دیوان عدالت اداری

رای دیوان در مورد استحقاق کارمند مستعفی به دریافت حقوق ایام مرخصی استفاده نشده

پاراف رای دیوان در مورد استحقاق کارمند مستعفی به دریافت حقوق ایام مرخصی استفاده نشده : رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری دائر به استحقاق کارمند مستعفی به دریافت حقوق و مزایای ایام مرخصی استفاده نشده.

مقدمه : الف ـ شعبه 23 دیوان در رسیدگی به پرونده کلاسه 1836/85 موضوع شکایت آقای فرزاد شهرستانی به طرفیت اداره کل امور اداری و استخدامی کارکنان اداری قوه قضائیه به خواسته الزام به پرداخت حقوق و مزایای ایام مرخصی استحقاقی به مدت یکصد و بیست روز به شرح متن دادخواست به شرح دادنامه شماره 2024 مورخ 1386/11/8 چنین رأی صادر نموده است ، طرف شکایت طی لایحه جوابیه اعلام نموده شاکی به استناد ماده 64 قانون استخدام کشوری از خدمت استعفاء داده و حکم کارگزینی استعفاء در تاریخ 1384/4/1 صادر گردیده و وفق قانون نحوه تعدیل نیروی انسانی موضوع پرداخت حقوق و مزایای ایام مرخصی استحقاقی ذخیره شده به کارمندان مستعفی در مورد دستگاه‎های دولتی ساکت است تقاضای رد شکایت را دارد ، علیهذا با عنایت به اینکه مرخصی استحقاقی مستخدم رسمی در زمان اشتغال و به میزان کارکرد به وی تعلق می‎گیرد و عدم استحقاق مستخدم از مرخصی ذخیره که جزء حق مکتسبه مشارالیه می‎باشد و به موجب تبصره ذیل ماده 3 قانون نحوه تعدیل نیروی انسانی مبنی بر پرداخت حقوق و مزایای ایام مرخصی‎های استحقاقی استفاده نشده نسبت به کارکنان بازنشسته و متوفی می‎باشد با استفاده از وحدت ملاک از ماده مذکور و با قطع رابطه استخدامی مستخدم با دستگاه متبوع حقوق ومزایای ایام مرخصی ذخیره قابل پرداخت می‎باشد .

علیهذا با توجه به مراتب مذکور و رأی هیأت عمومی دیوان عدالت اداری شکایت شاکی وارد تشخیص حکم به ورود شکایت صادر و اعلام می‎گردد .

ب ـ شعبه 25 دیوان در رسیدگی به پرونده کلاسه 148/85 موضوع شکایت آقای محمدعلی نیلی احمدآبادی به طرفیت مدیرکل کارگزینی قضات قوه قضائیه به خواسته ، الزام به پرداخت حقوق و مزایای ایام مرخصی استحقاقی به مدت 3 ماه به شرح دادنامه شماره 1455 مورخ 1386/8/12 چنین رأی صادر نموده است ، شاکی به موجب حکم مورخ 1374/9/5 از خدمت استعفاء نموده است و وفق تبصره ماده 3 قانون نحوه تعدیل نیروی انسانی و دستگاههای دولتی مطالبه ایام مرخصی‎های استحقاقی استفاده نشده مستخدم رسمی را مشروط به تقاضای بازنشستگی نموده و در خصوص مستخدم مستعفی ، قانون ساکت است ، تقاضای رد شکایت را دارد . با توجه به اینکه مرخصی استحقاقی مستخدم رسمی در زمان اشتغال و به میزان کارکرد به وی تعلق می‎گیرد و عدم استفاده مستخدم از مرخصی مذکور که جزء حقوق مکتسبه وی می‎باشد موجبی برای عدم پرداخت حقوق و مزایای قانونی به مشارالیه نمی‎باشد و مدلول تبصره ذیل ماده 3 قانون نحوه تعدیل نیروی انسانی مشعر بر پرداخت حقوق و مزایای ایام مرخصی‎های استحقاقی استفاده نشده نسبت به کارکنان بازنشسته و متوفی می‎باشد ، شعبه 25 دیوان با در نظر گرفتن مراتب فوق البیان با وارد تشخیص دادن شکایت شاکی مستنداً به ماده 13 قانون دیوان عدالت اداری حکم به ورود و اجابت خواسته شاکی صادر و اعلام می‎نماید .

ج ـ شعبه 25 دیـوان در رسـیدگی به پرونده کلاسـه 330/86 موضوع شکایت آقای محمد دولتخواه به طرفیت دادگستری جمهوری اسلامی ایران به خواسته الزام به پرداخت کلیه حقوق و مزایا و کارانه‎های مربوط به پایان سال 1379 و 3 ماه و 10 روز ایام مرخصی استحقاقی به شرح دادنامه شماره810 مورخ 1387/3/29 چنین رأی صادر نموده است ، شاکی از خدمت در دادگستری استعفاء داده است و مطابق مقررات قانون استخدام کشوری و سایر قوانین و مقررات استخدامی درخصوص پرداخت فوق‎العاده‎های مربوط و مرخصی استحقاقی استفاده نشده مستخدمین رسمی مستعفی از خدمت ، حکمی پیش‎بینی نگـردیده اسـت و قانون نحوه تعدیـل نیروی انسانی دستگاه‎های دولتی فقط ناظر به مستخدمین بازنشسته ، از کارافتاده و فوت شده می‎باشد و به کارکنان مستعفی شمول ندارد .

لذا از این حیث تخلفی از مقررات از سوی مشتکی‎عنه ملحوظ نمی‎باشد و شکایت شاکی غیروارد تشخیص و رد می‎گردد .

هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فـوق با حـضور رؤسا و مستشاران و دادرسـان علی‎الـبدل شعـب دیوان تشکـیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء بـه شرح آتی مبادرت بـه صدور رأی می‎نماید .

رأی هیأت عمومی مطابق ماده47 قانون استخدام کشوری استفاده از یک ماه مرخصی در هرسال با دریافت حقوق و فوق‎العاده‎های مربوط حق مسلم مستخدم رسمی شناخته شده که در صورت عدم امکان استفاده از مرخصی سالانه و ذخیره شدن آن بر اساس مقررات مربوط ذیحق به دریافت حقوق و فوق‎العاده‎های آن است . نظر به اینکه حکم مقرر در تبصره ماده 3 قانـون تعدیـل نیروی انسـانی مصوب 1366 موضوع تایید استحقاق مشمولین آن تبصره به دریافت حقوق و فوق‎العاده‎های ایام مرخصی ذخیره شده نافی حق مکتسب قانونی مستخدم رسمی در این زمینه در حالت استعفاء از خدمت دولت نیست ، بنابراین دادنامه‎های شماره 2024 مورخ 1386/12/8 و شعبه بیست و سوم دیوان و شماره 1455 مورخ 1386/8/12 شعبه بیست و پنجم دیوان که مبین این معنی است موافق اصول و موازین قانونی می‎باشد . این رأی به استناد بند 2 ماده 19 و ماده 43 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385 برای شعبه دیوان و سایر مراجع اداری ذیربط در موارد مشابه لازم‎الاتباع است .

هیأت عمومی دیوان عدالت اداری معاون قضائی دیوان عدالت اداری ـ رهبرپور