پاراف آخرین اخبار مطالب و قوانین اداری شغلی استخدامی مالی

تاريخچه امور اداری و استخدامی كشور

تاریخچه امور اداری و استخدامی کشور

پاراف تاریخچه امور اداری و استخدامی کشور : اولبین قانون استخدام کشوری آذرماه سال ۱۳۰۱ به تصویب رسید. این قانون فصولی چون ورود به خدمت ، مراتب خدمت، طریقه محاکمه و مجازات، تقاعد وظایف و مواد مخصوصه را شامل بود. در این قانون به جز مقام وزارت، سفارت کبری، والی ، ریاست ، قضات و دادستانها که خارج از شمول آن بودند، طبق ماده ۱۵ مراتب خدمت ادارات کشوری به ۹ قسم به قرار ذیل تقسیم می شدند.

ثباتی / منشی گری اول / معاونت اداره /  منشی گری سوم / مدیری شعبه / ریاست اداره / منشی گری دوم / مدیری دایره / مدیرکل یا معاونت اداره

به مرور قانون استخدام کشور مصوب سال ۱۳۰۱ به علت فعالیت صاحبان مشاغل مختلف متزلزل شد. در نتیجه مهندسین ، قضات و دبیران از شمول آن مستثنی شدند. کم کم پست های غیررسمیب ایجاد شدند و حالات مختلف استخدامی چون ؛ رسمی ، دون پایه ، جزء ، پیمانی ، حکمی، روزمزد ثابت و روزمزد کارگری که بعضی از آنها حالا نیز متداول است بوجود آمدند.

ازدیاد فوق العاده حجم مستخدمین دولت موجب گردید که در سال ۱۳۳۲ گروهی مامور بررسی امور استخدامی کشور شدند و با مقایسه زوال امور اداری و استخدامی کشور با ضوابط متداول در کشورهای فرانسه و بلژیک ، مامورین دولتی را ۲۵ درصد افزایش دادند. نتیجه این تلاش ها ، موجبات تاسیس قانونی اداره کل طبقه بندی مشاغل در ابان ماه سال ۱۳۳۳ شد. به سال ۱۳۳۷ بموجب تصویبنامه شماره ۲۷۷۷۶۴ هیئت وزیران ، این اداره کل به سازمان خدمت کشوری تغییر عنوان داد.

از مهمترین اقدامات شورای عالی اداری کشور، تهیه و تنظیم لایحه قانونی استخدام کشوری را باید نام برد. لایجه قانونی استخدام کشوری سرانجام بعد از سالها انتظار در۳۱/۳/۴۵ در کمیسیون مشترک مجلس شورای ملی و سنای وقت تصویب و جهت اجرا به دولت ابلاغ شد و بدینگونه سازمان امور اداری و استخدامی کشور تصویب شد.

آشنایی با انواع استخدام بر اساس قانون استخدام کشوری:

استخدام پیمانی : نوع استخدامی است که بدینوسیله وزارتخانه و موسسات دولتی مشمول قانون استخدام کشوری می توانند برای پست های موقت و ثابت خود طبق قراردادی نیروی انسانی استخدام نمایند. استخدام پیمانی برای پست های سازمانی ، بنا به پیشنهاد وزارتخانه یا موسسه دولتی ، با تصویب سازمان امور اداری و استخدامی کشور صورت می گیرد.

استخدام رسمی: نوع استخدامی است که بدین وسیله وزارتخانه و موسسات دولتی مشمول قانون استخدام کشوری می توانند نیروی انسانی خود را طبق ضوابط قانون مذکور به استخدام در آورده و آنها را طبق قانون بازنشسته کنند.

طبقه بندی مشاغل برای تعیین حقوق:

پست های سازمانی ثابت وزارتخانه ها و موسسات مشمول قانون استخدام کشوری برای تعیین حقوق مستخدمین رسمی ، بوسیله سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور، طبق ضوابط خاصی طبقه بندی می شود. طبقه بندی بر اساس اهمیت وظایف ، مسئولیت های و شرایط تصدی از لحاظ معلومات و تجربه صورت می گیرد.

بطوریکه ذکر شد پردا حقوق و مزایا ، به دنبال قرار گرفتن شغل در گروه خاصی برای مستخدم تعیین می شود. مستخدمین زیرپوشش قانون استخدام کشوری ، علاوه بر حقوق از مزایایی به شرح ذیل برخوردارند.

فوق العاده شغل: در صورتی که نوع کار، وظایف و مسئولیت های بعضی از مشاغل وزارتخانه ها و موسسات دولتی اقتضا نماید که مبالغی علاوه بر حقوق به مستخدمین رسمی شاغل آن پرداخت شود.

پاداش: وزارتخانه ها و موسسات مشمول قانون استخدام کشوری می توانند به مستخدمینی که منشا، خدمات برجسته ای می شوند، در هر سال معادل حقوق ومزایا یک ماه پاداش پرداخت کنند، لازم به ذکر است که این مبلغ پاداش در صورت تصویب هیات وزیران می تواند دو برابر مجموع حقوق و مزایای یک ماه باشد.

کتاب مدیریت منابع انسانی در سازمانها(مؤلف: دکتر مصطفی عسکریان)

این مطلب را هم بخوانید :   ضوابط تأمین دستیاران ستادی دستگاه‌های اجرایی برای استخدام ۲۰۰۰ دستیار ستادی