سکون مدیریت در کشور

سکون مدیریت در کشور

پاراف سکون مدیریت در کشور : هر آدم منصف و بی طرفی که با نگاه نقادانه به روند جاری کشور می نگرد، نفی نمی کند در کنار پیشرفت هایی که در کشور داشته ایم اما با اشکالات، کمبودها و مشکلات فراوانی نیز روبه رو هستیم و متاسفانه هیچ تلاشی برای رفع زیرساختی و اساسی این عیوب نیز نشده و نمی شود و صد البته این مسائل حل نشده در بلندمدت می توانند بر اقتدار و کارایی دولت و حکومت نیز تاثیر منفی بگذارند. بعید است و در جهان نیز کمتر دیده شده است به دلیل قدرت زیاد بروکراسی دولت خود بتواند این نقیصه را برطرف کند.

انقلابی ترین انسان ها در میان گردش چرخ دنده های نظام بروکراتیک کشورها له شده و خواهند شد. لذا باید حاکمیت از سایر پتانسیل های خود و از جمله نمایندگان مجلس برای تغییر این وضعیت کمک بگیرد.

متاسفانه نظام مدیریت در کشور از جهت حمایت صنفی که مدیر احساس تنهایی و بی پشتیبانی نکند، توجه به آثار سیاسی و اجتماعی ضعف سیستم مدیریت، نیاز مدیران به آموزش دایمی و نظریه پردازی در این زمینه نیز مورد غفلت قرار گرفته است. به همین دلیل یکی از مهم ترین جنبه های ناکارآمدی نظام مدیریت کشور کمبود باور به خود، مفید و ضروری ندانستن پذیرش تغییر در تمامی شوون کشور، عدم وجود جرات خطر پذیری و در نهایت ترس از مواجه شدن با عواقب قدم گذاشتن در راه خلاقیت و نوآوری در کلیه امور زندگی شهروندان توسط مدیران مملکت است.

در کشور و نظام اداری آن هم مشکلات ساختاری داریم، هم مفهومی و هم مدیریتی. ولی  این سومی از دو مورد دیگر مهم تر است و در مرحله بعدی و شاید در کنار اشکالات مدیریتی باید مشکلات ساختاری را مورد توجه قرار دهیم و به همین منظور در این یادداشت به مقوله سوم می پردازم. زیرا مساله مدیریت به معنای اعم آن می تواند از طریق نحوه اداره جامعه و همچنین تنظیم روابط انسانی از یک طرف و تعامل سیاست و حکومت با شهروندان از طرف دیگر مشکلات ساختاری و کارکرد سیستم و بازسازی مفهومی آنها و نظریه پردازی برای تبیین تغییرات سیاسی – اجتماعی را نیز برطرف کند.

منتخبین مجلس لطفا توجه فرمایند. اگر اندیشه محافظه کاری از هر نوع اعتدالگرا، مهرورز و اقتدار گرای آن می توانست این مشکلات را حل کند هشت سال را در اختیار داشت و همراه با قوای دیگر حاکمیت یک دست را تشکیل دادند که این مشکلات و بدبختی ها را برای کشور به ارمغان آورد. بسیاری از مشکلات کشور از مجلس هشتم و نهم و بده بستان های آن ناشی شده است.

مردم به شما امید بسته اند و نه دخیل! آنها را ناامید نکنید. مجلس نباید اسیر بروکراسی کشور شود بلکه باید خانه تکانی در مملکت را از خود شروع کند تا امید به تغییر در مردم افزایش و شهروندان نیز آماده تغییر نگاه خود به دولت و حاکمیت و مآلاافزایش وحدت ملی برای نیل به اهداف برنامه ها و اسناد فرادستی شود. ان شاءالله! روزنامه اعتماد، شماره ۳۵۴۱ ، تاریخ ۱۲/۳/۹۵، صفحه ۷ .