در بازار پرستاری در منزل چه می گذرد؟

در بازار پرستاری در منزل چه می گذرد؟

پاراف در بازار پرستاری در منزل چه می گذرد؟ : نیاز به کار پلیسی و تحقیقاتی پیچیده نیست. کافی است نگاهی به آگهی روزنامه‌ها بیندازید یا سری به فضای مجازی بزنید تا با انبوهی از مراکز غیرمجاز ارائه خدمات پرستاری در منزل روبه‌رو شوید که عیان و بی‌واهمه، خدمات غیرقانونی‌شان را تبلیغ می‌کنند. مخاطب آنها هم خانواده‌هایی هستند که به هر دلیل نمی‌توانند از عضو سالمند و بیمار خانواده خود مراقبت کنند و به‌ناچار نیاز به پرستار خانگی پیدا کرده‌اند.

آشفته‌بازار خدمات پرستاری در منزل و نبود نظارت بر مراکز ارائه‌کننده این خدمات باعث شده تعداد این مراکز غیرمجاز، رشدی قارچ‌گونه داشته باشد و مردم هم از روی ناچاری، مجبورند بین گزینه‌های موجود، یکی را از سر شانس و تقدیر انتخاب کنند.

بدی قضیه اینجاست که خیلی از پرستاران اعزام شده از سوی این مراکز غیرقانونی، آموزش لازم را ندیده‌اند و تخصصی برای مراقبت و پرستاری در منزل ندارند. حتی احتمالا در لابه‌لای خبرها هم خوانده‌اید که برخی از این پرستاران خانگی، خلافکار از آب درمی‌آیند.

وقتی از کارکنان یک موسسه پرستاری در منزل می‌پرسیم آیا مجوزی هم از طرف وزارت بهداشت گرفته‌ای، یکی از آنها با اعتماد به نفس تاکید دارد که نیاز به مجوز از وزارت بهداشت نیست، چون از قوه قضاییه مجوز داریم.

پیگیر ماجرا که می‌شویم می‌فهمیم منظورشان از مجوز قوه قضاییه، همان مجوز ثبت شرکت‌هاست. درواقع، این شرکت‌های خدماتی با ثبت یک شرکت و بدون دریافت مجوز فعالیت قانونی از وزارت بهداشت به ارائه خدمات پرستاری در منزل می‌پردازند و نیازی هم نمی‌بینند به هیچ نهادی پاسخگو باشند.

تعرفه این شرکت هم بسیار متغیر است. حداقل قیمتی که این شرکت برای مراقبت شبانه‌روزی از یک سالمند پیشنهاد می‌دهد، یک میلیون و ۶۰۰ هزار تومان است. یک موسسه پرستاری دیگر،  برای اعزام یک نیروی مراقب مرد از ساعت ۹ صبح تا ۵ بعد از ظهر، مبلغ یک میلیون و ۳۰۰ هزار تومان پیشنهاد می‌دهد. البته اگر بیمار، پرخاشگری داشته باشد، مراقبت‌های دارویی بخواهد یا به بی‌اختیاری ادرار و مدفوع مبتلا باشد، قیمت‌های این شرکت هم بالاتر می‌رود.

تمام مبالغ و تعرفه‌های رنگارنگی هم که اعلام شد، حداقل ۳۰ درصد آن به موسسه خواهد رسید، البته اگر موسسه اعزام پرستار به منزل، بخواهد انصاف را رعایت کند و بیشتر از این درصد نگیرد. در حقیقت، سود اصلی این کار به جیب این موسسات غیرمجاز می‌رود و آنها از تنگدستی نیروهایشان که نیاز به حمایت جدی دولت دارند، به بدترین شکل سوءاستفاده می‌کنند.

خیلی از این افراد که به عنوان پرستار به منزل اعزام می‌شوند، از طبقات نیازمند جامعه هستند که توسط این شرکت‌ها استثمار می‌شوند. بماند که معدودی از آنها هم ناخلف از آب درمی‌آیند و شنیده شده که تخلفات مالی و غیرمالی هم از آنها سرزده است. اگرچه مسئولان این شرکت‌ها اذعان دارند که آنها همواره آدم‌های مطمئنی را برای پرستاری در منزل اعزام می‌کنند، اما در صورت بروز کوچک‌ترین مشکلی، مثلا دزدی از منزل، این شرکت‌ها پاسخگوی خانواده‌های بیمار نیستند.

البته برخی از این شرکت‌ها که حرفه‌ای‌تر شده‌اند، از پرستاران اعزام شده به منزل، چک‌های تضمینی یا معرف می‌خواهند تا بعدها بتوانند پاسخگوی مشکلات احتمالی باشند، اما بسیاری از موسسات هم چنین قوانین سختگیرانه‌ای را ندارند.

 احمد نجاتیان، مدیرکل دفتر ارتقای سلامت،خدمات بالینی و پرستاری معاونت پرستاری وزارت بهداشت  تاکید دارد: ساماندهی بحث پرستاری در منزل، یکی از برنامه‌های جدی وزارت بهداشت است. نجاتیان قبول دارد که حضور بسیاری از مراکز غیرمجاز ارائه خدمات پرستاری در منزل باعث شده که عده‌ای با نام پرستار، وارد خانه‌های مردم شوند، در حالی که خیلی از آنها اصلا پرستار نیستند و نحوه مراقبت از بیمار، کودک و سالمند را نمی‌دانند.

این که اغلب شرکت‌های پرستاری در منزل، ادعا می‌کنند که از قوه قضاییه مجوز گرفته‌اند، از نگاه دکتر یعقوب جعفری، عضو شورای عالی نظام پرستاری ایران، استدلال بسیار غلط و مضحکی است. وی تصریح می‌کند: متولی اصلی نظام سلامت، وزارت بهداشت است و هرکس که می‌خواهد خدمات درمانی و مراقبتی به مردم ارائه کند، باید از این وزارتخانه مجوز داشته باشد.جام جم.