فرزندان می پرسند چرا مادران سر کار می روند!؟

پاراف فرزندان می پرسند چرا مادران سر کار می روند!؟ :  یكى از علت هایى كه بسیارى از والدین سر كار مى روند این است كه مى خواهند كودكانشان را بهتر بزرگ كنند.

البته درك این موضوع براى كودكان، دشوار است. گاهى تعجب مى كنند كه چطور كسى كه عاشق آنها است، نمى خواهد همه ی لحظات با آنها باشد.
یكى از كارهایى كه مى توانیم انجام دهیم این است كه به كودكان اطمینان دهیم، زمانى كه در كنار آنها نیستیم دلتنگ شان هستیم و حتى در آن زمان كه از ما دورند، عاشق آنها هستیم.

یكى از مراحل رشد، یادگیرى غلبه بر احساسات شدیدى است كه هنگام جدایى از والدین بوجود مى آیند. دلتنگى، یكى از آن احساسات است كه ما معمولا” آنرا با جدایى ربط مى دهیم. دیگرى احساس خشم است كه اغلب قابل تشخیص یا شناخت نیست و تاثیرات آن مى تواند با تاخیر به چشم بیایند. تمامى آن خشمى كه به علت جدا شدن از والدین در كودك

نهفته بود، هنگام دیدار مجدد والدین، آشكار مى شود. هرچند والدین، “سلام” و “خداحافظ” را دو واژه متضاد مى دانند، كودكان ممكن است از بُعدى به آنها نگاه كنند كه تجربه یكسانى در بر دارد و آن تجربه این است : پدر و مادرى كه عاشقشان هستند، آنها را ترك مى كنند.

ما مى توانیم به كودكان كمك كنیم تا خشمى كه به علت جدایى از والدین به سراغشان مى آید را كنترل كنند و از دلایل ترك والدین و احساساتى كه درهنگام جدایى بوجود مى آیند با آنها سخن بگوییم.

والدین، كودكان را براى رفتن به محل كار، ترك مى كنند اما كودكان طور دیگرى به قضیه نگاه مى كنند: ” اگه واقعا منو دوست دارى ، چرا همیشه با من نیستى؟ ” خیلى سخت است هر روز با كسى كه دوستش دارند ، خداحافظى كنند – به خصوص در دوران طفولیت كه دوران حساس رشد آنها است یا حتى بعد از یك تعطیلات طولانى. تعجبى نیست اگر در آخر روز وقتى به دنبال كودك مى روید ، خلاف انتظار خود را مشاهده كنید. مادرى مى گفت: ” تمام راه به این فكر مى كنم كه وقتى فرزندم مرا می بیند، به طرفم دویده و محكم مرا در آغوش مى گیرد. ولى وقتى به مهد مى رسیم، طورى رفتار مى كند كه انگار مرا ندیده.حتى یكبار به طرف مربى اش دوید و گریه كرد كه نمى خواهد به خانه بیاید.

بارها این رفتار ناپسند را تكرار كرده، بنابراین ناچار شده او را به زور از مهد بیرون بیاورم.” اگرچه ممكن است این صحنه ناخوشایند به نظر برسد، احتمالا” فرزند آن مادر در اعماق وجودش احساس خوشحالى و راحتى از دیدار مجدد مادر دارد. در ظاهر مى خواهد خشم خود را از اینكه مادر او را ترك كرده بود نشان دهد. به تدریج وقتى عادت مى كند كه مادر هر روز او را براى رفتن به كار ترك كرده و در ساعت معینى مجدد به دنبال او مى آید، به راحتى اعتماد مى كند كه روز بعد نیز مادر به دنبال او خواهد آمد.

1- هنگامى كه به دنبال فرزند خود مى روید، كمى صبر كنید و اگر كودك درحال انجام بازى یا فعالیتى است، به آن ابراز علاقه كنید. برخى از كودكان نیازمند زمان هستند تا كار خود را تمام و براى رفتن آماده شوند.

2- خود را براى موقعیت هایى آماده كنید كه خداحافظى مشكل است: مثلاً بعد از چند روز تعطیلى، یا زمانى كه كودك كسالت دارد یا وقتى كه مربى جدیدى دارد.

3-  با فرزند خود در مورد رفتن و بازگشتن، در مورد دلایل رفتن خود و احساساتى كه در هنگام دور بودن از او دارید، صحبت كنید.

به خاطر داشته باشید كه كودك از دیدن مجدد شما خوشحال است، هر چند ممكن است همیشه این طور به نظر نرسد. شاید امید دارد كه بتواند مادر را از رفتن بازدارد، ولى وقتى به این نتیجه رسید كه قادر به انجام این كار نیست،آن وقت با روى خوش ترى با مادر برخورد مى كند. در اینجا به فعالیتى اشاره مى كنیم كه كودك با استفاده از آن مى توانداحساسات مختلفى را تمرین و حتى ابراز كند.*ماهنامه تخصصی کودک.

امتیاز شما به مطلب

دوست داشتم: 0
دوست نداشتم: 0
میانگین امتیازات: 0

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *