارند مطابق آيين‌نامه‌اي است كه توسط وزارتخانه تهيه و با تأييد وزير اجرا‌مي‌شود.

‌ماده ۸۲ – هر گونه سوء‌استفاده از موقعيت شغلي به هر عنوان، براي مستخدمين وزارتخانه ممنوع است و با متخلف برابر مقررات رفتار خواهد شد.

‌ماده ۸۳ – هيأت هاي بدوي و تجديد نظر رسيدگي به تخلفات اداري طبق قانون رسيدگي به تخلفات اداري و اصلاحات بعدي آن‌ها در وزارتخانه‌تشكيل و به تخلفات كاركنان رسيدگي مي‌نمايند.

‌ماده ۸۴ – رسيدگي به اتهامات امنيتي و سياسي مستخدمين وزارتخانه، به عهده محاكم صالحه قضائي است.

‌تبصره – در ساير موارد، جرائم عمومي مستخدمين در دادگاه‌هاي عمومي رسيدگي مي‌شود.

‌ماده ۸۵ – بكارگيري مستخدمين وزارتخانه در كليه وزارتخانه‌ها، سازمان‌ها، شركت‌ها، مؤسسات دولتي و وابسته به دولت و شركت‌هايي كه شمول‌قانون بر آن‌ها متلزم ذكر نام است و بانك‌ها و شهرداري‌ها بدون مجوز وزارتخانه ممنوع است.

‌فصل نهم – حقوق بازنشستگي، وظيفه و مستمري

‌ماده ۸۶ – حقوق بازنشستگي، وظيفه و مستمري عبارت از وجوهي است كه حسب مورد به بازنشستگان، از كارافتادگان (‌جانبازان و معلولان) و‌عائله تحت تكفل مستخدم شهيد يا متوفي برابر مقررات اين فصل، از صندوق بازنشستگي وزارتخانه به طور ماهانه پرداخت مي‌شود.

‌ماده ۸۷ – به منظور پرداخت حقوق موضوع اين فصل، صندوق بازنشستگي مستخدمين تشكيل مي‌شود.

‌تبصره – طرز تشكيل و چگونگي اداره صندوق بازنشستگي، چگونگي بهره‌برداري و استفاده از وجوه موجود در صندوق، به موجب اساسنامه‌اي‌است كه پس از تصويب هيأت وزيران اجرا مي‌شود.

‌ماده ۸۸ – به مستخدمين بازنشسته، ماهانه مبلغي به عنوان حقوق بازنشستگي معادل يك سي‌ام متوسط حقوق و فوق‌العاده شغل و مزاياي مستمر‌سه سال اشتغال آخر خدمت آنان ضرب در سنوات خدمت مستخدمين پرداخت مي‌شود.

‌تبصره ۱ – منظور از سنوات خدمت، سنواتي است كه مستخدم كسور بازنشستگي آن را پرداخت نموده باشد.

‌تبصره ۲ – بار مالي موضوع مزاياي مستمر اين ماده از محل كسورات بند الف ماده ۳۸ اين قانون تأمين خواهد شد.

‌ماده ۸۹ – فرزنداني كه يكي از والدين آن‌ها كه كفيل مخارج آن‌ها بوده و فوت شود، حق دريافت مستمري از حقوق وي را خواهند داشت.

‌ماده ۹۰ – حقوق مستمري‌بگيران جانبازي كه به دليل همان حادثه منجر به جانبازي، فوت مي‌نمايند، همانند مستمري شهدا پرداخت مي‌شود.

‌ماده ۹۱ – ميزان حقوق وظيفه يا مستمري كساني كه طبق اين قانون، هنگام انجام وظيفه يا به سبب آن معلول يا فوت مي‌شوند، معادل آخرين‌حقوق و فوق‌العاده شغل و مزاياي مستمر آنان تعيين و پرداخت مي‌شود.

‌تبصره – ميزان حقوق وظيفه معلولان فوت شده، موضوع اين ماده در صورتي كه بنا به تشخيص مرجع پيش‌بيني شده در ماده (۶۸) اين قانون، فوت‌ناشي از معلوليت باشد، معادل آخرين حقوق وظيفه به مستمري‌بگيران آنان پرداخت مي‌شود و در صورتي كه فوت ناشي از معلوليت نباشد، معادل‌چهارپنجم آخرين حقوق وظيفه خواهد بود.

‌ماده ۹۲ – ميزان حقوق وظيفه مستخدمي كه طبق تشخيص مرجع پيش‌بيني شده در ماده (۶۸) اين قانون، عليل يا به علت حادثه‌اي ناشي از كار،‌معلول مي‌شود، به گونه‌اي كه از كار كردن باز بماند، معادل يك سي‌ام متوسط حقوق و فوق‌العاده شغل و مزاياي مستمر سه سال اشتغال آخر خدمت‌ضرب در سنوات خدمت خواهد بود.

‌تبصره ۱ – در صورتي كه سنوات خدمت مستخدم موضوع اين ماده كمتر از پانزده سال باشد، مدت خدمت او پانزده سال محسوب مي‌شود.

‌تبصره ۲ – در صورتي كه مستخدم ياد شده در اين ماده فوت شود، چهارپنجم حقوق وظيفه او با رعايت شرايط قانوني به مستمري‌بگيران وي تعلق‌مي‌گيرد.

‌تبصره ۳ – بار مالي موضوع مزاياي مستمر مذكور در مواد۹۱ و ۹۲ از محل كسورات بند الف ماده ۳۸ اين قانون تأمين خواهد شد.

‌ماده ۹۳ – در صورتي كه مستخدم رسمي از كار افتاده فوت شود، خواه به حد بازنشستگي رسيده باشد يا نرسيده باشد، در تاريخ فوت بازنشسته‌محسوب و معادل چهارپنجم حقوق بازنشستگي او به مستمري‌بگيران او – طبق ضوابط ماده (۹۵) اين قانون پرداخت مي‌شود.

‌تبصره – در صورتي كه سنوات خدمت مستخدم موضوع اين ماده كمتر از پانزده سال باشد، مدت خدمت او پانزده سال محسوب خواهد شد.

‌ماده ۹۴ – مستخدمان بازنشسته در صورتي كه شهيد شوند، با آنان مانند مستخدمان موضوع تبصره ۳ ماده ۳ قانون ‌نظام هماهنگ پرداخت كاركنان‌دولت و به مقياس چهارپنجم حقوق مستمري مزبور رفتار خواهد شد و در صورت فوت چهارپنجم حقوق بازنشستگي استحقاقي آنان به عنوان حقوق‌مستمري به مستمري‌بگيران آنان پرداخت خواهد شد.

‌ماده ۹۵ – مستمري‌بگيران مشمول اين قانون عبارتند از:

‌الف – همسر جز در صورتي كه شوهر اختيار كرده و شوهر در صورتي كه عليل يا ازكارافتاده و تحت كفالت بوده و همسر وي مخارجش را تأمين‌مي‌نمايد.

ب – اولاد ذكور غير شاغل تا سن بيست سال تمام و در صورتي كه مشغول تحصيلات عالي باشند تا خاتمه تحصيل حداكثر تا بيست و پنج سال‌تمام.

ج – اولاد اناث جز در صورتي كه شوهر داشته يا شاغل باشند.

‌د – پدر و جدي كه در كفالت متوفي بوده‌اند.

ه – مادر و جده‌اي كه شوهر نداشته باشند و در كفالت متوفي بوده‌اند.

‌و – برادر محجور يا بيمار كه در كفالت متوفي بوده و قادر به اداره خود نباشد و برادر صغيري كه در كفالت متوفي است – مطابق بند ب .

‌ز – خواهري كه در كفالت متوفي باشد، جز در صورتي كه شوهر داشته يا شاغل باشد.

ح – نوادگاني كه تحت كفالت متوفي بوده‌اند – حسب مورد – مطابق بندهاي ب و ج .

‌تبصره ۱ – فرزندان و نوادگان عليل يا ناقص‌العضو تحت تكفل متوفي كه قادر به كار و تأمين معاش خود نباشند، مستمري آنان تا پايان عمر،‌پرداخت مي‌شود.

‌تبصره ۲ – هر يك از مستمري‌بگيران كه فاقد شرايط بالا شوند، در صورتي كه دوباره واجد شرايط مزبور شوند، مي‌توانند از حقوق مستمري استفاده‌نمايند.

‌ماده ۹۶ – حقوق مستمري بين مستمري‌بگيران به طور مساوي تقسيم خواهد شد و هرگاه حقوق مستمري هر يك از مستمري‌بگيران قطع شود،‌سهم وي به سهم ساير مستمري‌بگيران افزوده مي‌شود.

‌ماده ۹۷ – حقوق وظيفه و مستمري جانبازان و خانواده شهدا توسط وزارتخانه پرداخت مي‌شود و از مزايا و امكانات رفاهي مانند ساير جانبازان و‌خانواده شهداي كشور برخوردار خواهند بود.

‌تبصره – بنياد مستضعفان و جانبازان انقلاب اسلامي به اذن ولي امر مسلمين و بنياد شهيد انقلاب اسلامي، ساير دستگاه‌هاي دولتي و نهادهاي‌انقلاب اسلامي، شهرداريها و بانك‌ها مكلفند حسب اعلام وزارتخانه، امكانات و تسهيلات لازم مشابه را كه براي ساير جانبازان و خانواده شهدا فراهم‌مي‌آورند، در اختيار آنان قرار دهند.

‌ماده ۹۸ – جهت هزينه كفن و دفن مستخدمين، اعم از شاغل، بازنشسته، جانباز و معلول كه شهيد يا فوت شوند، مبلغي معادل سه ماه حقوق و مزايا‌مشروط بر اين كه از پانصد هزار (۵۰۰۰۰۰) ريال كمتر نباشد، پرداخت خواهد شد.

‌ماده ۹۹ – به مستخدميني كه خدمت آنان به يكي از راه‌هاي ياد شده در ماده (۵۲) اين قانون پايان مي‌پذيرد، حقوق و مزاياي مرخصي‌هاي‌استحقاقي استفاده نشده آنان، پرداخت مي‌شود.

‌ماده ۱۰۰ – هرگاه حقوق ماهانه مستخدمين شاغل اضافه شود، به همان نسبت حقوق بازنشستگان، مستمري‌بگيران و وظيفه بگيران، اضافه خواهد‌شد.

‌ماده ۱۰۱ – به مستخدميني كه سوابق خدمتي آنان بازخريد مي‌شود، علاوه بر مبلغ موضوع تبصره ماده (۶۲)، كسور بازنشستگي سهم مستخدم نيز‌مسترد مي‌شود.

‌ماده ۱۰۲ – در صورتي كه ميزان صدمه‌هاي وارد شده به جانبازان و معلولان، هنگام انجام وظيفه يا به سبب آن در حدي باشد كه به تأييد كميسيون‌پزشكي وزارتخانه در انجام كارهاي روزانه محتاج كمك و ياري عمل ديگران باشند (‌و در آسايشگاه جانبازان نگهداري نشوند) ماهانه بر حسب مورد و‌متناسب با ميزان ازكارافتادگي از حقوق نگهداري معادل حداقل ده درصد (۱۰%) و حداكثر بيست درصد (۲۰%) دريافتي مقرر خود، استفاده خواهند‌نمود.

‌تبصره – حق نگهداري اين قبيل جانبازان در صورت اشتغال قطع خواهد شد.

‌ماده ۱۰۳ – توقيف حقوق بازنشستگي يا وظيفه يا مستمري در قبال مطالبات دولت يا محكوميت حقوقي يا عناوين ديگر از اين قبيل، فقط تا ميزان‌يك چهارم آن مجاز است.

‌ماده ۱۰۴ – در كليه مواردي كه در اين قانون حكم مورد مشخص نشده، طبق قانون استخدام كشوري رفتار خواهد شد.

‌فصل دهم – ساير مقررات

‌ماده ۱۰۵ – وزارتخانه موظف است پس از تصويب اين قانون ظرف يك سال، وضعيت كليه مستخدمين موجود را بر اساس مقررات اين قانون،‌تطبيق نمايد.

‌قانون فوق مشتمل بر يكصد و پنج ماده و شصت و هشت تبصره در جلسه روز يكشنبه بيست و پنجم تير ماه يك هزار و سيصد و هفتاد و چهار مجلس‌شوراي اسلامي تصويب و در تاريخ ۱۳۷۴.۵.۱ به تأييد شوراي نگهبان رسيده است.

رئيس مجلس شوراي اسلامي – علي‌اكبر ناطق نوري