حیاط خلوت فیش های حقوقی میلیونی!

حیاط خلوت فیش های حقوقی میلیونی!

پاراف حیاط خلوت فیش های حقوقی میلیونی! : آخر ماه، که چه عرض کنم. دیگر کفاف میانه ماه را هم نمی دهد. گاهی اوقات این ماه آن قدر طولانی می شود که آرزو می کنم فقط تمام شود. همه امیدم هم به یک ضرب المثل است: از این ستون به آن ستون فرج است. اما خدا را شکر زندگی با همه گرفتاری های مالی اش، هم چنان شیرین است. البته شیرین بود. شیرین بود تا هفته گذشته که عکس فیش حقوقی یکی از مسئولان کشور را دیدم. هنوز هم باورش برایم سخت است.

افشای فیش های حقوقی برخی از مدیران بیمه مرکزی، زخم کهنه اختلاف طبقاتی را باز کرد. زخمی که سالیان سال وجود داشت و در دوران تحریم ها با ماشین های شاسی بلند و لوکس خودنمایی می کرد. حالا، جنبه ای دیگر از اختلاف طبقاتی مشاهده می شود. جنبه ای که بسیار دردناک تر از موارد قبلی است. چرا که موارد قبلی در مورد مصرف بود و می توانستیم اینگونه خود را تسکین دهیم که پول هایی که خرج خودروهای میلیاردی و بستنی های میلیونی شده است، از کسب و کار شخصی به دست آمده است. شاید هم با خود می گفتیم که این مبالغ از ارث پدری آن ها ناشی شده است.

مگر می شود یک فرد ۸۰ میلیون تومان در یک ماه حقوق بگیرد! مقایسه حقوق ۸۰ میلیونی این مدیر بیمه با حقوق یک میلیونی من، خیلی درد آور است. واقعا بین من و آن مدیر این همه اختلاف وجود دارد. یعنی او ۸۰ برابر من کار می کند؟ یا ۸۰ برابر بیشتر از من برای جامعه مفید است؟البته ممکن است یک مدیر این توانایی را داشته باشد اما سوال این است که آیا می توان این توانایی را به تمام مدیرانی که چنین حقوق هایی می گیرند عمومیت داد؟

اما حالا  صحبت از فیش حقوقی ۸۰ میلیونی اسفندماه یکی از مدیران بیمه مرکزی است، اگرچه عنوان شده است که حقوق ماهانه این فرد کمتر است و بخشی از مبلغ مذکور، مطالبات گذشته این مدیر است، اما تردیدی درباره پرداختی چند ده میلیونی به چنین مدیرانی نیست. در این میان، این مدیر بیمه تنها مدیر دولتی نیست که اینگونه حقوق می گیرد.

در حال حاضر، ۸ بانک دولتی در کشور وجود دارد. این بانک ها هر کدام ۵ عضو هیات مدیره دارند. اعضایی که وزیر اقتصاد آن ها را انتخاب می کند. البته فقط بانک ها نیستند، شرکت های بیمه، خودروسازی، صنعت برق، شهرداری ها و … قسمتی دیگر از بخش های دولتی و عمومی اقتصاد ایران است. البته این فیش ها به مدیران بیمه محدود نمی شود و سایر شرکت های دولتی نیز پرداخت های مشابهی را به مدیران خود انجام می دهند.

مثلا چند وقت پیش یک فیش حقوقی از شرکت سایپا منتشر شد که رقم ۲۶ میلیون تومانی را نشان می داد. مورد دیگر به مدیرعامل شرکت بیمه دولتی مربوط می شد که ۲۶ میلیون تومان دریافت می کرد. رئیس کمیسیون اصل ۹۰ مجلس نیز چندی قبل از مدیرانی خبر داده بود که ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلیون تومان پاداش دریافت می کنند. پورمختار در برنامه گفت و گوی ویژه خبری« از مدیرانی سخن گفته است که فیش های متعددی برای آن ها صادر می شود». بخش هایی که غالبا به صورت غیرکارا فعالیت می کنند و حقوق های چند ده میلیونی دریافت می کنند. برخی از این افراد آنقدر نا کارآمد هستند که اگر از دولت جدا شوند و رابطه آن ها با حاکمیت قطع شود، بیکار خواهند ماند!

دستمزد پردرآمدترین شغل در آمریکا ۱۲ برابر بیشتر از کم در آمدترین شغل جامعه است. اما این رقم در کشور ما به چه صورت است؟

اگرچه در ایران آمار رسمی در مورد نرخ دستمزد وجود ندارد، اما شواهد می تواند نتایج جالبی به همراه داشته باشد.حداقل دستمزد برای کسانی که بیمه تامین اجتماعی برای آن ها رد می شود، چیزی در حدود یک میلیون تومان است. در این شرایط، اگر نابرابری دستمزدی در میان مشاغل ایران و آمریکا را یکسان فرض کنیم، درآمد مشاغل پردرآمد باید حدود ۱۲ میلیون تومان باشد. این در حالی است که شواهد چیز دیگری می گوید. برای مثال، دستمزد پزشکانی که در بیمارستان های دولتی فعالیت می کنند به استناد سخنان قائم مقام وزیر بهداشت بیش از ۱۰ میلیون تومان است. این ها در مطب های شخصی نیز درآمدهای بالاتری کسب می کنند. خراسان.