مقررات بیمه انواع قراردادهای کار

جزئیات مقررات بیمه انواع قراردادهای کار

پاراف جزئیات مقررات بیمه انواع قراردادهای کار : طبق قانون استخدام کشوری و مدیریت خدمات کشوری در دستگاه‌ها و ادارات دولتی سه نوع قرارداد استخدامی وجود دارد: رسمی، پیمانی و خدماتی یا قرارداد کاری.

در حال حاضر کشور دارای دو نظام استخدامی و اداری است و دیگر سیستم‌ها در واقع برگرفته یا ترکیبی از این دو نظام استخدامی هستند. ١٧ صندوق بیمه اجتماعی بازنشستگی در کشور وجود دارد که به لحاظ اهمیت و فراگیری صندوق تامین‌اجتماعی و صندوق بازنشستگی کشوری از جایگاه ویژه‌ای برخوردارند. انواع قرارداد اشتغال و استخدام در دستگاه‌های دولتی با انواع قرارداد کار در بخش خصوصی و کارگاه‌ها و کارخانجات مشمول قانون کار، متفاوت است.

الف) طبق قانون استخدام کشوری و مدیریت خدمات کشوری در دستگاه‌ها و ادارات دولتی سه نوع قرارداد استخدامی وجود دارد: رسمی، پیمانی و خدماتی یا قرارداد کاری.

۱- کارمندان رسمی دولت برای کار در مشاغل حاکمیتی استخدام می‌شوند و باید دارای شرایط خاص باشند و گزینش‌های مربوطه را بگذرانند. مشاغل حاکمیتی به اموری گفته می‌شود که در آن‌ها تصمیم‌گیری و تصمیم‌سازی نقش دارد و فرد در امور جاری مملکتی اثرگذار است و موقعیت وی در پیشبرد اهداف اداری و دولتی مهم است. کارکنان رسمی از نظر نظام استخدامی مشمول قانون استخدام کشوری و قانون مدیریت خدمات کشوری هستند و از نظر پوشش بیمه‌ای نیز مشمول صندوق بازنشستگی کشوری می‌شوند.

۲- مشمولین پیمانی برای انجام امور تصدی‌گری در دستگاه‌های اداری استخدام می‌شوند و از نظر نظام استخدامی مشمول آیین‌نامه استخدام پیمانی و از نظر پوشش تامین‌اجتماعی مشمول صندوق تامین‌اجتماعی هستند.

۳- گروهی از کارکنان در دستگاه‌های دولتی امور خدماتی و پشتیبانی را در ادارات بر عهده دارند. بر اساس بخشنامه مربوطه، تعداد مشاغل این گروه تعیین شده است که شامل خیاط، رخت‌شوی، آشپز و… می‌شود. کارکنان خدماتی از نظر اداری و استخدامی مشمول قانون کار و از نظر بیمه مشمول قانون تامین‌اجتماعی هستند.

توضیح بیشتر به نقل از یکی از کاربران سایت:

در بند ۱ کارمندان رسمی در صورت تمایل می توانند به جای صندوق بازنشستگی کشوری،مشمول صندوق تامین اجتماعی شوند و الزامی نیست که همگی عضو صندوق بازنشستگی کشوری شوند مخصوصا زمانی که کارمند از پیمانی به رسمی تبدیل وضع می گردد. در بند ۲ کارمندان پیمانی همچون کارمندان رسمی از نظر استخدامی مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری بوده و صرفا از نظر بیمه و بازنشستگی مشمول قانون تامین اجتماعی می باشند. ضمنا می توان بند دیگری به عنوان بند ۴ به این تقسیم بندی اضافه کرد و آن کارکنان قرارداد معین بوده که بر خلاف کارکنان بند ۳(کارکنان قراردادکارگری) از نظر استخدامی دارای قرارداد قابل تمدید یکساله با دستگاههای دولتی بوده و صرفا از نظر بیمه و بازنشستگی مشمول قانون تامین اجتماعی بوده و ازشمول قانون کار ( برخلاف کارکنان بند ۳ ) خارج می باشند.

ب) استخدام در بخش خصوصی تحت پوشش نظام استخدامی قانون کار است و از نظر تامین‌اجتماعی نیز مشمول صندوق تامین‌اجتماعی و قانون مربوطه هستند که شامل موارد زیرند:

۱- قرارداد غیرموقت یا دائمی: در این نوع قرارداد زمانی برای پایان قرارداد ذکر نمی‌شود یا در متن قرارداد به نامحدود بودن آن اشاره می‌شود. پایان قرارداد در این نوع استخدام منوط به احراز شرایط یا انجام ترتیباتی است و فسخ یک‌طرفه آن قانونا امکان‌پذیر نیست. مواردی که باعث می‌شود قرارداد کار غیرموقت خاتمه پذیرد عبارت است از فوت، بازنشستگی یا ازکارافتادگی کارگر، استعفای کارگر بر اساس ترتیباتی که قانون مقرر کرده است، اخراج موجه کارگر (اخراجی که موجه بودن آن توسط هیئت‌های حل اختلاف وزارت کار تایید شود) و…

۲- قرارداد موقت یا مدت‌معین: قراردادی است که خاتمه قرارداد در آن درج می‌شود و با پایان زمان آن، قرارداد خاتمه می‌یابد. در قرارداد موقت هیچ یک از طرفین تا پایان قرارداد مجاز به فسخ یک‌طرفه آن نیستند. تمدید چندباره قرارداد موقت، آن را به قرارداد دائم تبدیل نمی‌کند.

۳- قرارداد معین: در این نوع قرارداد انجام حجمی از کار تعهد می‌شود و با ایفای تعهد و پرداخت حق‌الزحمه توافق‌شده قرارداد خاتمه می‌یابد. در این نوع قرارداد نیز تا انجام موضوع تعهد و کار امکان فسخ یک‌طرفه آن قانونا مقدور
نیست.

۴- قرارداد آزمایشی: این نوع قرارداد درواقع قرارداد مقدماتی برای قرارداد غیرموقت است که زمینه را برای آشنایی و همکاری کارگر و کارفرما فراهم می‌سازد و زمانی را برای تفاهم در اختیار دو طرف قرار می‌دهد که در صورت نظر مساعد دو طرف، تداوم خواهد یافت. این نوع قرارداد برای کارگران ماهر حداکثر ٣ ماه و برای کارگر ساده یک ماه است و در طول مدت قرارداد هریک از طرفین می‌توانند قرارداد را فسخ کنند.

۵- قرارداد آموزشی: قرارداد آموزشی فقط با افراد بین ١۵ تا ١٨ سال سن منعقد می‌شود. این افراد را کارگر نوجوان می‌نامند. حداکثر مدت قرارداد با آن‌ها سه سال است و کارگر نوجوان برای کار توأم با آموزش به استخدام درمی‌آید. برای کارگر نوجوان نیز باید حقوق و مزایای مقرر در قانون کار رعایت شود و حق‌بیمه‌اش نیز که از حداقل حقوق سال مربوطه نباید کمتر باشد به سازمان تامین‌اجتماعی پرداخت شود. نظام کاری آموزش همراه با کار، همان نظام استادشاگردی است که قبلا در کشور بسیار مرسوم بوده است.

کدام استخدام بهتر است؟

اما اینکه کدام نوع استخدام بهتر است بستگی به طرفین قرارداد دارد. اگر از نگاه کارگر و مستخدم به موضوع بنگریم بهترین نوع اشتغال، استخدام رسمی در دستگاه‌های دولتی و اشتغال دائم و غیرموقت در بخش خصوصی است. چراکه این نوع استخدام امنیت شغلی فرد را تضمین می‌کند. اما از نظر صاحبکار و کارفرما موضوع فرق می‌کند. او می‌خواهد نیروی مورد نیاز خود را به‌طور موقت استخدام کند، تا هر وقت نیازی به وی نداشت، بتواند قرارداد را تمدید نکند.

ممکن است در بعضی از موسسات و نهادها، نظام استخدامی دیگری حاکم باشد، ولی باید آن‌ها توسط نهادهای تقنینی و اداری مرتبط مثل مجلس شورای اسلامی، هیئت دولت و سازمان امور اداری و استخدامی به تصویب برسند و هیچ موسسه و دستگاهی نمی‌تواند راسا به ایجاد مقررات و ضوابط خاص در این امور مبادرت ورزد.

موضوع دیگری که در این ارتباط مطرح است حاکمیت قانون کار و تامین‌اجتماعی بر کلیه فعالیت‌های کاری در کشور است، مگر اینکه خلاف آن ثابت شود و یا فرد مورد نظر طبق مقررات مصوب مشمول سیستم دیگری از نظر اداری و تامین‌اجتماعی باشد. بنابراین قانون کار و تامین‌اجتماعی از نظر مقررات عام‌الشمول به‌حساب می‌آید و هر روابط کاری که دو طرف داشته باشد (کارگر و کارفرما) تحت پوشش آن خواهد بود.آتیه نو.

نظر شما در این ارتباط چیست؟

امتیاز شما به مطلب

دوست داشتم: 0
دوست نداشتم: 0
میانگین امتیازات: 0

2 دیدگاه در “جزئیات مقررات بیمه انواع قراردادهای کار

با سلام و ضمن تشکر از مطلب خوب شما،این تقسیم بندی در بند الف نیاز به تکمیل دارد به عنوان مثال:

در بند ۱ کارمندان رسمی در صورت تمایل می توانند به جای صندوق بازنشستگی کشوری،مشمول صندوق تامین اجتماعی شوند و الزامی نیست که همگی عضو صندوق بازنشستگی کشوری شوند مخصوصا زمانی که کارمند از پیمانی به رسمی تبدیل وضع می گردد.

در بند ۲ کارمندان پیمانی همچون کارمندان رسمی از نظر استخدامی مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری بوده و صرفا از نظر بیمه و بازنشستگی مشمول قانون تامین اجتماعی می باشند.

ضمنا می توان بند دیگری به عنوان بند ۴ به این تقسیم بندی اضافه کرد و آن کارکنان قرارداد معین بوده که بر خلاف کارکنان بند ۳(کارکنان قراردادکارگری) از نظر استخدامی دارای قرارداد قابل تمدید یکساله با دستگاههای دولتی بوده و صرفا از نظر بیمه و بازنشستگی مشمول قانون تامین اجتماعی بوده و ازشمول قانون کار ( برخلاف کارکنان بند ۳ ) خارج می باشند.

موفق باشید

با سلام و تشکر. توضیحات شما عینا در مطلب اضافه گردید.
ضمنا پاراف آماده انتشار مطالب و مقالات مرتبط به رویه های جاری سایت با نام و نشان کاربران می باشد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *