رای دیوان درباره پرداخت پاداش به محکومین هیات رسیدگی به تخلفات اداری

رای دیوان درباره پرداخت پاداش به محکومین هیات رسیدگی به تخلفات اداری

پاراف رای دیوان درباره پرداخت پاداش به محکومین هیات رسیدگی به تخلفات اداری  : کلاسه پرونده: هـ ع/ 93/763 موضوع: ابطال بند 2 بخشنامه شماره 7986/200 مورخ 10/8/1393

دادنامه 374 تاریخ صدور 24/11/94
مرجع رسیدگی : هيات تخصصي اداری استخدامی
طرف شكايت : شرکت پست جمهوری اسلامی ایران ( اداره کل پست زنجان )

گردشكار:

شاکی طی دادخواستی به تاریخ 24/8/1393 اظهار داشته : مستخدم رسمی اداره کل پست زنجان بوده که وفق رأی شماره 5639/7868 – 8/2/1393 صادره از هیات بدوی تخلفات اداری کارمندان وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات به مجازات کسر یک چهارم حقوق و فوق العاده شغل به مدت 6 ماه محکوم شده است . معاون وقت مالی و اداری مدیر عامل شرکت پست جمهوری اسلامی ایران طی بخشنامه شماره 7986/200- 10/8/1393 مبلغی به عنوان پاداش حسن انجام خدمت برای کلیه کارکنان شاغل رسمی ، پیمانی و قرارداد انجام کار مشخص معادل 26 روز حقوق و مزایای مندرج در حکم کارگزینی مهر ماه در نظر گرفته است ولی در بند دوم این بخشنامه کارکنان دارای محکومیت اداری را به طور کلی از دریافت این پاداش استثناء و محروم کرده است .
شاکی بند دوم بخشنامه مزبور را مغایر ماده 2 قانون پرداخت پاداش پایان خدمت مصوب 1381 و رأی شماره 304 مورخ 6/5/1387 هیات عمومی دیوان عدالت اداری دانسته و خواستار ابطال این بند از بخشنامه می باشد.

خلاصه مدافعات مشتکی عنه : اداره کل پست زنجان طی نامه شماره 842/93/212 مورخ 6/11/1393 بیان داشته که اولاً: شاکی دارای سابقه محکومیت در هیات رسیدگی به تخلفات اداری وزارت متبوع است و ثانیاً : پرداخت فوق العاده هایی مانند بخشنامه مزبور ، پول لباس ، پاداش 17 مهر ، هزینه ورزشی و غیره در اختیار مدیران شرکت متبوع است و حذف این فوق العاده ها به دلیل عدم رضایت مدیران شرکت از مشارالیه که دارای سوابق محکومیت اداری است منطقی و قانونی است .

نظریه تهیه کننده گزارش :
1- قانون اصلاح ماده 2 قانون پرداخت پاداش پایان خدمت و بخشی از هزینه های ضروری به کارکنان دولت مصوب 21/1/1381 اشعار می دارد : به ازای هر بار محکومیت اداری در ده سال آخر خدمت ، یک ماه از پاداش پایان خدمت مستخدم کسر می شود . فلذا این قانون صرفاً ناظر به پاداش پایان خدمت به بازنشستگان می باشد نه سایر پرداخت ها و فوق العاده ها.
2- بند ب رأی شماره 304 – 6/5/1387 هیات عمومی دیوان عدالت اداری در مقام رفع تعارض آرای شعب و تبیین قانون فوق الاشعار بیان می دارد : پرداخت پاداش خدمت به هنگام بازنشستگی به طور کامل مشروط و مقید به عدم محکومیت انتظامی یا اداری مشمولین قانون مزبور در ده سال آخر خدمت است .» فلذا مرتبط با موضوع شکایت که پاداش حسن انجام خدمت حین انجام وظیفه می باشد ، نیست .
3- بخشنامه معترض به ، ناظر به پرداخت تشویقی و فوق العاده معادل 26 روز با مبنای حقوق مهر ماه فقط برای همان سال ( 1393) به عنوان حسن انجام کار بوده و به هیچ وجه ارتباطی به پاداش پایان خدمت ندارد و شاکی نیز شاغل می باشد و خدمتش پایان نیافته است .
4- بندهای سوم و چهارم بخشنامه معترض به ، کلیه کارکنان کارمزدی ، دارای مرخصی بدون حقوق ، منفصل موقت یا مامور به سایر سازمان ها را نیز از دریافت این پاداش محروم ساخته است چرا که ارزیابی عملکرد 6 ماه کارکنان در سال 1393 معیار پرداخت پاداش حسن انجام کار اعلام شده است .
فلذا باتوجه به دلایل فوق الذکر و خروج موضوعی بخشنامه مزبور از پاداش پایان خدمت ، مغایرت را محرز ندانسته و اعتقاد به رد شکایت شاکی محترم دارم .

تهیه کننده گزارش: انصاری

موضوع در جلسه مورخ 20/10/94 هیأت تخصصی اداری استخدامی دیوان عدالت اداری مطرح ، نظریه هیأت به شرح آتی اعلام می گردد .

رای هیات:

باتوجه به اینکه موضوع بخشنامه معترض به ، پرداخت پاداش حسن انجام کار بوده که فقط در همان سال تصویب بخشنامه مزبور ( 1393) قابلیت اجرا داشته و مغایرتی با قانون اصلاح ماده 2 قانون پرداخت پاداش پایان خدمت و بخشی از هزینه های ضروری به کارکنان دولت مصوب 21/1/1381 و رأی 304 – 6/5/1387 هیات عمومی دیوان عدالت اداری ندارد ، غیر قابل ابطال بوده و رأی به رد شکایت صادر و اعلام می شود . رأی صادره وفق بند ب ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری ظرف 20 روز از تاریخ صدور از سوی رئیس دیوان یا ده نفر از قضات دیوان قابل اعتراض است .

سید کاظم موسوی

رئیس هیأت تخصصی اداری استخدامی دیوان عدالت اداری