از نظر دین اسلام، کارمند نمونه کیست؟

از نظر دین اسلام، کارمند نمونه کیست؟

پاراف از نظر دین اسلام، کارمند نمونه کیست؟ : در اسلام، منزلت اجتماعی به عنوان موهبت و امانت الهی در اختیار کارمندان قرار می‏گیرد تا برای رفع محرومیت‏ها و گرفتاری‏ها از امور جامعه به کار گرفته شود. ازاین‏رو، امام علی علیه‏السلام به یکی از کارگزاران خود چنین می‏گوید: «کاری که به عهده توست، طعمه نیست، امانتی است که بر گردنت نهاده‏اند.» بنابراین، اگر کارمندان و کارگزاران نظام اسلامی با انگیزه‏های الهی، امانت‏داری و خدمت‏رسانی به مردم در جایگاه خود قرار گرفته‏ اند، باید شکرگزار پروردگار بزرگ باشند؛ زیرا در جایگاهی هستند که می‏توانند خاطری را شاد کنند، غمی را بزدایند، بی ‏پناهی را پناه دهند و مظلومی را یاور باشند و به این ترتیب، زمینه رشد و تعالی خود را فراهم سازند. رسول خدا صلی‏ الله ‏علیه‏ و‏آله در این‏ باره می‏فرماید: «وقتی خداوند برای بنده‏ای نیکی خواهد، حاجت مردم را در دست او قرار می‏دهد».

در نظام اسلامی، فلسفه وجودی سازمان‏ها و نهادها و نیز به کارگیری کارمندان و کارگزاران اجرایی، خدمت ‏رسانی به مردم است. در این نظام، کارمندان از جایگاه ویژه‏ای برخوردارند و درستی بسیاری از کارها به دست آنان است؛ چنان‏که امیرمؤمنان علی علیه‏السلام می‏فرماید: «کارها به دست کارمندان راست و درست می‏شود.»

در نظام اسلامی، فلسفه وجودی سازمان‏ها و نهادها و نیز به کارگیری کارمندان و کارگزاران اجرایی، خدمت‏رسانی به مردم است.

منشاء پیدایش کارمندان دولتی را باید در دربارها جستجو کرد که پادشاهان افراد خاصی را که دارای مهارت‌های لازم بودند بطور درازمدت -در قالب مزد زمانی- استخدام کردند، و آنان را به نظام ارزشی خود وفادار ساختند. با جایگزینی حکومت‌های جمهوری به جای پادشاهی، این کارمندان باید علاوه بر داشتن مهارت‌های لازم، وفاداری خود را به نظام حکومتی نیز آشکار می‌ساختند.

کارمند کسی است که به ازای انجام کار فکری در دستگاهی اداری، حقوق دریافت می‌کند و بناست که به طور درازمدت اشتغال داشته باشد. کارمندان به دو بخش کارمندان دولتی و کارمندان خصوصی تقسیم می‌شوند. ویژگی‌های خاص کارمندان، کارمندان بخش خصوصی را از کارمندان بخش دولتی و این دو قشر را از طبقهٔ کارگر جدا می‌کند. وضعیت مادی کارمندان و منزلت اجتماعلی آنان (هم دولتی و هم خصوصی) با تحولات اقتصادی و اجتماعی نوسان دارد.

اما در خصوص کارمندان خصوصی، پس از انقلاب صنعتی بنگاه‌های تولیدی به افرادی که به شکل پیوسته در خدمتشان باشد نیازمند شدند و چنین کسانی را استخدام کردند. رفته‌رفته با تقویت این نیاز، ملاک‌ها و معیارهای پذیرش سخت‌تر می‌شد. تا اینکه موسسات آموزشی به مرکزی برای آموزش دانش‌های لازم به منظور ورود به مشاغل تبدیل شدند تا جایی که بیش‌تر افرادی که در پی شغل کارمندی بودند به این موسسات رجوع می‌کردند و پس از تحصیل و بدست آوردن مدارک لازم، برای استخدام مراجعه می‌کردند. با گسترش جامعه صنعتی شمار کارمندان نسبت به کارگران به سرعت افزایش یافت، تا جایی که کارمندان به اهمیت اجتماعی، سیاسی و اقتصادی قابل توجهی رسیدند و علاوه بر دریافت حقوق مناسب، به پست‌های اجرایی متناسب رسیدند

منشور اخلاقی امام علی علیه‏السلام برای کارمندان و کارگزاران

1. نگهبان نفس خویش باش؛

2. از سلام و تعارف و مهربانی به مردم کوتاهی مکن؛

3. پر و بالت را برای مردم بگستران و با مردم گشاده‏روی و مهربان باش؛

4. کاری که بر دوش توست طعمه نیست، امانتی است که بر دوشت نهاده‏اند؛

5. بالاتر از خود را فرمان ببر، تا پایین‏تر از تو فرمانبردارت باشد؛

6. کار هر روز را در همان روز انجام ده؛ زیرا هر روز، کاری مخصوص به خود دارد؛

7. بکوش تا هر کاری را در جای خود و زمان مخصوص به خود انجام دهی؛

8. با خدا، مردم و خویشاوندان انصاف را رعایت کن؛

9. هرگز به خدمت‏هایی که انجام دادی، بر مردم منت مگذار؛

10. در وعده‏ای که به مردم دادی، خلف وعده مکن؛

11. هرگز نیکوکار و بدکار را در نظرت یکسان قرار مده؛

12. از همکاران نزدیکت سخت مراقبت کن؛

13. از حوادث گذشته تاریخ، برای آینده عبرت بگیر.