تمام قد به احترام معلمان، برپا

تمام قد به احترام معلمان، برپا

پاراف تمام قد به احترام معلمان، برپا : هنوز یاد و خاطر حمیدرضا گنگوزهی، معلم فداکار بلوچی که جان خودش را فدا کرد تا دانش‌آموزانش زنده بمانند از ذهن‌ها پاک نشده، معلمی که وقتی حس کرد دیوار فرسوده ممکن است جان دانش‌آموزانش را بگیرد خودش را سپر بلای آنها کرد و حالا در روز بزرگداشت مقام معلم، همسر این معلم فداکار از زندگی بدون حمیدرضا می‌گوید: «جای او همیشه در خانه خالی است، امسال نخستین سالی بود که معلم شده بود و می‌خواستم برایش جشن بگیرم اما حیف که نشد. همسر مهربانم از صمیم قلب از فداکاریت، ایثارت و جانت که بزرگترین سرمایه زندگی‌ام بود که برای نجات دانش‌آموزانت فدا کردی تا همگان عشق و ایثار را یاد بگیرند، ممنونم.»

در این شهر و دیار هستند معلمانی که جانشان را در دست می‌گیرند و بی‌ادعا و بی‌توجه به اندک فیش حقوقی‌شان به دانش‌آموزانشان کمک می‌کنند تا آنها الفبای مهربانی را یاد بگیرند. در این سرزمین هستند معلمانی که فراتر از معلمی کار می‌کنند. بی‌هیچ‌گونه چشمداشتی فقط فکر دانش‌آموزانشان هستند تا به کودکان و نوجوانان نیازمند یا بیماری که صدایشان به جایی نمی‌رسد یاری رسانند وآنها صدای رسای دانش‌آموزانشان باشند. خیلی هاشان کیلومترها راه می‌روند تا صبح به صبح فقط برای یک دانش‌آموز کلاس برگزار کنند، برخی دیگر جانشان را می‌دهند تا دانش‌آموزی آسیبی نبیند، برخی دیگر هم از فقر و بیماری دانش‌آموزانشان شکوه می‌کنند و دست کمک به سوی سازمان‌های مردم‌نهاد می‌برند اما گاه با بی‌مهری این سازمان‌ها مواجه می‌شوند ولی ساکت نمی‌نشینند و هر روز به امید زندگی بخشیدن به دانش‌آموزانشان تلاش می‌کنند.

این روزها کمتر کسی است که آوازه «محمدعلی محمدیان» معلم نام آشنای مریوانی را نشنیده باشد، آموزگاری که با تراشیدن موی سر خود با دانش‌آموز بیمارش ابراز همدردی کرد یا «ثریا مطهرنیا»ی بیجاری که خودش به تنهایی پیگیر درمان دانش‌آموز بیمارش شد. در طول سال‌های گذشته آموزگاران بسیاری بودند که بدون هیچ چشمداشتی در سخت‌ترین و دشوارترین لحظات تصمیم‌گیری با ایثار جان، آفریننده باشکوه‌ترین جلوه‌های معلمی شدند. «کاظم صفرزاده» معلم یکی از مناطق عشایری از توابع استان لرستان بود.

در روز حادثه یکی از دانش‌آموزان مدرسه عشایری شبانه‌روزی امام جعفر صادق(ع) ویسیان دچار جراحت شدید در ناحیه پا شد و نیازمند اقدامات درمانی بود. از همین رو کاظم صفرزاده با خودرو به همراه دانش‌آموز مجروح و دو نفر دیگر از دانش‌آموزان راهی مرکز درمانی شدند اما متأسفانه به دلیل کمبود امکانات، مرکز درمانی این منطقه نتوانست وضعیت دانش‌آموز مجروح را بهبود بخشد و بنابراین معلم این دانش‌آموزان با وجود بارندگی شدید تصمیم گرفت دانش‌آموز مجروح را برای درمان به بیمارستان خرم‌آباد انتقال دهد اما در مسیر خودرو این معلم فداکار در سیل گرفتار شد و هر چهار سرنشین خودرو جان خود را از دست دادند.

«علی بهاری» معلم دیگری از توابع استان اردبیل است که برای نجات جان دانش‌آموزش نیمی از کبد خود را به وی اهدا کرد.

«معصومه خوش‌کام» معلم تهرانی که پس از عمل جراحی دیسک کمر با وجود تجویز پزشک به استراحت مطلق با تخت بیمارستان در کلاس درس حضور یافت و به کار خود ادامه داد.

«مرتضی اصغری» آموزگار تبریزی که ۵ سال به طور رایگان برای تدریس به خانه دانش‌آموز بیمارش مراجعه کرد و همچنین روند درمان وی را نیز پیگیری می‌کرد.

«کاظم جعفری» معلم ارومیه‌ای که هزینه حج خود را برای درمان دانش‌آموزش که مبتلا به سرطان بود اهدا کرد.ایران.