رای دیوان عدالت در مورد ابطال برقراری فوق العاده خاص موضوع بند ح ماده ۵۰ قانون برنامه پنجم توسعه

پاراف رای دیوان عدالت در مورد ابطال برقراری فوق العاده خاص موضوع بند ح ماده ۵۰ قانون برنامه پنجم توسعه : شماره دادنامه: ۱۱۸موضوع رأی: ابطال بندهای «۲» و «۳» صورتجلسه مورخ ۲/۱۱/۱۳۹۱ هیأت مدیره شرکت مادر تخصصی فرودگاههای کشورشاکی: آقای علی زمانیانبسم الله الرحمن الرحیم
تاریخ دادنامه: ۲۱/۲/۱۳۹۴
مرجع رسیدگی: هیأت عمومی دیوان عدالت اداری
گردش کار: شاکی به موجب دادخواستی ابطال بندهای «۲» و «۳» صورتجلسه مورخ ۲/۱۱/۱۳۹۱ هیأت مدیره شرکت مادر تخصصی فرودگاههای کشور در خصوص تغییر دستورالعمل نحوه برقراری فوق العاده خاص را خواستار شده و در جهت تبیین خواسته اعلام کرده است که:
” با سلام و احترام،
به استحضار می رساند معاونت راهبردی منابع انسانی معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس جمهور به پیشنهاد شماره ۱۳۱۹۳۷/۱۰۰۰/۱۱۱۰-۲۵/۱۱/۱۳۹۰ شرکت فرودگاههای کشور با برقراری فوق العاده خاص موضوع بند «ح» ماده ۵۰ قانون برنامه پنجم توسعه برای کنترلرهای ترافیک هوایی طی مجوزهای ۳۳۷۰۷/۹۰/۲۲۰ و نامه ۱۹۲۵/۹۲/۲۰۰ موافقت کرده و همزمان دستورالعمل نحوه برقراری فوق العاده خاص را در ۵ ماده به شرح نامه شماره ۳۳۷۰۷/۹۰/۲۲۰-۲۴/۱۲/۱۳۹۰ تصویب و ابلاغ کرده است. با آن که نحوه محاسبه فوق العاده خاص و موارد اثر گذار در میزان آن در مواد ۱ و ۲ دستورالعمل مذکور به صراحت مشخص شده است و در این خصوص جای هیچ گونه تردیدی باقی نگذاشته است، مع ذالک خوانده در مقام اجرا (با استناد به بند ۳ صورتجلسه مورخ ۲/۱۱/۱۳۹۱ و ایجاد جداولی که به پیوست تقدیم شده است) با دستکاری در فرمول محاسبه:
ضریب سالانه × امتیاز حق شغل × ضریب فرودگاه × ضریب مشاغل= فوق العاده خاص
حکم فوق العاده خاص این جانب را به شماره ۱۸۰۷۴ در سال ۱۳۹۲ با کسر مبلغ ۷۲۰۰۰۰ ریال محاسبه و منظور کرده است که این موضوع با ماده ۱ دستورالعمل شماره ۳۳۷۰۷/۹۰/۲۲۰-۲۴/۱۲/۱۳۹۱ معاونت راهبردی منابع انسانی معاونت توسعه رئیس جمهور مغایرت دارد. شایان ذکر است حکم برقراری فوق العاده خاص این جانب با تاریخ اجرای ۱۳/۶/۱۳۹۱ به شماره ۵۷۴۵ دقیقاً بر اساس دستورالعمل مورد تایید معاونت راهبردی منابع انسانی معاونت توسعه رئیس جمهور و بر طبق فرمول مورد اشاره محاسبه شده است که در احکام صادر شده مربوط به سال ۱۳۹۲ این دستورالعمل رعایت نشده است. لذا با توجه به مستندات پیوست و موارد فوق الذکر تقاضای ابطال بند ۲ و ۳ صورت جلسه مورخ ۲/۱۱/۱۳۹۱ هیأت مدیره شرکت مادر تخصصی فرودگاههای کشور در خصوص تغییر دستورالعمل نحوه برقراری فوق العاده خاص موضوع بند (ح) ماده ۵۰ قانون برنامه پنجم توسعه مصوب معاونت توسعه رئیس جمهور و الزام خوانده به اصلاح احکام کارگزینی صادر شده در سال ۱۳۹۲ دقیقاً بر اساس دستورالعمل شماره ۳۳۷۰۷/۹۰/۲۲۰-۲۴/۱۲/۱۳۹۱ معاونت راهبردی منابع انسانی معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس جمهور را دارم. ”
شاکی به موجب لایحه تکمیلی که به شماره ۱۶۹۵- ۲۴/۱۲/۱۳۹۲ ثبت دفتر اندیکاتور هیأت عمومی شده اعلام کرده است که:
” ریاست محترم دیوان عدالت اداری
با سلام و احترام:
همان طور که مستحضرید، با توجه به متن بند (ح) ماده ۵۰ قانون برنامه پنجم توسعه ( مجوز پرداخت فوق العاده خاص): هر گونه پرداخت خارج از مقررات فصل دهم قانون مدیریت خدمات کشوری ممنوع است مگر در مورد فوق العاده خاص شرکتهای دولتی و بانکها و بیمه های مشمول ماده (۴) و قسمت اخیر ماده (۵) قانون مدیریت خدمات کشوری که طبق دستورالعمل مصوب کارگروهی مرکب از معاونت، معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس جمهور و بالاترین مقام دستگاه متقاضی، اقدام می شود.
بالاترین مقام دستگاه (وزیر وقت راه و شهرسازی) طی نامه ۰۲/۱۰۰/۸۱۹۷۷ -۲۸/۱۲/۱۳۹۱ آخرین پیشنهاد اصلاحی دستگاه را به معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس جمهور اعلام کرده است.
معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس جمهور نحوه پرداخت فوق العاده خاص شرکت مادر تخصصی فرودگاههای کشور را طی مجوزهای ۳۳۷۰۷/۹۰/۲۲۰-۲۴/۱۲/۱۳۹۱ و مجوز اصلاحی آن ۱۹۲۵/۹۲/۲۰۰-۸/۲/۱۳۹۲ اعلام کرده است.
همچنین معاونت مورد اشاره بند (ح) ماده ۵۰ قانون برنامه پنجم توسعه، که همان معاونت برنامه ریزی و نظارت راهبری رئیس جمهور است، مجوز پرداخت فوق العاده خاص مذکور را طی نامه ۱۶۶۷۳/۳۷-۱۳/۶/۱۳۹۱ اعلام کرده است.
اگر چه شرکت مادر تخصصی فرودگاههای کشور مسایل مالی و بودجه را علت تغییر دستورالعمل ابلاغی فوق العاده خاص مذکور، اعلام می نماید، اما برخی از کارکنان، بر طبق صورتجلسه مورخ ۲/۱۱/۱۳۹۱ هیأت مدیره شرکت مادر تخصصی فرودگاههای کشور دقیقاً عین مجوزهای ابلاغی و بدون هیچ گونه کاهشی، این فوق العاده را دریافت می کنند، این در حالی است که از فوق العاده خاص گروهی دیگر از کارکنان مشمول، مبالغی خارج از چارچوب مجوزهای داده شده و بر طبق بند ۲ و ۳ صورتجلسه مورخ ۲/۱۱/۱۳۹۱ هیأت مدیره شرکت مادر تخصصی فرودگاههای کشور، کسر شده است. لذا بند ۲ و ۳ صورت جلسه مورخ ۲/۱۱/۱۳۹۱ هیأت مدیره شرکت مادر تخصصی فرودگاههای کشور در خصوص تغییر دستورالعمل نحوه برقراری فوق العاده خاص موضوع بند (ح) ماده ۵۰ قانون برنامه پنجم توسعه (بدون تصویب مجوز کارگروه مذکور (ح) ماده ۵۰ قانون برنامه پنجم توسعه) مخالف
مجوزهای مصوب کارگروه مذکور بند (ح) ماده ۵۰ قانون برنامه پنجم توسعه است. ”
متن صورتجلسه در قسمتهای مورد اعتراض به قرار زیر است:
۱-
۲- با عنایت به محدویت اعتبارات و رعایت عدالت در پرداختها، فوق العاده مذکور پس از کسر مبالغ مندرج در جدول ذیل برای کارکنانی که از فوق العاده صلاحیت شغلی برخوردار نمی باشند قابل پرداخت می باشد.
۳- برای ترغیب کارکنانی که در اجرای وظایف محوله اقدام به اخذ گواهینامه صلاحیت شغلی (ریتینگ) می نمایند، فوق العاده خاص در سقف فرمول مندرج در مجوزهای فوق الذکر قابل افزایش و برای کارکنانی که گواهینامه صلاحیت شغلیشان منقضی و از اعتبار ساقط می گردد، کاهش می یابد. ”
در پاسخ به شکایت شاکی، مدیرکل دفتر حقوقی شرکت فرودگاههای کشور به موجب لایحه شماره ۱۵۳۱۵-۲۷/۲/۱۳۹۳، نامه شماره ۱۳۶۸۲-۲۰/۲/۱۳۹۳ مدیرکل آموزش و توسعه نیروی انسانی شرکت فرودگاههای کشور را ارسال کرده است که متن آن به قرار زیر است:
” جناب آقای کاوان مدیرکل محترم دفتر حقوقی
سلام علیکم،
احتراماً، بازگشت به نامه شماره ۳۳۰۱-۲۳/۱/۱۳۹۳ در خصوص شکواییه آقای علی زمانیان (موضوع ابلاغ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری به شماره پرونده ۹۲۰۹۹۸۰۹۰۰۰۶۰۲۴۱ (واصله در تاریخ ۲۳/۱/۱۳۹۳) مبنی بر ابطال بندهای ۲ و ۳ مصوبه جلسه مورخ ۲/۱۱/۱۳۹۱ هیأت مدیره شرکت مادر تخصصی فرودگاههای کشور جهت تغییر دستورالعمل نحوه برقراری فوق العاده خاص موضوع بند (ح) ماده ۵۰ قانون برنامه پنجم توسعه به آگاهیمی رساند: امور زیر بنایی معاونت برنامه ریزی و نظارت راهبردی رئیس جمهور بر اساس مجوز شماره ۱۶۶۷۳/۳۷-۱۳/۶/۱۳۹۱، با پرداخت فوق العاده مزبور، ضمن اعمال بند ۴ نامه شماره ۳۳۷۰۷/۹۰/۲۲۰-۲۴/۱۲/۱۳۹۰ معاونت راهبردی منابع انسانی معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس جمهور (حذف فوق العاده صلاحیت شغلی) و رعایت محدودیت موضوع بند (۹۵) قانون بودجه سال ۱۳۹۱ و در سقف بودجه مصوب موافقت کرده است.
با عنایت به مراتب فوق و با توجه به محدودیت اعتبارات و رعایت عدالت در پرداختها، فوق العاده مذکور برای کارکنانی که فاقد گواهینامه صلاحیت شغلی و غیر عملیاتی مطابق فرمول و عیناً پس از کسر مبلغ (۱۶۰۰۰۰۰ ریال) مندرج در صورتجلسه اجرایی برقراری فوق العاده خاص در سال ۱۳۹۲ تعیین و برای کارکنان عملیاتی و از جمله مشارالیه، متناسب با نوع گواهینامه ماخوذه و پس از کسر مابه التفاوت مبلغ فوق العاده صلاحیت شغلی (۷۲۰۰۰۰=۹۸۰۰۰۰-۱۶۰۰۰۰۰) برقرار شده است. خواهشمند است دستور فرمایید مراتب به نحو مقتضی در مهلت قانونی مقرر، به دیوان عدالت اداری منعکس شود. ”
هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ یاد شده با حضور رؤسا، مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد. پس از بحث و بررسی، با اکثریت آراء به شرح آینده به صدور رأی مبادرت می‎کند.
رأی هیأت عمومی
به موجب بند ح ماده ۵۰ قانون برنامه پنجساله پنجم توسعه جمهوری اسلامی ایران مصوب سال ۱۳۸۹، هر گونه پرداخت خارج از مقررات فصل دهم قانون مدیریت خدمات کشوری ممنوع می باشد مگر در مورد فوق العاده خاص شرکتهای دولتی و بانکها و بیمه های مشمول ماده ۴ و قسمت اخیر ماده ۵ قانون مدیریت خدمات کشوری که مطابق دستورالعمل مصوب کارگروهی مرکب از معاونت، معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس جمهور و بالاترین مقام دستگاه متقاضی اقدام می شود. نظر به این که معاونت راهبردی منابع انسانی معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس جمهور در اجرای مجوز قانونی فوق الذکر دستورالعمل شماره ۳۳۷۰۷/۹۰/۲۲۰-۲۴/۱۲/۱۳۹۰ را در مورد نحوه برقراری فوق العاده خاص موضوع بند ح ماده ۵۰ قانون یاد شده صادر و به موجب ماده ۴ آن پرداخت فوق العاده صلاحیت شغلی موضوع تصویب نامه شماره ۶۸۵۹/ت۲۸۱۲۹هـ-۱۹/۱۲/۱۳۸۳ هیأت وزیران با برقراری فوق العاده خاص فاقد مجوز اعلام شده است بنابراین بندهای ۲ و۳ صورتجلسه مورخ ۲/۱۱/۱۳۹۱ هیأت مدیره شرکت مادر تخصصی فرودگاههای کشور که به موجب آنها فوق العاده صلاحیت شغلی قابل پرداخت اعلام شده است خارج از حدود اختیارات مرجع وضع تشخیص داده می شود و به استناد بند ۱ ماده ۱۲ و ماده ۸۸ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال ۱۳۹۲، ابطال می شود. محمدجعفر منتظری رئیس هیأت عمومی دیوان عدالت اداری