چگونه رفقا و دوستانمان را بشناسیم؟

چگونه رفقا و دوستانمان را بشناسیم؟

پاراف چگونه رفقا و دوستانمان را بشناسیم؟ : دوستى‏ها بر چند نوع است:

۱- دوستى به خاطر خدا همانند علاقه به اولیاى دین و برادران ایمانى که منشأ آن منش دینى فرد و اعتقادات او است نه انگیزه‏هاى دیگر.

۲- دوستى به جهت مال.

در آیات قرآن کریم و روایات اهل بیت (علیهم السلام) ملاک‏هایى براى دوست خوب بیان گشته که به طور اختصار ذکر مى‏نماییم:

۱- کسى که به یاد خدا باشد و هدفش جز رسیدن به او نیست.

۲- عاقل باشد حضرت على (ع) فرمود: بیشترین دوستى و خوبى‏ها در همراهى و دوستى با صاحبان عقل و درایت است.

۳- مولوى داستان دوستى مردى با خرس را که مصداق بى‏خردان است به شکل زیبایى بیان مى‏نماید.( مثنوى معنوى، دفتر دوم، ابیات ۱۹۳۲- ۲۱۲۴)

۴- خیانتکار نباشد

۵- ستمکار نباشد

۶- سخن‏چین نباشد.

امام‏ صادق (ع) فرمود: از سه گروه بر حذر باش: خیانتکاران، ظالمان، و سخن‏چینان، زیرا کسى که به نفع تو به دیگران خیانت نماید، روزى خواهد آمد که به خودت نیز خیانت کند و شخصى که به جانبدارى از تو حق دیگران را پایمال نماید و عادت به ظلم پیدا کند بالاخره به تو نیز ظلم خواهد نمود و انسان سخن‏چین، همان‏طور که سخن دیگران را پهلوى تو مى‏آورد، سخن تو را نیز نزد اغیار خواهد برد.

۷- آنچه براى خود مى‏پسندد براى تو نیز بپسندد و آنچه را که براى خویش نمى‏خواهد براى تو نیز نخواهد. رسول اکرم (ص) فرمود: در مصاحبت و رفاقت کسى که آنچه را براى خود مى‏خواهد براى تو نخواهد، هیچ خیر و فایده‏اى وجود ندارد.

۸- قاطع رحم نباشد:امام ‏باقر (ع) فرمود: پدرم مرا نصیحت فرمود که اى پسرم از رفاقت با کسانى که قطع رحم مى‏کنند بپرهیز زیرا من آنها را در قرآن شریف سه بار مورد لعن و نفرین پروردگار یافتم. شخصى که با نزدیکان خود نتواند معاشرت و همزیستى صحیح داشته باشد در حالى که آنان با وى از یک خانواده و فرهنگ و گوشت و خون مى‏باشند، چگونه مى‏توان انتظار داشت با غیر فامیل رفاقت صمیمانه داشته باشند.

۹- عیبجو نباشد:امام‏ على (ع) فرمود: از رفاقت و نشست و برخاست با کسانى که عیبجو هستند و همیشه به دنبال نقاط ضعف دیگران مى‏باشند، پرهیز کن زیرا دوست چنین اشخاصى از ضرر آنان سالم نمى‏ماند و خود نیز طعمه عیبجویى‏هاى آنان خواهد شد.

چگونه دوستانمان را امتحان کنیم؟

در روایات راه‏هاى متعددى براى امتحان کردن دوستان توصیه شده که عبارت است از: الف) در حال بى‏نیازى و فقر، دوستى او عوض نشود. امام‏ باقر(ع) فرمود: بدترین دوست کسى است که تو را به هنگام بى‏نیازیت حفظ کند و به وقت تنگدستى رها سازد.ب) به هنگام عصبانیت بدگویى تو را ننماید.امام‏صادق (ع) فرمود: دوستى که سه بار از تو عصبانى شد ولى بدگویى تو را ننمود و کلام ناسزا از دهانش خارج نشد او را براى خود نگه‏دار. ج)به نماز اهمیت بدهد.قرآن مى‏فرماید: «اى اهل ایمان با آن گروه از اهل کتاب و کافران که دین شما را به بازیچه گرفتند دوستى مکنید.

زمانى که شما نداى نماز بلند مى‏کنید آن را به مسخره و بازى مى‏گیرند زیرا آن قوم مردمى نادان و بى‏خردند.» (مائده، آیه ۵۷)د) اهل نیکى در هنگام سختى و راحتى انسان باشد: امیرالمومنین (ع) فرمود: «در سختى‏ها دوستان امتحان مى‏گردند». و نیز فرمود: «هنگام از بین رفتن قدرت انسان دوست از دشمن شناخته مى‏گردد.» در احادیث منقول از اهل بیت (علیهم السلام) آمده است: هل الدین الا الحب. آیا دین جز محبت چیز دیگری است؟ نوع دوم این دوستى‏ها چنانچه موجب سد راه خدا گردد و احیانا آدمى را به انحراف بکشاند، خطرناک‌ترین دام شیطان است که باید از آن پرهیز نمود و تنها آن را معبرى براى درک جلال و جمال خداوند قرارداد.

ممکن است گلى زیبا انسان را فریفته و مجذوب خویش کند ولى عاقل کسى است که در وراى زیبایى گل‏جمال خالق گل را ببیند و از این حجاب عبور کرده تا ملکوت را مشاهده نماید.