کسب و کار

کسب و کار در ایران چه چیزی را کم دارد !؟

پاراف کسب و کار در ایران چه چیزی را کم دارد !؟ : شرکت‌ها و مناطق ویژه اقتصادی انرژی منشأ انواع تغییرات اعم از اجتماعی، فرهنگی و زیستی‌اند؛ وجود این شرکت‌های بزرگ و ثروتمند باعث شده زندگی و فرهنگ و جامعه مردم پیرامون آن دچار دگرگونی‌های عمیق و همه جانبه شود و این امر نشان دهنده این است که پیامدهای صنعتی شدن تا چه حد تأثیرگذار است. کاهش پیامدهای منفی صنعتی شدن همواره یکی از دغدغه‌های دولت‌هاست و مسئولیت اجتماعی شرکتی یکی از اصیلی‌ترین راه‌های کاهش این پیامدهاست. عملکرد هر شرکت می‌تواند بر جامعه پیرامونی‌اش اثر گذاشته و در نتیجه برای شرکت مسئولیت آفرین است.

عملکرد واقعی شرکت‌ها در جامعه تجلی می‌یابد و مردم باید تأثیر سیاست‌های اجتماعی و زیست محیطی شرکت‌ها را در زندگی شان لمس کنند، مسئولیت اجتماعی شرکتی راهکاری است که مردم بخصوص آنها که در مناطق مجاور شرکت‌ها زندگی می‌کنند و به‌طور مستقیم در معرض تأثیر عملکرد شرکت‌ها هستند، می‌توانند از آن در جهت افزایش رفاه و بالا رفتن کیفیت زندگی بهره جویند و در حقیقت مسئولیت اجتماعی شرکتی عمل به تعهدات شرکت در قبال جامعه‌ای است که درآن رشد می‌کند و بالنده می‌شود.

امروزه مسئولیت اجتماعی جمعی شرکت‌ها ابعاد تازه‌ای به خود گرفته که بعد اخلاقی و هنجاری آن یعنی توجه به ارزش‌های اجتماعی و جامعه بشری و احترام به محیط زیست و حقوق آیندگان نیز در کنار منافع تجاری مطرح است و شرکت‌ها باید پاسخگوی همه ابعاد مسئولیت اجتماعی شرکتی باشند و مردم نیز به عنوان ذینفعان خارجی باید به طور فعال خواهان پاسخگویی شرکت‌ها در خصوص مسئولیت اجتماعی‌شان باشند. شرکت‌ها در هر کجا که تأسیس می‌شوند در قبال محیط زیست، سلامت مردم، حقوق کارگران مسئولیت‌شان اجباری است و بالابردن کیفیت زندگی مردمی که در مجاورشان زندگی می‌کنند در ابعاد آموزش،‌ تأمین و رفاه اجتماعی، امنیت اجتماعی و توانمندسازی گروه‌های در حاشیه از مسئولیت‌های داوطلبانه و انسان دوستانه شان به حساب می‌آید. امروزه خوشنامی شرکت‌ها در عمل به مسئولیت اجتماعی شان و تأیید آن از سوی مردم یکی از مهم‌ترین وجه ماندگاری در چرخه رقابت کسب و کار است.

دیدگاه شرکت یکپارچگی «موفقیت اقتصادی، مشارکت ذینفعان، و تغییر زیست محیطی و اجتماعی» است. مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها، پروسه‌های پاسخگویی اجتماعی شرکت‌ها و نتایج رفتار شرکتی است. اصول مسئولیت اجتماعی شرکت در سطوح مختلف نهادی، سازمانی و مدیریتی عمل می‌کند. در سطح نهادی، تمرکز آن بر مشروعیت کسب و کار در جامعه به همراه تعهدات کسب و کار در قبال جامعه و تحریم‌هایی است که جامعه می‌تواند درصورت عمل نکردن شرکت به تعهداتش در رابطه با کسب و کار تحمیل کند. بنا به «قانون مسلّم مسئولیت»، اجتماع به کسب وکار مشروعیت و قدرت اعطا می‌کند و در درازمدت، کسانی که از قدرت به شیوه‌ای از نظر اجتماع مسئولانه استفاده نکنند آن را از دست خواهند داد. سلامت و ایمنی، فرصت‌های برابر و مسائل زیست‌محیطی از مسائل اجتماعی هستند که شرکت‌ها باید به صورت جدی به آن بپردازند و سهم خویش را در قبال جامعه عطا کنند.

وضعیت ناگوار محیط زیست و سلامت و ایمنی و مسائل اجتماعی مانند فقر و اعتیاد و وضعیت نابسامان کارگران در مناطقی که شرکت‌های نفت و گاز و پتروشیمی کار می‌کنند مانند عسلویه، مسجد سلیمان، اراک و ده‌ها شهر صنعتی دیگر از مهمترین شواهدی است که نشان می‌دهد شرکت‌ها مسئولیت اجتماعی شان را فراموش کرده و اساساً آن را نادیده گرفته‌اند. اما نکته مهمتر این است که دولت‌ها نیز در این خصوص به وظیفه نظارتی خویش عمل نکرده‌اند.

دولت‌ها باید با استناد به کنوانسیون‌های بین‌المللی و تکیه بر سرمایه اجتماعی و تمرکز بر مشارکت ذینفعان، تجزیه و تحلیل دقیق نقش کسب و کار و منافع ذینفعان در حوزه مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها ایفای نقش کند، نگرش دولت به مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها باید یک نگرش فرآیند یادگیری و عمل باشد. دامنه اجرای سیاست‌های دولت منوط به شناخت گستره فرهنگ کسب و کار، ساختار سازمان شرکت‌ها، عملکرد بودجه گذاری و گردش مالی، فرهنگ مردم و ارتباطشان با کسب و کار و روش‌های جلب مشارکت‌های عمومی و بسیج جامعه مدنی برای مطالبه قانونی حقوق اجتماعی شان و در نهایت شناخت ضعف‌های خود است. *ایران.

کسب و کار در ایران چه چیزی را کم دارد !؟