آثار مهم توکل و ایمان به خدا در زندگی

آثار مهم توکل و ایمان به خدا در زندگی

پاراف آثار مهم توکل و ایمان به خدا در زندگی : توکل یعنی همان اعتماد قلبی به خدای متعال و تکیه کردن بر او. توکل، یک باور قلبی است که انسان او را تنها قدرت برتر در زندگی بداند، اگر همین اعتقاد، با ایمان راسخ و محکم در مسیر زندگی عملی شود، اضطراب و سختی‌ها و سایر مشکلات برای انسان معنی نخواهد داشت، پس توکل به خدا یک تکیه‌گاه و آرامش قلبی واقعی است که انسان بهترین مدافع را برای خود انتخاب می‌کند، البته ناگفته نماند که توکل صرف و بدون حرکت و تلاش در تمام ابعاد زندگی نیکو نیست، بلکه در عین حرکت باید رابطه قلبی محکم نیز باشد، تا یک نتیجه خوب حاصل شود.

آثار مهم توکل در زندگی

۱. توکل، مایه نجات است: امام علی (ع) می‌فرماید: توکل بر خداوند، مایه نجات از هر بدى و محفوظ بودن از هر دشمنى است. در عرصه زندگی امکان لغزش و انحراف برای هر فردی وجود دارد اما بهترین نیرو و قدرت قلبی که در شرایط ناگوار و هلاک‌کننده باعث نجات می‌شود همین توکل به خداست که انسان با اعتماد به او از خطا و لغزش در امان می‌ماند.

۲. نجات از مشکلات: امام على (ع) می‌فرماید: هر کس به خدا توکل کند، دشوارى‌ها بر او آسان مى‌شود و اسباب برایش فراهم مى‌شود. بسیاری از مشکلات در زندگی پیش می‌آید و هر انسانی به فکر چاره می‌افتد، انسانی که توکل و اعتقاد درونی در او شکل گرفته، با استعانت از خدا مشکلات شدید را به راحتی تحمل کرده و خداوند هم با اسباب خاص و مصلحت برترش، مشکل را برای فرد قابل حل می‌کند.

۳. رزق آسان: رسول گرامی اسلام (ص) می‌فرماید: هر کس به خدا توکل کند، خداوند او را کفایت مى‌کند و از جایى که گمان نمى‌برد به او روزى مى‌دهد. رزق و روزی دست خداست، اما کسانی که توکل بالایی دارند رزق آنها با دیگران فرق خواهد کرد و خدای متعال اسباب و راه رسیدن به رزق را در این افراد سهل می‌کند.

۴. بی‌نیازی: امام صادق (ع) می‌فرماید: بى‌نیازى و عزت به هر طرف مى‌گردند و چون به جایگاه توکل دست یافتند در آنجا قرار مى‌گیرند. سنت الهی بر این است که متوکلان انسان‌های بی‌نیازی باشند و شرایط زندگی آنها طوری اداره شود که به کسی محتاج نشوند.

۵. پیروزی: امام محمد باقر (ع) می‌فرماید: هر کس به خدا توکل کند، مغلوب نشود و هر کس به خدا توسل جوید، شکست نخورد. توکل به خدا رمز پیروزی و نجات از شکست و مغلوب شدن در تمام عرصه‌های زندگی است، چرا که انسان با تکیه به قدرت عالم هستی و ایمان به او هیچ ترس و ضعفی را حس نخواهد کرد، چنان که پیامبران چنین بودند.

۶. رسیدن به قدرت برتر: امام موسی کاظم (ع) می‌فرماید: هر که می‌خواهد قوی‌ترین مردم باشد به خدا توکل کند. پیامبران انسان‌هایی بودند که قدرت روحی آنان همتا نداشت، انسانی که اهل توکل است خدا او را یاری می‌کند و او را قوی‌ترین مردم قرار می‌دهد.

آثار ایمان به خدا

۱- آرامش روحی: مراد از آرامش روحی مومن این نیست که کسانی که ایمان به خدا دارند با مشکلات مواجه نمی‌شوند یا اینکه این افراد به راحتى همه گردنه‌هاى زندگى را طى می‌کنند؛ چراکه زندگى انسان همواره مملو از مشکلات، فراز و نشیب‌ها و موانع است. اما کسانی که ایمان واقعی به خدا دارند با وجود همه مشکلاتى که سر راه آنها وجود دارد با آرامش کامل روحی بدون هیچ ترس و ناراحتی مشکلات را از سر راه خود برداشته و فراز و نشیب‌هاى زندگى را طى می‌کنند تا به سر منزل مقصود برسند. و به همین دلیل چنین افرادی هرگز دچار بیماری‌های روحی و روانی که معمولا افراد بی‌ایمان گرفتار آن می‌شوند، نخواهند شد. اما اینکه چه رابطه‌ای بین ایمان به خدا و آرامش انسان وجود دارد آن را باید در ویژگی مومنان جست‌وجو کرد که در اینجا فقط به چند مورد اکتفا می‌کنیم. اول اینکه: کسانی که به خدا ایمان دارند؛ او را به عنوان قدرتی بی‌منتها دوست و یاور خود می‌دانند کما اینکه خداوند متعال در آیه ۲۵۷ سوره بقره وعده داده: خداوند یاور مومنان است و آنها را از تاریکی به روشنایی می‌برد. دوم: کسانی که به خدا ایمان دارند، بر او توکل می‌کنند زیرا خداوند در سوره طلاق آیه ۳ مى‏فرماید: هر کس بر خدا توکل کند، خدا او را کافى است. سوم: کسانی که به خدا ایمان دارند، نتایج امور را به او واگذار می‌کنند. افرادی که به خدا ایمان دارند با تکیه و اعتماد بر خداوند پس از انجام امور نتیجه کارشان را به او واگذار می‌کنند و اگر آن کار به نتیجه مطلوب نرسیده یقین دارند که حتما خداوند تنها دوست و یاور آنها است این مساله را به صلاح بنده وی نمی‌دانسته لذا از این جهت آرامش دارند که اگر چه کارشان به نتیجه نرسیده اما ضرری متوجه آنها نشده چرا که حتما خداوند این امر را به صلاح فرد نمی‌دانسته. چهارم: کسانی که به خدا ایمان دارند، به قضای الهی راضی هستند. پنجم: کسانی که به خدا ایمان دارند، در برابر امر خدا تسلیم هستند.

۲- بالا رفتن سطح خواسته‌های انسان: ایمان به خدا مقاصد و آرمان‌ها و خواسته‌هایی از ما را که به حکم طبیعت و غریزه بر محور فردیت و خودخواهی است از ما می‌گیرد و در عوض مقاصد و آرمان‌هایی بر محور عشق و علاقه معنوی و روحانی به ما می‌دهد و در رسیدن انسان به مقاصد و آرمان‌ها و در پیمودن راه به سوی آن مقاصد و اهداف مدد می‌دهد.

۳- خوش‌بینى: یکى از آثار ایمان به خدا، خوش‌بینى به جهان خلقت و هستى است. ایمان به تلقّى انسان از جهان شکل خاصى مى‌دهد، به این نحو که آفرینش را هدفدار و هدف را خیر و تکامل و سعادت معرفى مى‌کند. طبعا این طرز تلقّى از جهان دید انسان را نسبت به نظام کلى هستى و قوانین حاکم بر آن خوش‌بینانه مى‌سازد.

۴- امیدوارى: فرد با ایمان با ابزار خوش‌بینى و در پرتو روشن دلى، به نتیجه مطلوب تلاش‌هاى خود امیدوار است. در منطق فرد باایمان، جهان نسبت به تلاش‌هاى او بى طرف و بى تفاوت نیست، بلکه دستگاه آفرینش حامى افرادى است که در راه حق و حقیقت و درستى و عدالت و خیرخواهى تلاش مى‌کنند.

۵- اطمینان خاطر: از دیگر فواید ایمان به خدا اطمینان خاطر است. انسان فطرتا جویای سعادت خویش است و از تصور رسیدن به سعادت غرق در مسرت می‌شود و از فکر یک آینده شوم و مقرون به محرومیت لرزه بر اندامش می‌افتد و سخت دچار دلهره و اضطراب می‌گردد. آنچه مایه سعادت انسان می‌شود دو چیز است: ۱- تلاش ۲- اطمینان به شرایط محیط.

۶- هدف‌دار شدن زندگی و نجات از پوچی: یکی دیگر از آثار پربرکت ایمان به خدا هدفمند بودن در کارهاست. زیرا مومن می‌داند که به خودی خود به وجود نیامده و خداوندی حکیم او را به صحنه گیتی آورده و برای هدف بس بزرگی که همانا عبودیت و بندگی پروردگار و جانشینی او در زمین است، خلق شده است و می‌‌داند که باید از رفتار و گفتارش حساب بکشد، قبل از اینکه روز حساب فرا برسد و می‌‌داند که باید کار کند تا زندگی کند نه اینکه زندگی کند تا کار کند.

۷- وقت‌شناسی و نظم: از دیگر فواید ایمان به خدا این است که انسان را وقت شناس و منظم می‌کند کسانی که به خدا ایمان داردند از اوقات خویش در راه بهتر عبادت کردن خداوند و استفاده بیشتر از لحظات زندگی و سرعت گرفتن در انجام اعمال صالح بهره می‌برند به همین دلیل در نظم بخشیدن به زندگی خود بسیار کوشا هستند.

۸- تاثیر در دیدگاه و نگرش در تمامی ابعاد زندگی: کسی که به خدا ایمان دارد همه‌چیز را در این دنیا خلاصه نمی‌کند بلکه علاوه بر این دنیا به دنیایی فراتر از جهان هستی نیز اعتقاد دارد تمامی اعمال و رفتار خود را بر همین اساس تنظیم می‌نماید به عنوان نمونه قیافه مرگ در چشم فرد با ایمان با آنچه در چشم فرد بى ایمان مى‌نماید، عوض مى‌شود. از نظر چنین فردى دیگر مرگ، نیستى و فنا نیست انتقال از دنیایى فانى و گذرا به دنیایى باقى و پایدار، و از جهانى کوچک‌تر به جهانى بزرگ‌تر است مرگ منتقل شدن از جهان عمل و کشت است به جهان نتیجه و محصول. از این رو چنین فردى نگرانی‌هاى خویش را از مرگ، با کوشش در کارهاى نیک که در زبان دین «عمل صالح» نامیده مى‌شود برطرف مى‌سازد.آرمان.